II SAB/Rz 14/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Małgorzata Wolska po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K., A. K., A. K., A. K. i W. K. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie przedłużenia procedury w sprawie samowoli budowlanej postanawia odrzucić skargę J. K., A. K., A.K., A. K. i W. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na bezczynność "Nadzoru Budowlanego I i II instancji" z powodu przedłużania procedury w sprawie samowoli budowlanej zagrażającej terenom zabudowanym". W odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 1 sierpnia 2007 r. skarżący wskazali, że w dniu 10 stycznia 2005 r. ponaglili organ I instancji w sprawie doprowadzenia do wykonania przez L. L., nałożonego na niego, decyzją z dnia [...] grudnia 2004 r., Nr [...], obowiązku rozebrania kręgów betonowych, znajdujących się na cieku wodnym, przepływającym przez działkę nr 1194/7 w [...]. Na dowód tego przedłożyli pismo, w którym poinformowali Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, iż L. L. nie wykonał powyższego obowiązku i zwrócili się o wyznaczenie terminu wykonania tej decyzji. Dołączyli również odpowiedź udzieloną na powyższe pismo przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W piśmie tym wyjaśniono, że przepisy prawa nie nakładają obowiązku wskazania daty wykonania obowiązku, gdyż w przypadku stwierdzenia niewykonania decyzji, nałożony nią obowiązek zostanie wyegzekwowany przy użyciu środków egzekucyjnych, przewidzianych w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Warunkiem zainicjowania postępowania przed sądem administracyjnym jest skuteczne wniesienie skargi. Skarga wniesiona jest skutecznie wówczas, gdy objęta nią sprawa należy do właściwości sądu administracyjnego, została wniesiona przez uprawniony do tego podmiot, po wyczerpaniu administracyjnego toku instancji, w przewidzianym do tego terminie, a nadto jeżeli odpowiada przewidzianym prawem wymogom formalnym. Skarga na bezczynność jest szczególnym rodzajem skargi, przewidzianym w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ) – zwanej dalej P.p.s.a., dopuszczalnym w sytuacjach, gdy w określonym przez prawo terminie właściwy organ nie podejmie w sprawie określonych czynności lub gdy wprawdzie podejmie lecz nie zakończy ich wydaniem stosownego aktu lub podjęciem określonej czynności. Wyżej powołany przepis ściśle określa katalog spraw, w których dopuszczalna jest skarga na bezczynność. W przedmiotowej sprawie skarżący bezczynności organu upatrują w niepodjęciu przez organy Nadzoru Budowlanego czynności zmierzających do wykonania, nałożonego na L. L., decyzją z dnia [...] grudnia 2004 r., Nr [...], obowiązku rozbiórki kręgów betonowych, znajdujących się na cieku wodnym przepływającym przez działkę nr 1194/7 w [...]. W istocie rzeczy domagają się zatem, podjęcia przez organ czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych. "Bezczynność" ta nie mieści się w zakresie spraw podlegających kontroli sądu administracyjnego, określonych w art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s..a. W tym zakresie bowiem, przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 ze zm. ), wprowadzają szczególny tryb kwestionowania bezczynności w postępowaniu egzekucyjnym. Zgodnie z art. 6 wyżej cytowanej ustawy w razie uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku, wierzyciel powinien podjąć czynności zmierzające do zastosowania środków egzekucyjnych. Na bezczynność wierzyciela w podejmowaniu czynności, służy skarga podmiotowi, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony, w wyniku niewykonania obowiązku, oraz organowi zainteresowanemu wykonaniem obowiązku. Postanowienie w sprawie skargi wydaje organ wyższego stopnia. Na postanowienie oddalające skargę przysługuje zażalenie. Zatem skarżący, chcąc skutecznie wnieść skargę na bezczynność, określoną w skardze, powinni uczynić to na drodze postępowania egzekucyjnego, kierując skargę do właściwego organu wyższego stopnia, czyli do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego i dopiero na jego postanowienie oddalające skargę na bezczynność i wyczerpaniu trybu zażaleniowego, przewidziano skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W świetle art. 6 § 1 a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, niedopuszczalna jest skarga na bezczynność organu egzekucyjnego, polegająca na niepodejmowaniu czynności, zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych, wniesiona na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., przez podmiot, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania przez osobę trzecią obowiązku o charakterze administracyjnym. ( postanowienie NSA OZ w Katowicach z dnia 30 czerwca 2003 r., sygn. akt II SAB/KA 138/2002, ONSA 2004/2 poz. 81 ) Mając powyższe na uwadze Sąd odrzucił skargę jako przedwczesną i niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.