II SAB/Rz 14/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Małgorzata Wolska Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk /spr./ WSA Elżbieta Mazur - Selwa po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 26 marca 2019 r. sprawy ze skargi N. M. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę w przedmiocie uznania za obywatela polskiego -skargę oddala- Przedmiotem skargi NM ( dalej: "skarżąca") jest przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego prowadzonego przez Wojewodę [...] ( dalej: "Wojewoda") w sprawie uznania za obywatela polskiego. W skardze zarzuciła organowi naruszenie: art 7, 8 § 1, 12 § 1, 35 § 1 i 3 w zw. z art 36 §1 i 2 oraz art 37 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz.U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.; dalej: "K.p.a."). Domaga się stwierdzenia, że organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania oraz, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, - orzeczenia stosownie do brzmienia art 149 § 1 pkt 1 i 2 oraz art 149 § 1b ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") poprzez orzeczenie o uznaniu jej za obywatela polskiego, względnie orzeczenia stosownie do brzmienia art 149 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a., - przyznania od organu na jej rzecz sumy pieniężnej w wysokości pięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów, - zasądzenia od organu na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu podała, że pismem z dnia 30 stycznia 2017 r. została zawiadomiona o wszczęciu postępowania. Decyzją z dnia 8 września 2017 r. Wojewoda odmówił uznania jej za obywatela polskiego, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z dnia 4 października 2017 r. utrzymał tę decyzję w mocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 22 lutego 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 3039/17 uchylił obie decyzje. Skarżąca podniosła, że powołanym wyrokiem Sąd stwierdził, że nie zachodzą przesłanki negatywne przyznania jej obywatelstwa polskiego. W świetle takiego stanowiska Sądu kwestionuje podejmowane przez organ czynności, zmierzające do ustalenia jej faktycznego miejsca pobytu, czy też kwestionowania obywatelstwa jej ojca. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wyjaśnił, że po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lutego 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa3039/17 ponownie otrzymał akta w dniu 23 lipca 2018 roku. W dalszej kolejności przedstawił podejmowane w sprawie czynności, które w jego ocenie usprawiedliwiały przedłużenie terminu do jej załatwienia. I tak: na podstawie art. 36 ust. 2 ustawy o obywatelstwie polskim zwrócił się do [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji Dyrektora Delegatury Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w [...] o udzielenie informacji, czy nabycie przez cudzoziemca obywatelstwa polskiego nie stanowi zagrożenia dla obronności, do Urzędu Gminy [...] o udostępnienie danych osobowych o osobach zameldowanych pod adresem [...] celem uznania tych osób za świadków w postępowaniu o ustalenie, czy NM nieprzerwanie przebywa na terytorium RP, w dniu 27 lipca 2018 roku wezwał skarżącą reprezentowaną przez adwokata AP o podanie dat wjazdu i wyjazdu z Polski od 26 stycznia 2017 r., oraz dołączenie do akt sprawy Postanowienia Głównego Urzędu Policji Narodowej w Obwodzie [...] o zamknięciu śledztwa wraz z tłumaczeniem i zaświadczeniem o niekaralności wystawionego przez MSW Ukrainy wraz z tłumaczeniem, odpisu aktu małżeństwa (pismo z dnia 22 sierpnia 2018 r.). Pismem z dnia 11 września 2018 r. zwrócono się w ramach pomocy prawnej do Urzędu Gminy [...] o przesłuchanie do protokołu w charakterze świadków osób wskazanych przez NM na okoliczność zamieszkiwania pod adresem [...]. Zwrócono się do adwokata o przesłanie oryginału odpisu aktu urodzenia serii [...] wydanego [...] grudnia 1973 roku na dane WN, którego kserokopię w dniu 21 września 2017 roku potwierdził za zgodność z oryginałem. Zwrócono się także do Urzędu Stanu Cywilnego w [...] o przesłanie potwierdzonych za zgodność z oryginałem kserokopii dokumentów znajdujących się w aktach zbiorowych aktu urodzenia nr [...] oraz przesłania oryginału odpisu aktu urodzenia NM znajdującego się w aktach zbiorowych aktu urodzenia nr [...] stanowiącego podstawę sporządzenia przedmiotowego aktu celem poddania go weryfikacji w kierunku popełnienia przestępstwa przeciwko wiarygodności dokumentów. Pismami z dnia 2 października 2018 r. i z dnia 8 października 2018 r. zwrócono się do Zamiejscowego Oddziału w Wydziale Spraw Obywatelskich i Cudzoziemców w [...] z zapytaniem, czy podjęto jakiekolwiek kroki w sprawie zakończonej wydaniem przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców ostatecznej decyzji orzekającej o udzieleniu NM zezwolenia na pobyt stały oraz poproszono o przesłanie uwierzytelnionych kopii dokumentów z akt sprawy dotyczących udzielenia NM zezwolenia na pobyt stały. Pismem z dnia 09 października 2018 r., [...] Zamiejscowy Oddział w Wydziale Spraw Obywatelskich i Cudzoziemców w [...] poinformował, iż po uchyleniu przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. wydanej w trybie wznowieniowym nie podejmował żadnych innych kroków. Wystąpiono do Konsula RP we Lwowie z prośbą o rozważenie możliwości wznowienia z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej wydaniem przez Konsula RP we Lwowie ostatecznej decyzji o przyznaniu obywatelce Ukrainy - NM Karty Polaka i w konsekwencji o uchylenie tej decyzji (pismo z dnia 10.10.2018r.). Pismem z 8 października 2018 r. NM zwróciła się do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z ponagleniem Wojewody [...] w sprawie uznania jej za obywatela polskiego. W dniu [...] października 2018 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wydał postanowienie nr [...], w którym stwierdził bezzasadność ponaglenia NM wniesionego w trybie art. 37 K.p.a. na przewlekłość postępowania Wojewody [...] w sprawie uznania jej za obywatela polskiego. Wojewoda zwrócił się do Wydziału Konsularnego Ambasady RP w Berlinie oraz do Ambasady Republiki Federalnej Niemiec w Warszawie z zapytaniem, czy przepisy prawa niemieckiego umożliwiają władzom polskim uzyskanie informacji o pobycie obywatela Ukrainy na terytorium Republiki Federalnej Niemiec, do NM o przesłanie zupełnego Wyciągu z Państwowego Rejestru Aktów Stanu Cywilnego dotyczącego aktu urodzenia wraz z tłumaczeniem dokonanym przez polskiego tłumacza przysięgłego bądź polskiego konsula zawierającego informację o tym, kiedy i na jakiej podstawie w rejestrze zmieniono wpis dotyczący narodowości ojca skarżącej z narodowości ukraińskiej na narodowość polską. Wyciąg taki wpłynął do organu pierwszej instancji 7 listopada 2018. Wydział Konsularny Ambasady RP w Berlinie pismem z dnia 22 listopada 2018 roku poinformował, że informacje odnośnie prawa pobytu obywatela państwa trzeciego na terytorium Niemiec można uzyskać w Centralnym Rejestrze Cudzoziemców prowadzonym przez Federalny Urząd Administracyjny. W dniu [...] listopada 2018 roku Wojewoda [...] zwrócił się za pośrednictwem Ambasady RP w Berlinie do Centralnego Rejestru Cudzoziemców w Republice Federalnej Niemiec o udostępnienie danych dotyczących pobytu NM na terytorium Republiki Federalnej Niemiec, a w szczególności czy wnioskodawczyni posiada zezwolenie na pobyt na terytorium Republiki Federalnej Niemiec, jakiego rodzaju oraz czy przebywa na stałe na terytorium Republiki Federalnej Niemiec, pod jakim adresem i w jakich okresach. W dniu [...] grudnia 2018 roku Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wydał drugie postanowienie nr [...], w którym stwierdził bezzasadność ponaglenia NM wniesionego pismem z dnia 30 listopada 2018 roku. Organ wyjaśnił również , że w dalszym ciągu nie uzyskał odpowiedzi z Centralnego Rejestru Cudzoziemców w Republice Federalnej Niemiec. Wydział Konsularny Ambasady RP w Berlinie poinformował, że uzyskanie informacji zwrotnej z tego urzędu może potrwać nawet parę tygodni. Pismem z dnia [...] grudnia 2018 roku nr [...] Prokuratura Rejonowa w [...] oli zwróciła się z prośbą o nadesłanie całości akt sprawy o sygn. [...], akta zostały zwrócone w dniu 23 stycznia 2019 roku. W dniu 28 stycznia 2019 roku NM złożyła trzecie ponaglenie. Końcowo organ wyjaśnił, że każdorazowo informował NM o każdej zmianie terminu załatwienia sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 2107 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 § 2 odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. Stosownie do art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm..; dalej: "P.p.s.a.") sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Zgodnie z art. 149 § 1a P.p.s.a. jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z kolei § 1b tego przepisu stanowi, że sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Na podstawie art. 149 § 2 sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. W celu poddania kontroli Sądu aktywności zaskarżonego organu pod kątem tego, czy postępowanie w sprawie uznania skarżącej za obywatela polskiego cechowane było przewlekłością, na wstępie wskazać należy, że pojęcie "przewlekłość postępowania" obejmuje opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu, w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy. Przewlekłość w prowadzeniu postępowania wystąpi wówczas, gdy organ nie załatwia sprawy w terminie, choć nie pozostaje bezczynny, a podejmowane przez ten organ czynności procesowe nie charakteryzują się koncentracją niezbędną w świetle art. 12 k.p.a. ustanawiającego zasadę szybkości postępowania, względnie mają charakter czynności pozornych, nieistotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy. Przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania administracyjnego zaistnieje wówczas, gdy będzie mu można skutecznie przedstawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie, względnie zarzut przeprowadzania czynności (w tym dowodowych) pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia. A contrario, nie będzie można zarzucić organowi przewlekłego prowadzenia postępowania wtedy, gdy podejmuje on wszelkie możliwe, a konieczne dla zakończenia postępowania działania, które jednakże z przyczyn niezależnych od organu nie przynoszą oczekiwanego skutku w postaci zakończenia postępowania administracyjnego. (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 7 marca 2012 r. II SAB/Łd 2/12, dostępny ani stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że Wojewoda [...] nie prowadził postępowania w przedmiocie uznania skarżącej za obywatela polskiego w sposób przewlekły. Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 7 ustawy o obywatelstwie polskim, za obywatela polskiego uznaje się cudzoziemca przebywającego nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej co najmniej od roku na podstawie zezwolenia na pobyt stały, które uzyskał w związku z polskim pochodzeniem lub posiadaną Kartą Polaka. Taką też podstawę wskazała sama skarżąca we wniosku inicjującym postępowanie z dnia 26 stycznia 2017 r. Stosownie do art. 30 ust. 2 tej ustawy, cudzoziemiec ubiegający się o uznanie za obywatela polskiego, z wyłączeniem cudzoziemca, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 i 5, jest obowiązany posiadać znajomość języka polskiego potwierdzoną urzędowym poświadczeniem, o którym mowa w art. 11a ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim (Dz. U. z 2018 r. poz. 931 i 1669), na poziomie biegłości językowej co najmniej B1, świadectwem ukończenia szkoły w Rzeczypospolitej Polskiej lub świadectwem ukończenia szkoły za granicą z wykładowym językiem polskim. W przepisie art. 30 ust. 1 pkt 7 ustawy o obywatelstwie polskim, przesłanką uznania za obywatela jest "nieprzerwane przebywanie" cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez określony czas, a samo przebywanie winno odbywać się na podstawie zezwolenia na pobyt stały, uzyskanym w związku z polskim pochodzeniem lub Kartą Polaka. Zgodnie z art. 30 ust. 3 ustawy o obywatelstwie polskim, do ustalenia, czy cudzoziemiec przebywa nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, stosuje się przepis art. 195 ust. 4 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2017 r. poz. 2206 i 2282 oraz z 2018 r. poz. 107, 138, 771 i 1669). Stosownie zaś do art. 195 ust. 4 ustawy o cudzoziemcach, pobyt cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stanowiący podstawę do udzielenia mu zezwolenia na pobyt stały uznaje się za nieprzerwany, jeżeli żadna z przerw w nim nie była dłuższa niż 6 miesięcy i wszystkie przerwy nie przekroczyły łącznie 10 miesięcy w okresach stanowiących podstawę do udzielenia mu zezwolenia na pobyt stały, chyba że przerwa była spowodowana: 1. wykonywaniem przez cudzoziemca obowiązków zawodowych lub świadczeniem przez niego pracy poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie umowy zawartej z pracodawcą, którego siedziba znajduje się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, lub 2. towarzyszeniem cudzoziemcowi, o którym mowa w pkt 1, przez jego małżonka lub małoletnie dziecko, lub 3. szczególną sytuacją osobistą wymagającą obecności cudzoziemca poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i trwała nie dłużej niż 6 miesięcy, lub 4. wyjazdem poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu odbycia