II SAB/Rz 101/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Małgorzata Wolska /spr./ Sędziowie WSA Robert Sawuła SO del. Elżbieta Mazur - Selwa Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania -skargę oddala- Pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) A Sp. z o.o. – reprezentowana przez pełnomocnika adwokata J. O. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na bezczynność Wojewody [...] polegającą na opieszałym prowadzeniu postępowania w sprawie ustalenia wysokości odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość, położoną w P. przy ul. [...], oznaczonej numerem 1028/2, obręb [...] – zakończonym prawomocną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] ustalającą odszkodowanie za ww. nieruchomość. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] Wojewoda [...] ustalił na rzecz A Sp. z o.o odszkodowanie za działkę nr 1028/2 o pow. 0,2134ha, położoną w obr. [...] w P. Po rozpoznaniu odwołania złożonego przez Prezydenta Miasta [...], Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] uchylił decyzję Wojewody a sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia. Przyczyną uchylenia decyzji były błędy w operacie szacunkowym sporządzonym przez rzeczoznawcę majątkowego D. S. Po przeprowadzeniu postępowania i zleceniu rzeczoznawcy majątkowemu wykonanie operatu szacunkowego określającego wartość przedmiotowej nieruchomości i wykonaniu [...] kwietnia 2013 r. operatu szacunkowego przez rzeczoznawcę majątkowego J. W., decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] Wojewoda ustalił odszkodowanie za wyżej opisaną nieruchomość. Wcześniej, bo pismem z dnia [...] marca 2013 r. A Sp. z o.o. – reprezentowana przez pełnomocnika adwokata J. O. złożyła do Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania w przedmiocie ustalenia odszkodowania i jednocześnie zawnioskowała o wyznaczenie Wojewodzie [...] ostatecznego terminu na załatwienie sprawy oraz ustalenie osób winnych przewlekłego prowadzenia postępowania. Strona wskazała, że na wywłaszczonej nieruchomości posadowiony był budynek hotelowy. Nieruchomość została zaś wywłaszczona pod realizację obwodnicy miasta P. Inwestycja ta została zakończona a droga oddana do użytku. Strona nie otrzymała tymczasem żadnego odszkodowania. Opisując przebieg postępowania strona wnosząca zażalenie podała, że w trakcie prowadzonej sprawy powołanych zostało dwóch biegłych, którzy łącznie sporządzili cztery operaty szacunkowe. Operaty te zostały zakwestionowane przez Prezydenta Miasta [...]. Zwróciła uwagę na odlegle terminy pomiędzy sporządzanymi operatami, na wielokrotne przesuwanie terminu zakończenia postępowania i naruszenie podstawowych zasad postępowania administracyjnego wyrażonych w art. 12 § 1 i art. 8 K.p.a. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2013 r., znak: [...] Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej uznał zażalenie za nieuzasadnione, gdyż w jego ocenie w okolicznościach sprawy nie doszło do przewlekłości prowadzonego postępowania. Organ na bieżąco informował strony o niemożności zakończenia sprawy w terminie, dyscyplinował biegłych, rzeczoznawców majątkowych poprzez wyznaczanie im terminów odpowiedzi, ponagleń czy też zrywając umowę o wykonanie operatu szacunkowego. W dalszej kolejności pismem z dnia [...] sierpnia 2013 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) A Sp. z o.o. – reprezentowana przez pełnomocnika adwokata J. O. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na bezczynność Wojewody [...] zarzucając przekraczanie terminów do załatwienia sprawy w przedmiocie ustalenia wysokości odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość, położoną w P. przy ul. [...], oznaczonej numerem 1028/2, obręb [...] – zakończonym prawomocną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] ustalającą odszkodowanie za ww. nieruchomość. Strona skarżąca zarzuciła naruszenie art. 8, art. 12, art. 35 § 1 oraz art. 36 § 1 K.p.a. poprzez rażąco opieszałe prowadzenie postępowania, przekraczanie terminów do załatwienia sprawy i wniosła o uwzględnienie skargi poprzez stwierdzenie naruszenia prawa, mimo istnienia podstaw do umorzenia postępowania sądowego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w zakresie zobowiązania organu do wydania decyzji administracyjnej; ustalenie osób winnych przewlekłości postępowania oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podniosła, że była właścicielem działki o powierzchni 2,134 m2 oznaczonej nr 2028/2 (uwaga Sądu: prawidłowy numer działki 1028/2 o pow. 0,2134ha), obręb. [...] położonej w P., na której znajdował się budynek administracyjno-hotelowy. W budynku tym prowadzona była działalność polegająca na wynajmie pokoi hotelowych, która to przynosiła znaczny dochód. Nieruchomość ta przeszła z mocy prawa na własność Skarbu Państwa z dniem [...] listopada 2010 r., gdy decyzja o udzieleniu zezwolenia na realizację obwodnicy miasta P. stała się ostateczna. Następnie w dniu [...] kwietnia 2011 r. została wydana decyzja Wojewody [...] o ustaleniu odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość, która to następnie została uchylona na mocy decyzji Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] grudnia 2011 r. Decyzją tą wskazano na konkretne braki, którymi obarczone było postępowanie organu I instancji. Skarżąca podała, że z zestawienia dat wynika, że usuwanie wytkniętych decyzją braków zajęło organowi I instancji około dwóch lat. Wskazano, że w toku postępowania powołano dwóch biegłych z zakresu wyceny nieruchomości (D. S. i J. W.), którzy łącznie sporządzili pięć różnych operatów szacunkowych. Wskazując na błędy jakie znalazły się w kolejnych operatach strona zarzuciła organowi bezkrytyczne akceptowanie omyłek biegłego bez wyciagnięcia jakichkolwiek konsekwencji. Podkreślono, że organ wielokrotnie wyznaczał termin zakończenia postępowania na nowo, tłumacząc, że zwłoka spowodowana jest brakiem poprawnego operatu. Jednocześnie organ nie podjął żadnych, skutecznych środków zmierzających do koncentracji materiału dowodowego a co za tym idzie zdyscyplinowania biegłych. Zdaniem skarżącej gdyby postępowanie prowadzone było zgodnie z zasadami szybkości postępowania i koncentracji materiału dowodowego, sporządzone zostałyby maksymalnie dwa operaty. Skarżąca nie zgodziła się z twierdzeniem o skutecznym dyscyplinowaniu przez organ rzeczoznawców poprzez wyznaczanie im terminów na udzielenie odpowiedzi i ponagleń. W jej ocenie ponaglenia takie były nieskuteczne. Czas prowadzenia postępowania oraz nieznaczna ilość czynności przeprowadzonych w jego toku dobitnie świadczą o opieszałości organu. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i przedstawiając szczegółowo tok postępowania wskazał, że twierdzenie o opieszałym prowadzeniu postępowania i przekraczaniu terminów załatwienia sprawy nie odpowiada prawdzie. Wbrew zarzutom skargi organ kierował się zasadą szybkości postępowania i podejmował kroki mające na celu dyscyplinowanie rzeczoznawców (co wyraźnie wskazano w postanowieniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej). Podkreślono, że na czas trwania postępowania wpływ miały przede wszystkim strony korzystające z przysługujących im uprawnień (co wydłużało postępowanie w czasie). Strony każdorazowo informowane były o niemożności załatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a. ze wskazaniem przyczyn zwłoki i nowego terminu załatwienia sprawy. Wyjaśniono, że po uchyleniu decyzji Wojewody z dnia [...] kwietnia 2011 r., rzeczoznawca majątkowy D. S. sporządziła w dniu [...] marca 2012 r. nowy operat szacunkowy, do którego wniesiono zastrzeżenia. Biegła wezwana została do odniesienia się do zastrzeżeń, jednak nie wykonała wezwania organu. Z tej przyczyny Wojewoda zerwał z biegłą umowę i poinformował strony o niemożności załatwienia sprawy w terminie i konieczności wyłonienia nowego rzeczoznawcy i sporządzenia nowego operatu szacunkowego (pismo z [...] maja 2012 r.). Następnie pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r. organ ponownie poinformował strony o wyznaczeniu nowego terminu załatwienia sprawy, z