II SAB/Rz 12/06

Dnia 23 sierpnia 2006 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: AWSA Jolanta Ewa Wojtyna po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2006 roku r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku W. K. o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu grzywny w związku z nie przekazaniem do sądu skargi na jego bezczynność - postanawia - umorzyć postępowanie w przedmiocie wniosku. Wnioskiem z dnia 28 grudnia 2005 roku W. K. domagał się ukarania Samorządowego Kolegium Odwoławczego za nie przekazanie jego skargi z dnia 17 października 2005 roku na bezczynność Samorządowego kolegium Odwoławczego w sprawie rozpatrzenia jego odwołania od postanowienia Burmistrza [...]. W odpowiedzi na skargę z dnia 10 marca 2006 roku SKO wyjaśniło, iż faktycznie nie przesłało wzmiankowanej skargi W. K. do sądu, ponieważ została ona omyłkowo wpięta do akt innej sprawy, w której skarżącym jest również W. K. Jednocześnie SKO przesłało przedmiotową skargę na bezczynność udzielając również na nią odpowiedzi. Przekładając powyższy stan faktyczny na dyspozycję art. 54 i 55 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako P.p.s.a. stwierdzić należało, iż wniosek nie może być uwzględniony. Stosownie do art. 54 § 2 organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, ma prawny obowiązek przekazać skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Pomimo upływu ustawowego terminu do wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 powołanej ustawy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie przekazało skargi i akt sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu. Naruszenie wspomnianego obowiązku prawnego zatem jest oczywiste. Zgodnie z art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Oznacza to, iż z chwilą wniesienia skargi do organu jest ona de facto wniesiona do sądu. Organ jest tu jedynie pośrednikiem. Postępowanie w przedmiocie grzywny przewidzianej w art. 55 § 1 P.p.s.a. jest postępowaniem wpadkowym, incydentalnym w stosunku do tego jakie zostało już wszczęte wskutek wniesienia skargi do sądu, za pośrednictwem organu. Ma ono więc na celu zmuszenie organu do przekazania sądowi skargi wraz z aktami administracyjnymi, by sąd mógł ją rozpoznać. Cytowany przepis tworzy gwarancję procesową nadania biegu sprawie przez możliwość zastosowania wobec organu środków dyscyplinujących. W sytuacji jednak, gdy skarga zostanie przekazana, nawet po upływie ustawowych 30 dni, wymierzanie kary grzywny staje się bezprzedmiotowe. W sytuacji takiej odpada bowiem podstawowy cel grzywny jakim było zmobilizowanie organu do przekazania skargi do sądu. Dlatego też Sąd w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 umorzył postępowanie w przedmiocie wymierzenia grzywny.