II SAB/Rz 103/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – AWSA Maria Mikolik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 lipca 2022 r. w Rzeszowie sprawy ze skargi M. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Rzeszowie w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę. Pismem z dnia 27 kwietnia 2022 r. (data wpływu do Sądu 18 maja 2022 r.) M. K. (dalej: "skarżąca") wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Rzeszowie (dalej: organ) w sprawie odwołania od decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia 14 października 2021 r. nr ŚS-R.5131.2.007504.2021.43489.JSZ w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego. Skarżąca w piśmie z dnia 27 kwietnia 2022 r. złożyła do organu ponaglenie do wydania decyzji w przedmiotowej sprawie z uwzględnieniem wyroku tut. Sądu z dnia 18 lutego 2022 r. sygn. akt II SA/Rz 73/22. Postanowieniem z dnia 19 maja 2022 r. nr SKO.4111/422/2022 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Rzeszowie uznało ponaglenie za nieuzasadnione. W skardze M. K. wniosła o stwierdzenie, że przewlekłość postępowania prowadzonego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Rzeszowie w związku z prowadzeniem sprawy dotyczącej świadczenia pielęgnacyjnego miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, w związku z niezastosowaniem się do oceny prawnej przedstawionej w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 18 lutego 2022 r. sygn. akt II SA/Rz 73/22; o wymierzenie organowi grzywny oraz o zobowiązanie organu do ponownego udzielenia odpowiedzi na odwołanie dotyczące świadczenia pielęgnacyjnego z uwzględnieniem oceny prawnej ww. wyroku. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, że wszystkie rozstrzygnięcia organu zostały wydane zgodnie z przepisami ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm., dalej: P.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności (art. 3 § 2 pkt 1 - 7 P.p.s.a.), a także bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego (art. 3 § 2 pkt 8 - 9 P.p.s.a.). Jednocześnie niedopuszczalność skargi, powoduje, że skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., przy czym ocena dopuszczalności skargi następuje na dzień wniesienia skargi. Dzień ten determinuje również ocenę co do istnienia przedmiotu zaskarżenia. Stosownie do art. 53 § 2b P.p.s.a., skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie, po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Badanie przez sąd administracyjny dopuszczalności skargi polega w pierwszej kolejności na ocenie, czy istnieje przedmiot zaskarżenia, co w realiach niniejszej sprawy oznacza konieczność zbadania, czy na dzień wniesienia skargi istniał zarzucany przez Skarżącą stan przewlekłości postępowania. Jeżeli bowiem przewlekle prowadzone postępowanie uległo zakończeniu przed wniesieniem skargi, to zachodzi jej niedopuszczalność z innych przyczyn (art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.). Przestaje bowiem istnieć przedmiot kontroli sądu administracyjnego. W takim przypadku prowadzenie kontroli sądowoadministracyjnej staje się niedopuszczalne, gdyż nie ma czego kontrolować (por. T. Woś, (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. 6, art. 58, Warszawa 2016 s. 528). Taki pogląd wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wiążącej tut. Sąd uchwale 7 sędziów z dnia 7 marca 2022 r. (II OPS 1/21), w której wskazano, że "skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi." W niniejszej sprawie mamy do czynienia z tego rodzaju skargą. Skarżąca wniosła bowiem skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez SKO w Rzeszowie w sprawie z odwołania od decyzji odmownej z dnia 14 października 2021 r. dotyczącej odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Jak wynika z akt sprawy, SKO w Rzeszowie decyzją z dnia 30 marca 2022 r. nr SKO.4111/190/2022, po rozpoznaniu odwołania M. K. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia 14 października 2021 r. nr ŚS-R.5131.2.007504.2021.43489.JSZ. Decyzja Kolegium z dnia 30 marca 2022r. została doręczona Skarżącej dnia 19 kwietnia 2022r. Następnie Skarżąca wniosła ponaglenie do SKO w Rzeszowie w piśmie z dnia 27 kwietnia 2022r. oraz przedmiotową skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Kolegium, która została złożona do organu dnia 1 maja 2022 r. Zatem z przedstawionej chronologii czynności procesowych wprost wynika, że skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania została złożona po jego ostatecznym zakończeniu. Powyższe oznacza, że skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania jest niedopuszczalna z powodu braku przedmiotu zaskarżenia w chwili wniesienia skargi. Należy bowiem wyjaśnić, że postępowanie, w ramach którego miało dojść do zarzucanej przewlekłości zostało już zakończone. Zatem przewlekłości nie da się już usunąć ze względu na rozstrzygnięcie sprawy przez organ administracji w sposób kończący postępowanie administracyjne. Inaczej mówiąc, nie jest już możliwe osiągnięcie celu skargi, którym jest rozstrzygnięcie sprawy przez kompetentny organ, skoro dokonał on już takiego rozstrzygnięcia. Przewlekłość postępowania administracyjnego, jako stan faktyczny ma swój kres w chwili rozstrzygnięcia sprawy przez organ. Po rozstrzygnięciu sprawy, nawet jeżeli rozstrzygnięcie to nastąpi po upływie terminu wyznaczonego w przepisach obowiązującego prawa, przewlekłość postępowania pozostaje stanem historycznym. W tej sytuacji niemożliwy do osiągnięcia pozostaje cel skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ w postaci przeciwdziałania opieszałości organu w wydaniu rozstrzygnięcia, skoro organ już takie rozstrzygnięcie wydał (zob. postanowienie WSA we Wrocławiu z 14 czerwca 2022 r., II SAB/Wr 2/22, baza CBOSA). Należy również podkreślić, że w ramach skargi na przewlekłość postępowania Sąd nie bada co do meritum prawidłowości decyzji wydanych w sprawie. Sąd również nie ocenia, czy organ dostosował się do wyroku tut. Sądu o sygn. II SA/Rz 73/22, powoływanego przez skarżącą. Z przedstawionych powyżej przyczyn Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Należy również wyjaśnić Skarżącej, że skarga na decyzję SKO w Rzeszowie z dnia 30 marca 2022r. nr SKO.4111/190/2022 w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego została zarejestrowana pod odrębną sygnaturą: II SA/Rz 673/22. To w ramach tego postępowania badana będzie prawidłowość odmowy przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego.