II SAB/Rz 13/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji polegającą na niewydaniu postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego p o s t a n a w i a skargę odrzucić. W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skardze, M. P. zaskarżył zarzucił naruszenie art. 134 i ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 135 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia o Policji (Dz.U. z 2007 Nr 43 poz. 227 ze zm.) polegające na niewydaniu postanowienia odmawiającego wszczęcia postępowania dyscyplinarnego. Z treści skargi i załączonych do niej kserokopii pism wynikało, że skarżący domagał się wszczęcia postępowania dyscyplinarnego przeciwko Komendantowi Miejskiemu Policji. Pismem z dnia 10 lutego 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 991/10 skarżący został wezwany do sprecyzowania zakresu żądania skargi poprzez wskazanie czy przedmiotem zaskarżenia jest: bezczynność polegająca na niewydaniu postanowienia odmawiającego wszczęcia postępowania dyscyplinarnego, pismo Komendanta z dnia 17 września 2010 r., L. dz. [...] albo też pismo Komendanta stanowiące postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego. Wezwanie dotyczyło też wykazania czy przed wniesieniem skargi został wyczerpany tryb do jej wniesienia pod rygorem przyjęcia, że przedmiotem skargi jest bezczynność organu polegająca na niewydaniu postanowienia odmawiającego wszczęcia postępowania dyscyplinarnego. Skarżący nie odpowiedział na wezwanie Sądu, co skutkowało przyjęciem, że przedmiotem skargi jest wymieniona ostatnio bezczynność w zakresie wydania postanowienia odmawiającego wszczęcia postępowania dyscyplinarnego. Jednocześnie nie wykazał, czy przed wniesieniem skargi wyczerpał tryb zaskarżenia bezczynności w postępowaniu administracyjnym, zaś akta sprawy nie pozwalają na stwierdzenie, że do wyczerpania trybu administracyjnego doszło. Skarga podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna. Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (§ 1); przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie (§ 2). Jak stanowi art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem (zd. pierwsze); odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (zd. drugie). Zaskarżona bezczynność podlegała w pierwszej kolejności kwestionowaniu w drodze zażalenia określonego w art. 37 k.p.a., a dopiero po wyczerpaniu tego trybu, dalsza nieuprawniona bierność organu uprawnia skarżącego do wniesienia skargi sądowej. Skoro skarżący nie składał takiego zażalenia, jego skarga jest niedopuszczalna z powodu niewyczerpania środka zaskarżenia przysługującego w postępowaniu przed właściwym organem. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.