II SAB/Rz 12/07

Dnia 5 lipca 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: AWSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2007 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. B. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nieudzielania odpowiedzi na pismo - postanawia - odrzucić skargę. W dniu 27 marca 2007 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga W. B. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Jako okoliczności mające skargę uzasadniać skarżąca wskazała, iż "pismo z dnia 13 lutego 2007 roku pozostało bez odpowiedzi - przekazane do Rzecznika praw Konsumentów w S." Zarządzeniem z dnia 30 maja 2007 roku Sąd na podstawie art. 57 § 1 pkt 1 i 2 w związku z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm. powoływanej dalej jako P.p.s.a.) Sąd wezwał skarżącą do jednoznacznego określenia na czym polega zaskarżona bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Jedynym znajdującym się aktach administracyjnych pismem z dnia 13 lutego 2007 roku, na które powołała się skarżąca, jest skierowane do niej pismo Powiatowego Rzecznika Konsumentów z informacją, że pismo skarżącej z dnia 8 lutego 2007 roku, zgodnie z zawartym w nim wnioskiem, zostało przekazane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, gdzie wpłynęło w dniu 19 lutego 2007 roku. SKO przyjmując, iż stanowi ono skargę na działalność Prezydenta Miasta [...], przekazało je zgodnie z właściwością do Przewodniczącego Rady Miasta [...]. Nie było zatem zrozumiałe na czym miałby polegać zarzut, że wskazane w skardze pismo pozostało bez dalszego biegu. Do wezwania dołączono stosowne pouczenie, iż jego niewykonanie w terminie 7 dni licząc od dnia jego doręczenia skutkować będzie odrzuceniem skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 8 czerwca 2007 roku, stosownie do wymogów przewidzianych przepisami P.p.s.a. W dniu 15 czerwca 2007 roku skarżąca przesłała do Sądu szereg pism, sporządzonych własnoręcznie bądź też w kserokopiach. Z treści tych pism Sąd w żaden sposób nie jest w stanie ustalić czego miałaby dotyczyć skarga W. B. Skarżąca powołuje się na okoliczności związane z licznymi postępowaniami prowadzonymi w różnym okresie, przez różne urzędy oraz sądy, których w żaden sposób nie można ze sobą połączyć w jakąkolwiek logiczną całość. Wojewódzki Sad Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Wniesienie skargi do sądu administracyjnego nierozerwalnie łączy się z żądaniem oceny legalności działania bądź bezczynności administracji publicznej. Do wszczęcia tego postępowania niezbędne jest wniesienie skargi w sposób skuteczny, a więc taki, który pozwala na stwierdzenie, że skarga spełnia określone w ustawie warunki formalne, bez których nadanie jej właściwego biegu nie jest możliwe. Skarżący musi więc wskazać zaskarżony akt lub czynność, organ, którego działania lub zaniechania skarga dotyczy oraz określić naruszenie prawa bądź interesu prawnego - art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) dalej jako P.p.s.a. Podane elementy skargi są niezbędne do zakreślenia przedmiotu postępowania. W świetle przedstawionego unormowania skarga W. B. nie może zostać oceniona jako skuteczna. Skarga została sformułowana w sposób niezrozumiały, a udzielona na wezwanie do jej sprecyzowania odpowiedź, sformułowana została w sposób jeszcze bardziej nieczytelny. Z tych przyczyn Sąd musi stwierdzić, iż wniesiona w niniejszej sprawie skarga obarczona jest brakami, które uniemożliwiają nadanie jej właściwego biegu. Ponieważ braki te mimo jednoznacznego wezwania nie zostały usunięte, Sąd zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. zobligowany jest skargę odrzucić. Na podstawie art. 57 § 1 i art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.