II SAB/Rz 14/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. B., M. B., P. B. i A. S. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie dokonania kontroli legalności wykonania robót budowlanych, w sprawie Nr [...] postanawia odrzucić skargę W dniu 22 czerwca R. C. zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z prośbą o dokonanie sprawdzenia legalności robót budowlanych prowadzonych na posesji P. B., polegających na dobudowie garażu z częścią mieszkalną, zmianie konstrukcji dachu, wykonaniu otworów okiennych w połaci dachu, adaptacji poddasza na część mieszkalną, zmianie wyglądu elewacji poprzez wykonanie innych robót, wymianie stolarki okiennej, wykonaniu utwardzenia dojścia do budynku ( kostka ), zmianie funkcji pionu wentylacyjnego na wentylacyjno-dymny- położony poniżej kalenicy dachu. W wyniku podjętej kontroli Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dniu [...] września 2005 r. wstrzymał M., D. i P. B. wykonanie robót budowlanych przy wymianie płytek chodnikowych na kostkę brukową, nakładając jednocześnie na nich obowiązek przedłożenia w terminie 30 dni stosownych dokumentów. Z uwagi na to, że zobowiązani w wyznaczonym terminie nie przedłożyli wymaganych materiałów organ postanowieniem z dnia [...] listopada 2005 r. nakazał w/w rozbiórkę chodnika kostki brukowej. Od powyższego postanowienia strony wniosły zażalenie w dniu 5 października 2005 r. Brak ustosunkowania się do tego zażalenia stanowił podstawę do wystąpienia ze skargą do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na bezczynność Wojewódzkiego inspektora Nadzoru Budowlanego polegająca na braku rozpatrzenia niniejszego zażalenia. Podzielając argumenty skarżących Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wyznaczył organowi dodatkowy 30-o dniowy termin na załatwienie sprawy, licząc od dnia otrzymania postanowienia. Rozpoznając zażalenie, w wyznaczonym do tego dodatkowym terminie, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] stycznia 2006 r. uchylił zaskarżone postanowienie w całości i umorzył postępowanie pierwszej instancji, uznając, że wykonane roboty budowlane nie wymagały zezwolenia budowlanego. W zakresie sprawdzenia legalności robót budowlanych polegających na wykonaniu okien połaciowych prowadzone jest odrębne postępowania pod sygn. [...], w którym to postanowieniem z dnia [...] czerwca 2006 r., Nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2006 r., nakazującego skarżącym w terminie do 30 kwietnia 2006 r. przedłożenie stosownych dokumentów. Sprawa dobudowy garażu z częścią mieszkalną budynku D., M. i P. B. objęta została oddzielnym postępowaniem Nr [...], które ze względu na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2006 r., Nr [...] uchylającą zaskarżoną decyzję i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia, jest nadal w toku. Pozostałe zaś sprawy a więc zmiana konstrukcji dachu, adaptacja poddasza na część mieszkalną, zmiana wyglądu elewacji poprzez wykonanie innych robót, wymiana stolarki okiennej, zmiana funkcji pionu wentylacyjnego na wentylacyjno-dymny - położony poniżej kalenicy dachu nie były przedmiotem postępowania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego ale zostały objęte harmonogramem kontroli na 2006 r. W dniu 10 marca 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie za pośrednictwem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego wpłynęła skarga na bezczynność w/w organu w przedmiocie pozostałych spraw, w których organ nie podjął żadnych czynności. W odpowiedzi na powyższą skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 p. 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz. 1270 ze zm. ) zwanej dalej P.p.s.a. skarga na bezczynność organu jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawie określonym terminie organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności. ( B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek , Komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Zakamycze 2005 ) Warunkiem skutecznego wniesienia skargi na bezczynność jest uprzednie wyczerpanie trybu przewidzianego w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) - zwanej dalej k.p.a. Zgodnie z cytowanym wyżej przepisem, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym art. 35 kpa strona może wnieść zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności. Organ ten, uznając zażalenie za zasadne, wyznacza organowi rozpoznającemu sprawę dodatkowy termin jej załatwienia oraz zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie, a w razie potrzeby także podejmuje środki zapobiegające naruszaniu terminów załatwienia spraw w przyszłości (art. 37 § 2 kpa). Jeżeli zatem strona podjęła określone w art. 37 § 1 kpa działania zmierzające do uzyskania rozstrzygnięcia, to znaczy wystąpiła z zażaleniem do organu wyższego stopnia, a organ ten ustosunkował się do tego wystąpienia albo też organ zobowiązany do załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie nie dochował tego terminu, wówczas stronie przysługuje skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu, który zobowiązany był do rozpatrzenia sprawy. W przeciwnym razie skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Przekładając te rozważania na realia niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarżący wnosząc skargę na bezczynność w sprawie [...], nie wyczerpali poprzedzającego ją toku administracji publicznej i nie poddali jej wcześniejszej weryfikacji organu wyższego stopnia nad tym, któremu ową bezczynność zarzucili. W takim stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę jako przedwczesną działając przy tym na zasadzie art. 58 § 1 p. 6 w zw. z art. 52 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na marginesie stwierdzić należy, że również w przypadku spełnienia przesłanki wyczerpania toku instancji zapadło by postanowienie tej samej treści, gdyż organ nie dopuścił się bezczynności. Jak wynika bowiem z dokumentów zalegających w aktach administracyjnych, organ w każdej sprawie objętej przedmiotem zgłoszenia podjął określone czynności, bądź wyznaczył termin ich dokonania, obejmując je harmonogramem czynności na rok 2006.