praktyk lub uczestnictwa w zajęciach, przewidzianych w toku studiów w polskiej uczelni. Wymaga również wskazania treść art. 31 ustawy o obywatelstwie polskim, w myśl którego cudzoziemcowi odmawia się uznania za obywatela polskiego, w przypadku gdy: 1. nie spełnia wymogów, o których mowa w art. 30; 2. nabycie przez niego obywatelstwa polskiego stanowi zagrożenie dla obronności lub bezpieczeństwa państwa albo ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego. Przytoczenie powyższych regulacji było niezbędne, gdyż Sąd analizował aktywność zaskarżonego organu pod kątem tego, czy czynności podejmowane przez Wojewodę po pierwsze - miały na celu potwierdzenie istnienia pozytywnych przesłanek, o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 7 i ust. 2 w zw. z art. 31 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach oraz ustalenie, czy względem skarżącej nie zachodzi negatywna przesłanka do uznania jej za obywatela polskiego, o której mowa w art. 31 pkt 1 tej ustawy, a po drugie – czy czynności podejmowane były dostatecznie sprawnie, zgodnie z obowiązującą organ zasadą szybkości postępowania. Innymi słowy, poza ustaleniem czy czynności organu były niezbędne do merytorycznego rozpatrzenia sprawy zainicjowanej wnioskiem skarżącej, obowiązkiem Sądu było ustalanie, czy organ – choćby podejmował czynności ukierunkowane stricte na załatwienie sprawy – działał bez nieuzasadnionej zwłoki oraz dostatecznie sprawnie mając na względzie możliwości organizacyjne. W ocenie Składu Orzekającego, analiza skargi oraz nadesłanych akt administracyjnych prowadzi do stwierdzenia, że na obydwa postawione wyżej pytania należy udzielić odpowiedzi twierdzącej. Cztery dni po doręczeniu Wojewodzie [...] akt przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, w piśmie z dnia 27 lipca 2018 r. skarżony organ zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] oraz Dyrektora Wydziału Zamiejscowego w [...], Delegatury Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrzengo w [...] (k. 205 akt administracyjnych) o udzielenie informacji, czy pobyt skarżącej nie stanowi zagrożenia dla obronności lub bezpieczeństwa państwa albo ochrony bezpieczeństwa i porządku publicznego. W tym samym dniu Wojewoda zwrócił się również do Wójta Gminy [...], jako organu właściwego w sprawach ewidencji ludności, o podanie osób zameldowanych pod adresem wskazanym przez skarżącą jako miejsce jej pobytu, oraz do skarżącej o jednoznaczne wskazanie miejsca jej pobytu, dat wjazdu i wyjazdu z Polski w okresie od 26 stycznia 2017 r., a ponadto o nadesłanie postanowienia Głównego Urzędu Policji Narodowej w Obwodzie [...] o zamknięciu śledztwa, wraz z zaświadczeniem o niekaralności wystawionym przez Ministra Spraw Wewnętrznych Ukrainy. Powyższe czynności miały zatem niewątpliwie na celu ustalenie, czy względem skarżącej zachodzą wskazane wyżej pozytywne przesłanki do uznania jej za obywatela polskiego, związane z jej nieprzerwanym pobytem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz czy nie zachodzą przesłanki negatywne, wskazane w art. 31 pkt 2 ustawy o obywatelstwie polskim. Wobec niewskazania przez skarżącą dat wjazdy i wyjazdu z terytorium Polski, w piśmie z dnia 22 sierpnia 2018 r. Wojewoda ponownie zwrócił się do skarżącej o nadesłanie żądanych informacji, wraz z wykazem świadków, którzy mogli by potwierdzić tę okoliczność, a po jej uzyskaniu w dniu 28 sierpnia 2018 r., w piśmie z dnia 11 września 2018 r. zwrócił się do Wójta Gminy [...] o przesłuchanie wskazanych przez skarżącą świadków w trybie art. 52 K.p.a. W dniu 4 października 2018 r. do Wojewody wypłynęło pismo Wójta Gminy [...] z dnia 2 października 2018 r., wraz z protokołami przesłuchania świadków. Nie sposób zatem uznać, że opisane wyżej działania cechowała przewlekłość, skoro podejmowane były relatywnie szybko, po otrzymywaniu dokumentacji i pism od innych podmiotów. Sąd nie znalazł również podstaw do uznania, że czynności podjęte przez Wojewodę [...], związane z powzięciem przez ten organ wątpliwości co do nieprzerwanego pobytu skarżącej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie miały na celu rozstrzygnięcia sprawy i ustalenia, czy skarżąca spełnia przytoczone wyżej ustawowe przesłanki do uznania jej za obywatela polskiego. W szczególności trudno przyjąć, że niecelowym było ustalenie przez skarżony organ, czy możliwe jest uzyskanie od organów Republiki Federalnej Niemiec informacji o pobycie obywateli Ukrainy na terytorium