II SAB/Rz 10/11

PostanowienieWSA w Rzeszowie2011-05-24

Skład orzekający: Joanna Zdrzałka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna bez uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia przewidzianych w postępowaniu administracyjnym?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przysługujących w postępowaniu przed organem właściwym, takich jak zażalenie na bezczynność. Dopiero po wyczerpaniu tych środków skarga do sądu administracyjnego może być rozpoznana.
Stan faktyczny
Skarżąca B. B. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, polegającą na braku realizacji decyzji nakazującej rozbiórkę samowolnie rozpoczętej nadbudowy budynku mieszkalnego. Skarżąca nie złożyła jednak zażalenia na bezczynność do organu wyższego stopnia przed wniesieniem skargi do sądu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] polegającą na braku realizacji decyzji nakazującej rozbiórkę samowolnie rozpoczętej nadbudowy budynku mieszkalnego postanawia skargę odrzucić. W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skardze B. B. zaskarżyła bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] polegającą - w jej ocenie - na braku realizacji decyzji nakazującej rozbiórkę samowolnie rozpoczętej nadbudowy budynku mieszkalnego. Odpowiadając na wezwanie Sądu z dnia 13 kwietnia 2011 r. w zakresie wyczerpania przed wniesieniem skargi trybu określonego w art. 37 § 1 k.p.a., skarżąca w piśmie z dnia 26 kwietnia 2011 r. stwierdziła, że nie wnosiła zażalenia na bezczynność do organu wyższego stopnia względem organu, któremu bezczynność zarzuciła. Skarga podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna. Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (§ 1); przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie (§ 2). Jak postanowiono w art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem (zd. pierwsze); odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (zd. drugie). Zaskarżona bezczynność podlegała w pierwszej kolejności kwestionowaniu w drodze zażalenia określonego w art. 37 k.p.a., a dopiero po wyczerpaniu tego trybu, dalsza nieuprawniona bierność organu uprawnia skarżącą do wniesienia skargi sądowej. Skoro skarżąca nie składała takiego zażalenia, jej skarga jest niedopuszczalna z powodu niewyczerpania środka zaskarżenia przysługującego w postępowaniu przed właściwym organem. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6, art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło