II SAB/Rz 141/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Karina Gniewek-Berezowska w dniu 15 maja 2024r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym po rozpoznaniu zażalenia L. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 4 kwietnia 2024 r. II SAB/Rz 141/23 wydane w przedmiocie zasądzenia kosztów postępowania zawarte w pkt IV wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 4 kwietnia 2024 r. II SAB/Rz 141/23 - p o s t a n a w i a - I. sprostować oczywistą omyłkę w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 4 kwietnia 2024 r. II SAB/Rz 141/23, w ten sposób, że w wierszu trzynastym od góry, po słowach "na bezczynność" zamieścić słowa "i przewlekłe prowadzenie postępowania przez"; II. uchylić własne postanowienie z dnia 4 kwietnia 2024 r. II SAB/Rz 141/23 zawarte w pkt IV wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 4 kwietnia 2024 r. II SAB/Rz 141/23; III. zasądzić od Wójta Gminy [...] na rzecz skarżącego L. S. kwotę 1177 zł /słownie: tysiąc sto siedemdziesiąt siedem złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania; IV. oddalić wniosek o zasądzenie kosztów postępowania wywołanych wniesieniem zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 4 kwietnia 2024 r. II SAB/Rz 141/23 zawarte w pkt IV wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 4 kwietnia 2024 r. II SAB/Rz 141/23. Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2024 r. II SAB/Rz 141/23, zawartym w pkt IV opisanego w sentencji i wydanego w dniu 4 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym wyroku, Wojewódzki Sąd Administracyjny zasądził od Wójta Gminy [...] na rzecz skarżącego L. S. kwotę 597 zł tytułem zawrotu kosztów postępowania sądowego. W złożonym zażaleniu Skarżący wskazał, że zaskarża pkt IV wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 4 kwietnia 2024 r., w zakresie jakim Sąd I instancji nie zasądził kwoty w wysokości 580 zł tytułem kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie art. 200 w zw. z art. 205 § 2, art. 209, art. 111 § 1 i 2 P.p.s.a. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych, polegające na braku zasądzenia pełnych kosztów postępowania sądowego w wysokości 1177 zł, w sytuacji gdy wyrok obejmował dwie skargi - na bezczynność organu oraz na przewlekłe prowadzenie postępowania, które zostały przez Sąd połączone do wspólnego rozpoznania (postanowienie z dnia 18 marca 2024 r. sygn. II SAB/Rz 22/24). W oparciu o powyższe Skarżący, wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w zakresie pkt IV i zasądzenie od Wójta Gminy [...] na jego rzecz kwoty 1177 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, a także o zasądzenie od Wójta Gminy [...] na jego rzecz kwoty 340 zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, tj. wysokości uiszczonego wpisu oraz stawki określonej w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Zażalenie jako oczywiście uzasadnione zostało przez Sąd uwzględnione. Zgodnie z treścią art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm. – P.p.s.a.), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Stosownie do art. 200 P.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W myśl art. 205 § 2 P.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Koszty sądowe obejmują m.in. wpis od skargi (art. 211 w zw. z art. 212 § 1 P.p.s.a.), natomiast określona w art. 1 ust. 1 pkt 2 w zw. z częścią IV załącznika nr 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (tekst jedn. Dz.U. z 2023r. poz. 2111 z późn. zm.) opłata skarbowa w wysokości 17 zł, uiszczona przez Skarżącego tytułem przedłożenia do akt dokumentu pełnomocnictwa stanowi niezbędny wydatek poniesiony w celu dochodzenia praw. W toku postępowania, zarówno w sprawie ze skargi na bezczynność, jak i w sprawie na przewlekłe prowadzenie postępowania, Skarżący był reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika – r.pr. A. S. Wniosek o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, został zawarty w skargach w pkt 5 sformułowanych wniosków. W obu tych sprawach Skarżący uiścił wpis w wysokości po 100 zł oraz opłatę skarbową od przedłożonego dokumentu pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. Wobec powyższego, zgodnie z art. 205 § 2 P.p.s.a., na koszty postępowania poniesione przez Skarżącego w niniejszej sprawie składają się: wynagrodzenie pełnomocnika, wpisy od skarg oraz opłata skarbowa od przedłożenia pełnomocnictwa. Natomiast w kwestii ustalenia wysokości wynagrodzenia pełnomocnika skarżącego wskazać należy, że należało je ustalić zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2023 r. poz.1935), na kwotę 480 zł oraz uwzględnić co do każdej ze spraw objętych połączeniem. Zatem kwota należna Skarżącemu z tytułu zwrotu kosztów postępowania w zakresie wynagrodzenie reprezentującego go pełnomocnika wynosi 960 zł. Odnosząc się do wniosku o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego należy wyjaśnić, że Sąd orzekający w trybie autokontroli zażaleniowej nie ma kompetencji do bezpośredniego orzekania w postępowaniu, o którym mowa w art. 195 § 2 P.p.s.a., o kosztach postępowania zażaleniowego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 grudnia 2010 r. I FSK 1443/10, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 kwietnia 2011 r. II GZ 159/11). Jak wynika z art. 209 P.p.s.a., w innych przypadkach niż orzeczenie uwzględniające skargę (art. 200) oraz orzeczenie, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 P.p.s.a., sąd nie rozstrzyga o zwrocie kosztów postępowania. Przepis art. 197 § 2 P.p.s.a. nie zawiera zaś odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania między stronami w postępowaniu zażaleniowym (por. M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 527). Mając na względzie przytoczone okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 195 § 2, art. 200 i art. 205 § 2 oraz art. 209 P.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, orzekł jak w pkt II, III i IV postanowienia. Ponadto w pkt I, Sąd na podstawie art. 156 § 1 i 2 P.p.s.a., postanowił o sprostowaniu oczywistej omyłki w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 4 kwietnia 2024 r. II SAB/Rz 141/23, w ten sposób, że w wierszu trzynastym od góry, po słowach "na bezczynność" zamieścił słowa "i przewlekłe prowadzenie postępowania przez". Nie ulega bowiem wątpliwości, że na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 kwietnia 2024 r. Sąd rozpoznał sprawy ze skarg L. S. na bezczynność oraz na przewlekłe prowadzenie przez Wójta Gminy [...] postępowania w sprawie rozgraniczenia nieruchomości, które stosownie do zarządzenia tut. Sądu z dnia 18 marca 2024 r. zostały połączone do ich wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Jednocześnie należy zaznaczyć, że mając na uwadze uchylenie w drodze autokontroli pkt IV wyroku z dnia 4 kwietnia 2024 r. II SAB/Rz 141/23, wniosek Skarżącego o sprostowanie wyroku w tym zakresie stał się bezprzedmiotowy.