II SAB/Rz 13/14

Dnia 3 czerwca 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. H. redaktora naczelnego czasopisma "[...]" o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 9 maja 2014 r., sygn. akt II SAB/Rz 13/14 w sprawie z jego skargi na bezczynność Burmistrza Miasta [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej - postanawia - oddalić wniosek o uzupełnienie wyroku. Wyrokiem z dnia 9 maja 2014 r., sygn. akt II SAB/Rz 13/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę M. H. redaktora naczelnego czasopisma "[...]" na bezczynność Burmistrza Miasta [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. W dniu 15 maja 2014 r. (data nadania w placówce operatora pocztowego) M. H. złożył wniosek o uzupełnienie wyżej wskazanego wyroku, na podstawie art. 157 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwana dalej "P.p.s.a.") w zakresie zwrotu kosztów. Jednocześnie zawnioskował o zasądzenie zwrotu kosztów od strony przeciwnej lub Skarbu Państwa. W uzasadnieniu podał, że powodem oddalenia skargi było udostępnienie przez organ żądanych informacji, co nastąpiło już po wniesieniu skargi i po uiszczeniu opłaty. Podał, że mimo wyraźnego wskazania w złożonej skardze, żądania do objęcia wyrokiem także zwrotów kosztów, Sąd w wyroku nie zawarł rozstrzygnięcia w tym zakresie. W ocenie wnioskodawcy, w związku z działaniami organu wyczerpującymi faktycznie przesłanki zawarte w art. 54 § 3 P.p.s.a., zastosowane powinno być rozwiązanie analogiczne do wskazanego w art. 201 § 1 P.p.s.a. Końcowo zwrócił uwagę, że zainicjowane postepowanie sądowe wynikało wyłącznie z winy organu a zatem koszty postępowania winy zostać zasądzone na jego korzyść. Wskazał na brak możliwości dochodzenia poniesionych kosztów w inny sposób. Złożenia skargi kasacyjnej spowoduje narażenie go i sądy administracyjne na niewspółmierne koszty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 157 § 1 P.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (§ 2 art. 157 P.p.s.a.). Przechodząc do oceny zasadności złożonego w niniejszej sprawie wniosku wskazać należy, że zasady ponoszenia kosztów związanych z udziałem w sprawie oraz zasady i przesłanki zwrotu kosztów postępowania dla skarżącego (a więc także i zwrotu wpisu od skargi) regulowane są w Dziale V Rozdział 1 zatytułowanym "Zwrot kosztów postępowania między stronami" ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis art. 200 P.p.s.a. określa sytuacje, w jakich skarżącemu przysługuje zwrot kosztów od organu i stanowi, że w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Natomiast w przypadku oddalenia skargi strona skarżąca ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, co jest zgodnie z art. 199 P.p.s.a. Wobec tego, że w rozpoznawanej sprawie skarga została oddalona, koszty postępowania obciążają stronę skarżącą. To zaś nie wymagało zamieszczenia dodatkowego rozstrzygnięcia w wyroku. Ponadto, jako niemające oparcia w przepisach prawa, Sąd uznał twierdzenie skarżącego, o konieczności zastosowania "analogicznego rozwiązania do wyrażonego w art. 201 § 1 P.p.s.a", gdyż działania organu wyczerpywały przesłanki z art. 54 § 3 P.p.s.a., tj. po wniesieniu skargi i uiszczeniu wpisu a przed datą rozprawy organ udostępnił informację. Wyjaśnić należy, że z treści art. 201 § P.p.s.a. wynika, że zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. Przepis ten wskazuje zatem jednoznacznie, że tylko w razie umorzenia postępowania, z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a. (tj. w sytuacji gdy organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, w zakresie swojej właściwości uwzględnia skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy, przy czym uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenia postępowania miały miejsce bez podstawy albo z rażącym naruszeniem prawa), skarżącemu przysługuje zwrot kosztów. Taka zaś sytuacja nie wystąpiła w okolicznościach sprawy. Jak już wyżej wskazano wyrokiem z dnia 9 maja 2014 r., sygn. akt II SAB/Rz 13/14 skarga została oddalona. Ponadto Sąd nie ma możliwości stosowania "analogicznych rozwiązań". Zasady zwrotu kosztów postępowania zostały jednoznacznie i wyczerpująco uregulowane we wskazanych powyżej przepisach i tylko w razie zaistnienia przesłanek o jakich w nich mowa Sąd mógłby orzec o zwrocie kosztów postępowania. Zaznaczenia wymaga również, że jedynie w razie umorzenia postępowania na skutek cofnięcia skargi Sąd zobligowany byłby do zamieszczenia z urzędu w postanowieniu o umorzeniu postępowania orzeczenia o zwrocie wpisu sądowego, przy czym zwrotu tego dokonuje się z kasy Sądu. Poczynione powyżej uwagi prowadzą do wniosku, że skarżącemu nie przysługuje zwrot wpisu ani z kasy WSA w Rzeszowie ani zwrot wpisu w ramach zwrotu kosztów postępowania od organu. Mając na względzie ustalony stan faktyczny sprawy, stwierdzić należy, że przepisy ustawy P.p.s.a. nie obligowały Sądu do zamieszczenia w wydanym wyroku orzeczenia w przedmiocie kosztów postępowania. Zakres uzupełnienia wyroku, jakiego domaga się skarżący, nie mieści się w określonym w art. 157 § 1 P.p.s.a. katalogu okoliczności, których zaistnienie uprawnia do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku. W tych okolicznościach WSA w Rzeszowie, działając na podstawie art. 157 § 1 i § 2 P.p.s.a., oddalił wniosek o uzupełnienie postanowienia.