II SAB/Rz 10/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Jerzy Solarski po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.A. na bezczynność Starosty N. w przedmiocie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków postanawia skargę odrzucić. IISAB/Rz 10/10 U Z A S A D N I E N I E Zarządzeniami z dnia 2 marca 2010r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł oraz do wyjaśnienia czy przed wniesieniem skargi na bezczynność Starosty N. wniósł zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie stosownie do art. 37 § 1 kpa. W pismach tych pouczono, że niewykonanie wezwań w terminie 7 dni licząc od dnia ich otrzymania spowoduje odrzucenie skargi. Powyższe wezwania zostały doręczone skarżącemu w dniu 5 marca 2010r., i mimo upływu 7 dniowego terminu wpis nie został uiszczony oraz nie nadesłano żądanych wyjaśnień. W piśmie z dnia 8 marca 2010r., skarżący oświadczył, że wycofuje swoją skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie wyjaśnić należy, iż merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wtedy, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Zatem badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej skrótem P.p.s.a., może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07). W niniejszej sprawie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi ze stosownym pouczeniem zostały doręczone skarżącemu w dniu 5 marca 2010r. Pomimo upływu wyznaczonego terminu skarżący nie uzupełnił braków skargi. Dlatego też sprawie nie może być nadany dalszy bieg. Z tego względu i na podstawie art. 220 § 3, art. 58 § 1 pkt 3, art. 58 § 3 i art. 16 § 2 P.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu.