II SAB/Rz 125/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Krystyna Józefczyk /spr./ Sędziowie WSA Elżbieta Mazur - Selwa WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 29 maja 2018 r. sprawy ze skargi P. D. na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej o dopełnieniu obowiązku zawiadomienia prokuratora -skargę oddala- Przedmiotem skargi P.D. jest bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w [...] w sprawie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Na podstawie akt administracyjnych sprawy Sąd ustalił, że pismem z dnia 8 sierpnia 2017 r. P.D. wystąpiło do Sądu Okręgowego w [...] II Wydział Karny – sędziego M.Ś. o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej Sędziego T.W. poprzez podanie przyczyny nieobecności sędziego na rozprawie, jaka odbyła się w sprawie II K 280/11 w dniu 14 września 2011r. i przesłanie kopii (scanu) notatki sporządzonej na tą okoliczność oraz podanie przyczyny i osoby, która zdecydowała o udziale Sędziego M.Ś. w tym posiedzeniu. Informacje należało przesłać na podany we wniosku adres mailowy. W odpowiedzi na wniosek P.D. Prezes Sądu Okręgowego w [...], któremu wniosek został przekazany wg właściwości w piśmie z dnia 4 września 2017 r. wyjaśnił, że nie ma możliwości ustalenia przyczyn z wiązanych z ewentualną nieobecności SSO T.W. w dniu 14 września 2011 r. , albowiem nie dysponuje aktami osobowymi ww. sędziego. Nie posiada też informacji pozwalających udzielić wskazań odnośnie pozostałych żądań – akta sprawy [...] ([...] – Sąd Rejonowy w [...]). W dniu 25 września 2017 r. do Sądu Okręgowego w [...] wpłynęła skarga P.D. na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w [...] w sprawie rozpatrzenia wniosku z dnia 28 sierpnia 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej, która w dniu 29 września 2017 r. została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Skarżący zarzucił Prezesowi Sądu Okręgowego w [...] naruszenie art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP i art. 4. ust. 1 w związku z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U nr 112, poz. 1198 ze zm.), dalej " u.d.i.p." i zażądał: 1) zobowiązania sędziego do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej, wydanie decyzji administracyjnej w terminie 7 dni i przesłanie jej na adres e-mail i podany w skardze adres pocztowy skarżącego; 2) orzeczenia na podstawie art. 6 ustawy o odpowiedzialności funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa (Dz. U z 2011 r. Nr 34, poz 173) w związku z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zmianami), zwanej dalej "P.p.s.a.", że bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3) wymierzenie organowi grzywny na postawie art. 149 § 2 P.p.s.a w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a Wniósł o zasądzenie odszkodowania od Skarbu Państwa jako zadośćuczynienie za lekceważenie organu i straty moralne w kwocie 2 000 zł. W ocenie skarżącego Sędzia w ogóle nie zareagował i zlekceważył jego wniosek. Do dnia złożenia skargi nie wydano decyzji o odmowie udostępnienia informacji i nie odpowiedziano w jakikolwiek sposób na jego wniosek. Nie ulega wątpliwości, że Organ pozostaje w przewlekłości i bezczynności. Oceny tej nie zmienia okoliczność, że w przekonaniu organu, żądane informacji nie stanowiły informacji publicznej oraz że nie ciążył na nim obowiązek udzielenia informacji. Za sprawę szczególnie istotną dla interesu publicznego należy uznać taką, która - ze względu na rodzaj, czas, miejsce, sposób, okoliczności rozstrzygania i późniejszej realizacji - w istotnym zakresie wpływa lub może wpływać na wykonywanie przez podmioty władzy publicznej (w tym także inne osoby i jednostki organizacyjne w zakresie, w jakim współuczestniczą w procesie wykonywania władzy publicznej gospodarują majątkiem Skarbu Państwa). W zakresie prawa dostępu do informacji oznacza to, że interes publiczny istnieje wówczas, gdy uzyskanie określonych informacji mogłoby mieć znaczenie z punktu widzenia funkcjonowania państwa np. w konsekwencji usprawniałoby działanie jego organów. O rażącym charakterze bezczynności w udzieleniu informacji publicznej świadczy nie tylko okres oczekiwania na odpowiedź, ale również postawa pytanego organu przejawiająca lub nieprzejawiająca dobrej woli dla załatwienia wniosku. Uchylanie się sędziego przez tak długi okres czasu od podjęcia formalnych przewidzianych przez ustawę czynności i nie wydanie zgodnie z prawem decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej powoduje u niego poczucie frustracji i lekceważenia co uzasadnia uznanie jego roszczenia w kwocie 2 000 zł. Ponadto z za uzasadnione w związku z tym należy uznać zobowiązanie Sądu do ukarania sędziego winnego niezałatwienia sprawy w terminie na podstawie art. 38 k.p.a. W piśmie z dnia 28 września 2017 r. Prezes Sądu Okręgowego w [...] wyjaśnił wnioskodawcy, że odpowiedź na wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia 28 sierpnia 2017 r. został przesłana za pismem z dnia 4 września 2017 r. a precyzując ją wyjaśnił, że zarządzenie o wyznaczeniu składu do sprawy II Ka 280/11 i powinno zalegać w aktach Sądu Rejonowego w [...] [...] i to ww. jednostka może pozostawać w posiadaniu żądanej informacji. Dotyczy po również ewentualnie sporządzonej notatki. W Sądzie Okręgowym w [...] nie odnotowani sprawy o sygn. akt [...]. Prezes Sądu Okręgowego w [...] odpowiadając na skargę wyjaśnił, że odpowiedź na wniosek została wnioskodawcy udzielona za pismem z 4 września 2017 r. i przesłana drogą elektroniczną i odebrana tego samego dnia o godzinie 11.49. Jednocześnie w dniu 28 września 2017 r., wnioskodawcy przekazano dodatkowe wystąpienie precyzujące pierwotną odpowiedź. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Sąd administracyjny rozpoznając skargę bada zgodność rozstrzygnięcia z przepisami obowiązującego prawa. Nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną, orzekając jedynie w granicach sprawy – art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302). Rozpoznając skargę sąd może ją uwzględnić tylko wówczas gdy dopatrzy się naruszenia prawa procesowego i materialnego w stopniu określonym w art. 145 § 1 P.p.s.a. Ustalenia stanu faktycznego nie budzą wątpliwości. Skarżący złożył w dniu 28 sierpnia 2017 r. wniosek o udzielenie informacji dotyczącej powodu nieobecności sędziego T. W. na rozprawie w dniu 14 września 2011 r. i sporządzonej na tą okoliczność notatki oraz podanie przyczyn zmiany składu orzekającego w sprawie II K 280/11. W dniu 4 września 2017 r. Prezes Sądu Okręgowego w [...] udzielił odpowiedzi skarżącemu, iż nie posiada możliwości ustalenia przyczyn związanych z nieobecnością sędziego T.W. w dniu 14 września 2011 r., ponieważ nie posiada jego akt osobowych. Również nie posiada informacji, które pozwoliłyby mu na udzielenie odpowiedzi na pozostałe pytania skarżącego. Odpowiedź ta została przesłana zgodnie z żądaniem wniosku. W kolejnym piśmie adresowanym do skarżącego datowanym 28 września 2017 r. uprzednio udzielona odpowiedź została ponownie doprecyzowana. Z odpowiedzi przesłanych skarżącemu wynika, iż sprawa [...] to sprawa Sądu Rejonowego w [....] i ten Sąd może "pozostawać w posiadaniu żądanych informacji". Odnosząc się do charakteru żądanej informacji, podkreślenia wymaga, że zgodnie z treścią art. 1 ust. 1 ustawy o udostępnieniu informacji publicznej, informację publiczną stanowi każda informacja o sprawach publicznych. Tak więc rozumianą informacją publiczną będzie zatem każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa (patrz wyrok NSA z dnia 25 marca 2003 r., sygn. akt II SA 4059/02). Tak więc organ, do którego skierowano pytanie musi udzielić odpowiedzi czy żądana informacja ma charakter informacji publicznej, bo tylko taka informacja podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym tym aktem prawnym. Stosownie zaś do treści art. 2 ust. 1 u.d.i.p. prawo dostępu do informacji publicznej przysługuje każdemu, z zastrzeżeniem art. 5, który wprowadza w tym zakresie ograniczenia związane z ochroną informacji niejawnych oraz innych tajemnic ustawowo chronionych, a także ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. W myśl art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostepnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne a w szczególności m.in. organy władzy publicznej, samorządów gospodarczych i zawodowych. Udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialno – techniczną a jej udostępnienie na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni, natomiast odmowa jej udostępnienia, o której mowa w art. 16 ust. 1 u.d.i.p. następuje w formie decyzji. Dla prawidłowego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy ze skargi na bezczynność organu w udostępnianiu informacji publicznej niezbędne jest uprzednie przesądzenie, czy żądna informacja jest informacją publiczną a adresat wniosku należy do kręgu podmiotów zobowiązanych do jej udzielenia. Nie ulega wątpliwości, że wniosek skarżącego o udzielenie informacji publicznej skierowany został do organu, który powołany został do realizacji zadań publicznych a informacja ta ma charakter informacji publicznej. Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej będzie miała miejsce w sytuacji, w której podmiot ten w ustawowo określonym terminie nie podejmie żadnej z przewidzianych prawem czynności, tj. nie udostępni informacji publicznej w formie czynności materialno – technicznej w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), nie wyda decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej albo o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 i 2 ustawy) albo nie powiadomi pisemnie wnioskodawcy o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem (art. 14 ust. 2 ustawy). Biorąc pod uwagę powyższe Prezes Sądu Okręgowego udzielił informacji skarżącemu zachowując ustawowy termin, iż nie posiada żądanych informacji, wskazując również kto jest w ich posiadaniu. Zarzuty skargi są nieuzasadnione. Z tych względów na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) Sąd skargę oddalił.