II SAB/Rz 11/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Joanna Zdrzałka Sędziowie WSA Krystyna Józefczyk NSA Maria Piórkowska /spr./ Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 29 maja 2012 r. sprawy ze skargi M. D. na bezczynność Burmistrza [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej I. skargę oddala; II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na rzecz adwokata Ł. K. z Kancelarii Adwokackiej [...] wynagrodzenie w kwocie 295 zł 20/100 /słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy/ tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym: tytułem wynagrodzenia kwotę 240 zł / słownie : dwieście czterdzieści złotych/ i tytułem 23 % podatku VAT kwotę 55 zł 20/100 / słownie: pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy/. Przedmiotem skargi M. D. jest bezczynność Burmistrza [...] w sprawie udzielenia informacji publicznej tj. udostępnienia treści skargi Z. P. z dnia [...] października 2011 r. o naruszenie ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2005 r., Nr 236, poz. 2008 ze zm.). Z akt administracyjnych sprawy wynika, że pismem z dnia [...] października 2011r. M. D., na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, został wezwany przez Burmistrza [...] do przedłożenia dokumentów potwierdzających wywóz odpadów z terenu nieruchomości położonej w K. [...] (umowa i dowody zapłaty za wywóz odpadów). Powyższe wezwanie zostało wykonane, co potwierdza spisana na tą okoliczność, w Urzędzie Miejskim w T., notatka służbowa z dnia [...] października 2011 r. W dalszej kolejności pismem z dnia [...] listopada 2011 r. M. D. zwrócił się do Urzędu Miasta i Gminy w T. o udostępnienie odpisu (bez uwierzytelniania) skargi (donosu) Z. P. z dnia [...] października 2011r., na podstawie art. 73 k.p.a. M. D. wskazał, że złożony przez wyzej wymienioną donos jest nieprawdziwy, co potwierdza spisana w dniu [...] października 2011 r. notatka sużbowa. W odpowiedzi Burmistrz [...] pismem z dnia [...] listopada 2011 r. wyjaśnił, że sprawy bieżące gminy nie są prowadzone w trybie przepisów k.p.a., zatem w sprawie nie wszczęto postepowania administracyjnego, w którym ewentualne strony miałyby prawo przeglądania akt, uzyskiwania kserokopii przy wykazaniu ważnego interesu prawnego. Korespondencja kierowana do UM w T. przez osoby trzecie dotyczące spraw załatwianych w domenie bieżącego funkcjonowania gminy i informacje w nich zawarte mogą być udostępniane jedynie tym podmiotom. Pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. M. D. ponownie zwwrócił się do Urzędu Miasta i Gminy w T. o udostępnienie odpisu skargi Z. P. z dnia [...] października 2011r. Podał, że nie podziela wykładni przedstawionej przez organ w piśmie z dnia [...] listopada 2011 r. Jego zdaniem uniemożliwienie mu udostępnienia tej kserokopii jest “osłanianiem czynu karalnego Z. P. wobec jego osoby". M. D. podniósł, że wdrożenie procedury administracyjnej miało miejsce w dniu [...] października 2011 r., skutkiem czego było wezwanie go do stawienia się w urzędzie z dokumentami w terminie 7 dniu od dnia otrzymania pisma z dnia [...] października 2011 r. Wskazując na fazy postępowania administracyjnego podał, że postepowanie wyjaśniajace zostało przeprowadzone w siedzibie UM w T. w dniu [...] października 2011 r. i zakończone spisaniem notatki. Zawnioskował o wydanie decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia przedmiotowej kserokopii. W odpowiedzi Burmistrz [...] wskazał, że powyższe żądanie nie moze zostać uwzględnione, gdyż jego przedmiot nie mieści się w zakresie regulowanym ustawą z dnia 6.09.2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm. – zwna dalej ustawą). Żądana informacja nie jest, stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy, treścią aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć, dokumentacją przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpieniem, stanowiskiem, wnioskiem i opinią podmiotów ją przeprowadzających. Brak zatem podstaw prawych do wydania odmownej decyzji. W dniu 9 marca 2012 r. (data wpływu do tut. Sądu) M. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na bezczynność Burmistrza [...] w przedmiocie udostępnienia treści skargi Z. P. z dnia [...] października 2011 r. o naruszanie ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminie. Skarżący przedstawiając stan faktyczny sprawy wskazał, że na skutek zawiadomienia ww. osoby został wezwany do przedłożenia dokumentacji stwierdzającej właściwe utrzymania czystości i porządku na jego posesji. Po stawieniu się w urzędzie, powziął informację, że postępowanie jest wynikiem skargi Z. P. Wobec faktu, że w ostatnich latach był pomawiany przez ww. osobę, zawnioskował o wydanie kserokopii tego pisma, co mu "przyrzeczono", po odbyciu konsultacji z radcą prawnym. Z uwagi na milczenie organu wystosował odpowiednie wezwanie. Zdaniem skarżącego złożenie przez Z. P. skargi na jego osobę i wezwanie go do złożenia wyjaśnień spowodowało wszczęcie wyjaśniającego postępowania administracyjnego. Skarżący wskazał, że zgadza się z twierdzeniem organu, że przedmiot jego podania "nie mieści się w zakresie ustawy o dostępie do informacji publicznej, jednakże skarga Z. P. współgra z zakresem przedmiotowym tej ustawy". Odmawiając dostępu do informacji publicznej organ musi wydać decyzję administracyjną, w przeciwnym razie mamy do czynienia z bezczynnością. Nadto organ musi wykazać, że nie było to szczególne dla interesu publicznego. Ujawnienie pomawiania jest "koniecznością dla interesu publicznego". W odpowiedzi na skargę Burmistrz [...] wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie, jako bezzasadnej. Wniosek o odrzucenie organ motywował niewyczerpaniem trybu przewidzianego w art. 52 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. z 2012 r., poz. 270/ tj. brakiem uprzedniego wezwania na piśmie organu do usunięcia naruszenia prawa. Uzasadniając wniosek o oddalenie skargi organ podał, że w sprawie nie zostało wszczęte żadne postępowanie administracyjne, w którym ewentualne strony miałyby prawo do przeglądania akt, albo uzyskiwania z nich kserokopii przy wykazaniu ważnego interesu prawnego. Odnosząc się do zarzutu o konieczności wydania decyzji o odmowie dostępu do informacji publicznej Burmistrz podał, że pojęcie informacji publicznej zawiera art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy. Zgodnie z nimi informacją publiczną jest informacja w sprawach publicznych, w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ustawy. Żądanie skarżącego nie jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, nie dotyczy dokumentu mającego znamiona informacji publicznej, a prywatnego pisma osoby trzeciej. W takim wypadku organ zobowiązany jest jedynie do powiadomienia pismem podmiotu żądającego, że jego wniosek nie znajduje podstaw w przepisach prawa, co też w okolicznościach sprawy zostało uczynione. Stosowna informacja została do skarżącego wystosowana. Organ nie był zobowiązany do udzielenia żądanych informacji, jak i podejmowania jakichkolwiek rozstrzygnięć określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Organ dodał, że dokument przedłożony przez Z. P. przedstawi na żądanie Sądu. Umieszczenie go w aktach sprawy umożliwiłoby stronie zapoznanie się z jego treścią, co zostało wykluczone działaniem Burmistrza [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga na bezczynność organu jest niezasadna. Na wstępie podnieść należy, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, lecz mimo ustawowego obowiązku nie zakończył go w terminie wydaniem decyzji, postanowienia lub innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. W rozpoznawanej sprawie, bezspornym między stronami jest, że skarżący pismem z dnia [..] listopada 2011 r. domagał się udostępnienia skargi Z. P. złożonej w Urzędzie Gminy w przedmiocie usuwania przez niego odpadów. Bezspornym również jest, że organ odmawiając skarżącemu pismem udostępnienia żądanej skargi wskazał, że jej przedmiot nie mieści się w zakresie regulowanym ustawą z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej /Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm./. W ocenie Sądu stanowisko organu jest zasadne. Zasady i tryb dostępu do informacji mających walor informacji publicznej regulują przepisy wyżej powołanej ustawy o dostępie do informacji publicznej wskazując, materię informacji publicznej, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu i kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą być udostępnione. Udostępnienie informacji publicznej następuje w formie czynności materialno - technicznej, a obowiązek wydania decyzji ustawodawca przewidział jedynie w przypadkach, gdy informacja, której udostępnienia domaga się podmiot jest wprawdzie informacja publiczną lecz organ odmawia jej udostępnienia. Z ugruntowanego orzecznictwa sądowego wynika natomiast, że jeżeli żądanie podmiotu nie dotyczy informacji publicznej, organ powiadamia pisemnie podmiot domagający się informacji, że jego wniosek nie znajduje podstaw w przepisach prawa /tak wyrok NSA z dnia 11 grudnia 2002 r., sygn. akt II SA 2867/02 publ. Wokanda 2003/6/33, wyrok NSA z dnia 3 lutego 2012 r., sygn. akt I OSK 2172/11/. Mając na uwadze powyższe uregulowania proceduralne przywołać należy treść art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, który stanowi, że każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystaniu na zasadach i w trybie określonych tą ustawą. Zgodnie zaś z treścią art. 4 ust. 1 pkt. 1 cyt. ustawy obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są organy władzy publicznej. Zgodnie z treścią art. 6 ust. 1 pkt.4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, udostępnieniu podlega informacja publiczna o danych publicznych, w tym: a/ treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć oraz dokumentacja przebiegu i efektów kontroli, wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów j ą przeprowadzaj ących, b/ stanowiska w sprawach publicznych zajęte przez organy władzy publicznej i przez funkcjonariuszy publicznych w rozumieniu przepisów kodeksu karnego, c/ treść innych wystąpień i ocen dokonywanych przez organy władzy publicznej, d/ informacje o stanie państwa, samorządów i ich jednostek organizacyjnych. Dokumentem urzędowym z rozumieniu art. 6 ust. 2 tej ustawy jest treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego, w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy. Na kanwie wyżej przytoczonych niezbyt precyzyjnych przepisów judykatura wykształciła stanowisko o konieczności interpretacji tych przepisów godnie z zasadą zawartą w art. 61 Konstytucji RP. Uwzględniając wszystkie aspekty wyznaczone przywołanym wyżej art. 61 Konstytucji przyjęła, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnych lub mieniem Skarbu Państwa odnosząca się do faktów /tak wyrok NSA z dnia 20 czerwca 2002 r., sygn. akt II SAB 70-71/02, wyrko NSA z dnia 7 sierpnia 2002 r., sygn. akt II SA/Ka 939/02, wyrok NSA z dnia 11 grudnia 2002 r. sygn. akt II SAB 105-106/02/. Oznacza to, że charakteru informacji publicznej nie mają wnioski w sprawie indywidualnej, a więc tak jak w niniejszej sprawie, pismo Z. P. z dnia [...] października 2011 r., którego udostępnienia domaga się skarżący. Z tych też powodów, w ocenie Sądu, prawidłowe jest stanowisko organu w zakresie oceny charakteru wyżej powołanego pisma. Skoro zatem informacja, której udzielenia domaga się skarżący nie jest informacją publiczną, o której mowa w przepisach ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, zasadnym jest powiadomienie domagającego się podmiotu pismem, że jego wniosek nie znajduje podstaw w przepisach prawa, a więc w sposób zastosowany przez organ w rozpoznawanej sprawie. Ze stanowiskiem organu nie pozostaje w sprzeczności stanowisko skarżącego zawarte w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a przyznające, że żądana przez niego informacja nie należy do zakresu regulowanego ustawą z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Wbrew jednak dalszemu rozumowaniu skarżącego o konieczności wydania w tym stanie sprawy odmownej decyzji administracyjnej, w ocenie Sądu zarzut ten nie zasługuje na uwzględnienie. Jak to bowiem na wstępie Sąd naprowadził, żądanie udzielenia informacji, która nie jest informacją publiczną o której mowa w przepisach ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej obliguje organ do poinformowania żądającego w formie pisemnej. Pozostałe zarzuty podnoszone w skardze nie mogą zostać uwzględnione, gdyż przedmiotem rozpoznawanej sprawy jest skarga na bezczynność organu w zakresie nieudzielenia informacji publicznej. W świetle powyższego Sąd w sprawie objętej kontrolą nie dopatrzył się bezczynności organu, gdyż podjęte przez niego działanie w formie pisemnej informacji udzielonej stronie nie narusza prawa. Z przyczyn wyżej naprowadzonych, Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.