uwagi na fakt, że nowy rzeczoznawca był w trakcie sporządzania wyceny przedmiotowej nieruchomości. W dalszej kolejności zawiadomieniem z dnia [...] września 2012 r. strony powiadomione zostały, że J. W. wykonał w dniu [...] września 2012 r. operat szacunkowy. W związku z błędami w operacie strony w załączeniu do pisma z dnia [...] października 2012 r. otrzymały nowy poprawiony operat. Również i do tego operatu strony wniosły zastrzeżenia. W odpowiedzi na nie rzeczoznawca w dniu [...] listopada 2012 r. sporządził nowy operat szacunkowy dotyczący wyceny przedmiotowej nieruchomości. Strony ponownie złożyły zastrzeżenia. Pismem z dnia [...] stycznia 2013 r. Wojewoda przekazał rzeczoznawcy zastrzeżenia i wyznaczył 14-dniowy termin na ustosunkowanie się do nich, bądź na dokonanie zmian. Pismem z dnia [...] lutego 2013 r. (z powodu opieszałości) rzeczoznawca został ponaglony do udzielenia wyjaśnień lub poprawienia operatu. Pismo to nie został odebrane. Następnie pismem z dnia [...] marca 2013 r., ze względu na brak operatu szacunkowego (mimo ponagleń), jak i czas dla stron na zapoznanie się z operatem, Wojewoda zawiadomił strony o wyznaczeniu nowego terminu załatwienia sprawy na dzień [...] maja 2013 r. Nowy operat sporządzony został w dniu [...] kwietnia 2013 r. (otrzymany przez organ w dniu [...] kwietnia 2013 r.). Wojewoda podkreślił, że niezależnie od toczącego się postępowania zażaleniowego przed Ministrem, kontynuował postępowanie odszkodowawcze i wobec niewniesienia przez żadną ze stron uwag do operatu, decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r. ustalił odszkodowanie. Decyzja ta stała się ostateczna [...] lipca 2013 r. Końcowo organ podkreślił, że podnoszone w skardze zarzuty nie znajdują potwierdzenia w zgromadzonym materialne dowodowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Stosownie do treści art 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – zwana dalej P.p.s.a.), kontrola ta obejmuje, między innymi, orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie wydawanych przez nią decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, a także podejmowania innych niż wskazane wyżej aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W sprawach ze skargi na bezczynność organu administracji publicznej, Sąd rozpoznaje sprawę z uwzględnieniem stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania orzeczenia, a kryterium jest ocena zasadności skargi na bezczynność organu poprzez ustalenie zaistnienia przesłanek określonych art. 149 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Mając na uwadze powyższe uwagi przywołać należy, że strona skarżąca, pismem z dnia [...] marca 2013 r. zwróciła się do Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z zażaleniem na przewlekłe prowadzenie postępowania w przedmiocie ustalenia odszkodowania, jednocześnie wnioskując o wyznaczenie Wojewodzie [...] ostatecznego terminu na załatwienie sprawy. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2013 r., znak: [...] Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej uznał zażalenie za nieuzasadnione. Skargę na bezczynność strona skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu w dniu [...] sierpnia 2013 r. (data stempla pocztowego). W tym stanie sprawy, w ocenie Sądu skarga jest dopuszczalna, gdyż strona skarżąca wyczerpała przewidziane prawem środki zaskarżenia, jak również w terminie wywiodła skargę. Przechodząc do oceny merytorycznej skargi, wskazać należy, że przedmiotem niniejszego postępowania jest bezczynność Wojewody [...] w sprawie ustalenia dla A Sp. z o.o. odszkodowania za wywłaszczona nieruchomość tj. działkę nr 1028/2 o pow. 0,2134 ha, położoną w obr. [...] w P., która z mocy prawa przeszła na własność Skarbu Państwa z dniem [...] listopada 2010 r. tj. z dniem kiedy decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej (budowa obwodnicy miasta P.) stała się ostateczna. Sąd zauważa, że wprawdzie zarówno we wniesionej skardze, jak i wcześniejszym zażaleniu, skarżąca wskazuje na opieszałe prowadzenie postępowania, to jednak na jej wstępie wyraźnie strona wskazała, że skarga dotyczy bezczynności organu administracyjnego, która przejawia się przekraczaniem terminów załatwienia sprawy w postępowaniu zawisłym przed Wojewodą [...], dotyczącym ustalenia wysokości odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość. Z tej przyczyny Sad uznał, że skarga dotyczy bezczynności i w tym zakresie rozpoznał skargę. Zgodnie z art. 12 § 1 K.p.a. organy administracji publicznej mają obowiązek działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Stosownie zaś do treści art. 35 § 1 K.