tej Republiki (pismo z dnia 11 października 2018 r.), a po uzyskaniu w dniu 22 listopada 2018 r. odpowiedzi twierdzącej, zwrócenie się za pośrednictwem Ambasady RP w Berlinie do Centralnego Rejestru Cudzoziemców w Republice Federalnej Niemiec (pismo z 26 listopada 2018 r.) o informację, czy skarżąca posiada zezwolenie na pobyt na terytorium Republiki Federalnej Niemiec oraz czy przebywa na stałe na terenie Republiki Federalnej Niemiec. Jak wynika z odpowiedzi na skargę, do dnia wniesienia skargi Wojewoda nie otrzymał żądanej informacji. W tej sytuacji, zdaniem Sądu, brak było podstaw do wydania decyzji kończącej postępowanie w sprawie, skoro do ustalenia pozostała kwestia nieprzerwanego pobytu skarżącej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a zatem jak już wyżej wskazano, okoliczność mająca kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy uznania za obywatela polskiego. Niezależnie od powyższego wskazać należy, że w piśmie z dnia 24 września 2018 r. Wojewoda [...] poinformował Dyrektora Departamentu Obywatelstwa i Repatriacji Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, że pełnomocnik skarżącej nie posiada oryginału aktu urodzenia serii [...], wydanego na NW. Wskazał, że – jak ustalił w toku postępowania – potwierdzenie za zgodność z oryginałem tego dokumentu nastąpiło omyłkowo przy potwierdzaniu za zgodność z oryginałem pozostałych dokumentów dołączonych do sprawy, a Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji jest w posiadaniu potwierdzonej za zgodność z oryginałem kserokopii ww. aktu urodzenia. W pismach z dnia 2 października 2018 r. i 8 października 2018 r. organ zwrócił się z kolei do Zamiejscowego Oddziału w Wydziale Spraw Obywatelskich i Cudzoziemców w [...] z zapytaniem, czy podjęto jakiekolwiek kroki w sprawie zakończonej wydaniem przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców ostatecznej decyzji orzekającej o udzieleniu skarżącej zezwolenia na pobyt stały oraz o przesłanie uwierzytelnionych kopii dokumentów z akt sprawy dotyczących udzielenia NM zezwolenia na pobyt stały. Nie sposób stwierdzić, że czynności podjęte w tym przedmiocie przez skarżony organ były nieuzasadnione i nie miały znaczenia dla rozpatrzenia prowadzonej sprawy, w tym do ustalenia czy względem skarżącej nie zachodzi negatywna przesłanka, o której mowa w art. 31 pkt 2 ustawy o obywatelstwie polskim, skoro jak wynika z pisma Asesora Prokuratury Rejonowej w [...] z dnia 5 grudnia 2018 r., organ ścigana prowadzi postępowanie pod sygn. [...] w sprawie poświadczenia nieprawdy przez pełnomocnika skarżącej poprzez potwierdzenie za zgodność z oryginałem odpisu aktu urodzenia osoby ubiegającej się o uznanie za obywatela polskiego w trybie przepisów ustawy o obywatelstwie polskim, tj. o czyn z art. 271 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 1600 z późn. zm.). Co za tym idzie, organ czyniąc zadość żądaniom Prokuratury (pismo z dnia 17 grudnia 2018 r.) przekazał jej w oryginale całość akt administracyjnych i akta te zostały zwrócone Wojewodzie w dniu 23 stycznia 2019 r. (pismo z dnia 22 stycznia 2019 r.). Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdza, że objęte skargą postępowanie prowadzone przez Wojewodę [...] nie było nacechowane przewlekłością. Organ prowadząc postępowanie w sprawie uznania skarżącej za obywatela polskiego działał bez nieuzasadnionej zwłoki, a podejmowane przez niego czynności nie były czynnościami pozornymi, jako że miały na celu ustalenie istnienia bądź nieistnienia ustawowych przesłanek, warunkujących możliwość uwzględnienia wniosku karzącej. Organ informował przy tym skarżącą w pismach z dnia 19 września 2018 r., 20 listopada 2018 r. i 17 stycznia 2019 r. o zmianie terminu załatwienia sprawy, podając jednocześnie przyczynę jego zmiany, czym wypełnił ciążący na nim z mocy art. 36 § 1 K.p.a. obowiązek. Skarga NM podlega zatem oddaleniu w całości na podstawie art. 151 P.p.s.a. Okoliczność ta, co nie wymaga szerszego uzasadnienia, wyklucza uwzględnienie żądania skarżącej i orzeczenia zarówno o uznaniu jej za obywatela polskiego, jak i przyznania od organu na jej rzecz skarżącej pieniężnej. Przedmiotem kontroli Sądu było postępowanie organów administracji publicznej w zakresie oceny przewlekłości postępowania administracyjnego, dlatego też wniosek dowodowy zgłoszony przez pełnomocnika skarżącej na podstawie art. 106 § 3 P.p.s.a. nie mógł mieć wpływu na wynik sprawy prowadzonej w postępowaniu uproszczonym.