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawę bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy, od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 K.p.a.). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żądanych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie, ale - mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu albo nie podjął stosownej czynności. W przypadku skargi na bezczynność organu administracji publicznej kontrola sądu sprowadza się zatem do sprawdzenia, czy rzeczywiście organ pozostaje w zwłoce z załatwieniem sprawy. Rozpoznając skargę na bezczynność, sąd bierze pod uwagę jedynie sam fakt, czy w danej sprawie zostało wydane orzeczenie lub czy z innych powodów organowi administracji nie można zarzucić bezczynności, polegającej na naruszaniu terminów załatwienia sprawy wyznaczonych przepisami K.p.a. Natomiast zgodnie z art. 36 § 1 K.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym art. 35 K.p.a. lub przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. W okolicznościach sprawy, z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r. (Nr [...]) Wojewoda [...] ustalił na rzecz A Sp. z o.o. odszkodowanie za działkę nr 1028/2 o pow. 0,2134 ha, położoną w obr. [...] w P. Na skutek złożonego przez Prezydenta Miasta [...] odwołania, Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] uchylił decyzję Wojewody a sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia. Przyczyną uchylenia decyzji były błędy w operacie szacunkowym sporządzonym przez rzeczoznawcę majątkowego D. S. W dalszej kolejności pismem z dnia [...] grudnia 2011 r. Wojewoda [...] zwrócił się do rzeczoznawcy majątkowego o sporządzenie nowego operatu szacunkowego, z uwzględnieniem uwag zawartych w decyzji z dnia [...] grudnia 2011 r. (k. 128 akt administracyjnych). Stosowny operat został sporządzony i przesłany do organu w dniu [...] marca 2012 r. Strony, w tym A Sp. z o.o., zostały zawiadomione o możliwości zapoznania się z przedmiotowym operatem. Zastrzeżenia do ww. operatu złożył Prezydent Miasta [...] (pismo z dnia [...] marca 2012 r.). Pismem z dnia [...] marca 2012 r., biegła została wezwana do ustosunkowania się do tych zarzutów. Z uwagi na niewykonanie wezwania organu, Wojewoda [...] zerwał z biegłą umowę i pismem z dnia [...] maja 2012 r. poinformował strony o niemożności załatwienia sprawy w terminie i konieczności wyłonienia nowego rzeczoznawcy i sporządzenia nowego operatu szacunkowego (k. 181 akt administracyjnych sprawy). W dalszej kolejności pismem z dnia [...] maja 2012 r. strona skarżąca – działająca przez pełnomocnika adwokat J. O., zawnioskowała o powołanie nowego biegłego rzeczoznawcy z zakresu wyceny nieruchomości w miejsce biegłej D. S. Następnie pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r. (k. 199 akt administracyjnych) organ ponownie poinformował strony o wyznaczeniu nowego terminu załatwienia sprawy, z uwagi na fakt, że nowy rzeczoznawca był w trakcie sporządzania wyceny przedmiotowej nieruchomości. W dalszej kolejności zawiadomieniem z dnia [...] września 2012 r. strony powiadomione zostały, że nowy operat szacunkowy został wykonany w dniu [...] września 2012 r. W związku z zawartymi w tym operacie błędami, strony w załączeniu do pisma z dnia [...] października 2012 r., otrzymały nowy poprawiony operat. Również i do tego operatu strony wniosły zastrzeżenia. W odpowiedzi na nie rzeczoznawca w dniu [...] listopada 2012 r. sporządził nowy operat szacunkowy dotyczący wyceny przedmiotowej nieruchomości. Strony ponownie złożyły zastrzeżenia, które organ przekazał rzeczoznawcy. Wcześniej bo pismem z dnia [...] grudnia 2012 r. (k. 279) Wojewoda poinformował strony o niemożności załatwienia sprawy w terminie, z uwagi na brak poprawnego operatu, jednocześnie wyznaczając nowy termin do dnia [...] lutego 2013 r. Pismem z dnia [...] lutego 2013 r. (z powodu opieszałości) rzeczoznawca został ponaglony do udzielenia wyjaśnień lub poprawienia operatu. Pismo to nie został odebrane. Następnie pismem z dnia [...] marca 2013 r. (k. 359 akt administracyjnych), ze względu na brak operatu szacunkowego (mimo ponagleń), jak i czas dla stron na zapoznanie się z operatem, Wojewoda zawiadomił strony o wyznaczeniu nowego terminu sprawy na dzień [...] maja 2013 r. Nowy operat sporządzony został w dniu [...] kwietnia 2013 r. (otrzymany przez organ w dniu [...] kwietnia 2013 r.). Decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] Wojewoda [...] ustalił odszkodowanie za wyżej opisaną nieruchomość. W tym miejscu zaznaczenia wymaga, że postępowanie w sprawie ustalenia i wypłaty odszkodowania za nieruchomość przejętą pod drogę publiczną (co ma miejsce w rozpatrywanej sprawie), w trybie ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2008r., nr 193, poz. 1194), wymaga przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego rzeczoznawcy majątkowego w postaci operatu szacunkowego określającego wartość, za którą przyznawane jest odszkodowanie. Z kolei wyboru biegłego dokonuję się w trybie przewidzianym w ustawie z dnia 29 stycznia 2004r. Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2010 r., nr 113, poz. 759). Oznacza to, że organ administracji publicznej nie mógł wydać decyzji ustalającej odszkodowanie, z pominięciem dowodu z opinii biegłego. Strona skarżąca kwestionuje nieterminowe załatwienie sprawy, wykonanie aż pięciu operatów, z których każdy zawierał błędy oraz brak skorzystania przez organ z możliwości dyscyplinowania biegłych rzeczoznawców. W ocenie Sądu powyższe twierdzenia nie znajdują oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym i opisanym powyżej stanie faktycznym sprawy. Przede wszystkim organ działał zgodnie z przepisami K.p.a. tj. informował strony o niemożności załatwienia sprawy w terminie, podając przyczyny zwłoki i wyznaczając nowy termin załatwienia sprawy (pismo z dnia 29 maja 2012 r. – k. 181; pismo z dnia 29 sierpnia 2012 r. – k. 199; pismo z dnia 5 grudnia 2012 r. – k. 279; pismo z dnia 6 marca 2013 r. – k. 359). Zawiadomienia te przesyłane były stronie skarżącej, o czym świadczą zalegające w aktach administracyjnych zwrotne potwierdzenia odbioru. Nadto Wojewoda dyscyplinował wyznaczonych biegłych rzeczoznawców majątkowych poprzez wyznaczanie im terminów na udzielenie odpowiedzi, ponagleń a w efekcie, wobec niewywiązania się przez biegłą z umowy, zerwania z nią umowy o wykonanie operatu szacunkowego. Nadto organ każdorazowo przesyłał wnioski i zastrzeżenia stron biegłym rzeczoznawcom w celu ustosunkowania się do podniesionych zarzutów. Powyższe okoliczności miały wpływ na czas prowadzonego postępowania. Zgodzić należy się z organem, że na czas trwania prowadzonego postępowania wpływ miały także i same strony, które korzystały z przysługujących im uprawnień. Biorąc pod uwagę powyższe fakty Sąd stwierdził, że Wojewoda [...] nie pozostawał w bezczynności. Podejmował realne działania zmierzające do załatwienia sprawy, co znalazło odzwierciedlenie w zebranym materialne dowodowym. Nadto zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 36 § 1 K.p.a. informował strony o przyczynach zwłoki, wskazując jednocześnie nowe terminy załatwienia sprawy. Wbrew twierdzeniom strony skarżącej, w dacie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, organ nie pozostawał w bezczynności, co oznacza, że złożona skarga jest bezzasadna a tym samym podlega oddaleniu. Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 151 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie orzekł jak w sentencji wyroku.