II SAB/Rz 147/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Grzegorz Panek, Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska, Sędzia WSA Jarosław Szaro /spr./, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 listopada 2025 r. sprawy ze skargi W. I. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności, 2) zobowiązuje Prezydenta Miasta [...] do rozpoznania wniosku skarżącego W. I. z dnia 30 czerwca 2025r. w terminie 14 dni od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z doręczeniem odpisu prawomocnego wyroku, 3) stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 4) zasądza od Prezydenta Miasta [...] na rzecz skarżącego W. I. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi W.I. (dalej: skarżący/wnioskodawca) jest bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Jak wynika z akt sprawy skarżący 30 czerwca 2025 r., za pośrednictwem wiadomości e-mail, zwrócił się z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej w zakresie udostępnienia wyciągu z rejestru prac geodezyjnych zdefiniowanego w § 8 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 2 kwietnia 2021 r. w sprawie organizacji i trybu prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. We wniosku wskazał, że prosi o uwzględnienie prac geodezyjnych zgłoszonych w okresie od 1 stycznia 2022 r. do 30 czerwca 2025 r. z następującymi informacjami: 1.ID pracy geodezyjnej (§ 8 ust 2 pkt 1), 2.Identyfikator wykonawcy pracy geodezyjnej (§ 8 ust 2 pkt 3 czyli nr NIP), 3.Nr uprawnień kierownika pracy geodezyjnej (§ 8 ust 2 pkt 4), 4.Powierzchnia obszaru objętego pracą geodezyjną (§ 8 ust 2 pkt 9 lit. a), 5.Data wpływu zgłoszenia pracy geodezyjnej (§ 8 ust 2 pkt 9 lit. b), 6. Data wpływu zawiadomienia o przekazaniu wyników pracy geodezyjnej (§ 8 ust 2 pkt 9 lit. f), 7. Data sporządzenia pierwszego protokołu weryfikacji (§ 8 ust 2 pkt 9 lit. g). Wnioskodawca wskazał, że o udostępnienie takich danych już wnioskował i powołał wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie sygn. akt II SAB/Rz 215/24 zaznaczając, że jest on prawomocny. Pismem z 11 lipca 2025 r. Prezydent [...] poinformował wnioskodawcę, że przedmiotowe żądanie nie może zostać zrealizowane na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 902), dalej: u.d.i.p. z uwagi na to, że dostęp do zasobu zawartego w rejestrze prac geodezyjnych następuje na podstawie ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2024 r. poz. 1557). Zgodnie natomiast z art. 15 ust. 4 wyżej wymienionej ustawy przekazanie przez podmiot prowadzący rejestr publiczny danych z rejestru do ich ponownego wykorzystywania w celu innym niż realizacja zadania publicznego, następuje na zasadach określonych w ustawie z dnia 11 sierpnia 2021 r. o otwartych danych i ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego (Dz. U. 2023 r. poz. 1524).dalej UOD. 23 lipca 2025 r. wnioskodawca ponowił wniosek o udostępnienie ww. informacji podnosząc, że wszystkie firmy tworzące oprogramowanie do prowadzenia PZGiK udostępniły swoim klientom możliwość automatycznego wygenerowania zestawienia i takie dane zostały również jemu udostępnione z 290 innych powiatów. Pismem z 29 lipca 2025 r. Prezydent [...] podtrzymał stanowisko wyrażone w piśmie z 11 lipca 2025 r. ponownie wskazując w celu uzyskania wnioskowanych danych, należałoby złożyć wniosek zgodnie z art. 39 ustawy o otwartych danych i ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego, zawierający dane, które określa art. 39 ust. 3 ustawy o otwartych danych i ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego. Pismem z 13 sierpnia 2025 r. wnioskodawca złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na bezczynność Prezydenta [...] zarzucając organowi naruszenie: 1. art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych (Dz. U. z 1977 r., Nr 38, poz. 167) w zakresie w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pisemnie lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji; 2. art. 61 ust. 1 Konstytucji RP w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskania informacji poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji podlegającej udostępnieniu na wniosek; 3. art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. w zakresie, w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej, lub portalu danych, jest udostępniana na wniosek a podmiot jest zobowiązany w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku do udostępnienie informacji lub poinformowania wnioskodawcy o przedłużeniu terminu potrzebnego na rozpatrzenie wniosku, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie informacji w zakreślonym ustawowo terminie. Mając na uwadze powyższe zarzuty wnioskodawca wniósł o: 1. stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, 2. zobowiązanie organu do załatwienia wniosku niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia orzeczenia, 3. zasądzenie od organu na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] podtrzymał stanowisko zawarte w pismach z dnia 11 lipca 2025 r. i 29 lipca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje: Skarga jest uzasadniona bowiem organ błędnie interpretując prawo traktuje wniosek skarżącego jako podlegający reżimowi ustawy o otwartych danych i ponownym wykorzystaniu informacji sektora publicznego, nie zaś na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Kluczowym dla rozstrzygnięcia sprawy niniejszej jest zatem określenie wzajemnego stosunku pomiędzy tymi dwoma ustawami jako podstawami do uzyskiwania od zobowiązanych organów, w tym przypadku organu samorządu terytorialnego interesujących stronę informacji. Nie może budzić jakichkolwiek wątpliwości, że przedmiotem procedowania w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej są wszelkie informacje dotyczące działania już to organów publicznych ( organy państwo i samorządowe ) już to róznorakich podmiotów, które gospodarują środkami publicznymi. W tym trybie przyczyna działania osoby zwracającej się o uzyskanie danych ( informacji ) jest chęć pozyskania wiedzy o działaniach prowadzonych przez te podmioty, a więc podmioty państwowe, samorządowe lub gospodarujące mieniem publicznym w zakresie prowadzonych przez nie spraw publicznych. Chodzi tutaj o umożliwienie obywatelom kontroli działań państwa i samorządu terytorialnego. Dane wykorzystywane są do kontroli, monitoringu i funkcjonowania organu publicznego. W przypadku ustawy o otwartych danych i ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego celem działania osoby pozyskującej te dane jest umożliwienie jej ponownego przetwarzania danych publicznych w różnych zastosowaniach w postaci badań, analiz, aplikacji, innowacji, nawet takich o charakterze komercyjnym. Pozyskane dane mogą być przetwarzane, łączone z innymi danymi, wykorzystywane w raportach, aplikacjach czy badaniach naukowych. W tym przypadku nie chodzi zatem o udzielenie informacji ale o przekazanie danych bądź dostępu do bazy danych urzędu w formatach nadających się do automatycznej obróbki informatycznej. O ile zatem celem działania w przypadku informacji publicznej jest kontrola działalności organu publicznego, o tyle w przypadku UOD jest to ponowne wykorzystanie danych do różnych celów. Rodzajem przetwarzania danych w przypadku u.d.i.p. jest ograniczenie się do wglądu, monitoringu to w przypadku uod chodzi o ich dowolne przetwarzanie w postaci analiz, badań, utworzenie nowych produktów. Także forma przekazanych danych różni się nieco w obu przypadkach. O ile w sytuacji wniosku o informacje publiczna mogą być one przekazywane w formacie dokumentu, skanu , pliki pdf o tyle w przypadku UOD chodzi tutaj o formaty otwarte i przetwarzalne. W obu przypadkach uzyskanie danych następuje na podstawie wniosku złożonego zgodnie z wymogami obu ustaw, przy czym nie są one w obu przypadkach zbyt sformalizowane. Należy zatem podkreślić, że kluczowym elementem pozwalającym różnicować oba tryby pozyskiwania danych/informacji od organów zobowiązanych jest cel w jakim podmiot żąda tych danych/informacji i sposób ich przetwarzania jaki będzie wobec nich stosował. O ile w pierwszym przypadku mogą one zostać przekazane w sposób jednostkowy , papierowy ( nawet w formie wydruku ) o tyle w drugim przypadku chodzi o same dane w formie informatycznej, tak by mogły podlegać w takiej formie dalszemu przetwarzaniu, w tym również w formie aplikacji czy wykorzystaniem samych danych na serwerach podmiotu publicznego .Kluczowa jest możliwość przetwarzania tych danych do rożnych zastosowań. We wniosku o udzielenie informacji publicznej skarżący poprosił o przekazanie części danych jakie są gromadzone w ewidencji geodezyjnej i kartograficznej, przy czym nie były to dane dotyczące samych działek podlegających ewidencji z ich poszczególnymi parametrami, ale dane dotyczące prowadzonych prac geodezyjnych z uwzględnieniem kierownika pracy geodezyjnej, wykonawcy pracy daty zgłoszenia pracy, daty zakończenia pracy czy w końcu daty sporządzenia pierwszego protokołu weryfikacji. Dane te mogły być przekazane w formacie xls lub csv. W ocenie skarżącego umożliwiało to organowi szybkie uzyskanie zestawień prowadzonych prac, z uwagi na możliwości programów, w których prowadzona jest ewidencja. W piśmie z dnia 22.07.2025r. skarżący wskazał przyczynę, dla której wnosi o przekazanie mu żądanych informacji podając, że są mu one potrzebne w celu kontroli realizacji zasady równości i równego traktowania wykonawców prac geodezyjnych oraz z troski o zaufanie obywateli do organów państwa. Dane te mają w ocenie skarżącego służyć do sprawdzenia wypełnienia art.7b ust. 1 ustawy prawo geodezyjne i kartograficzne, w tym równego traktowania wszystkich wykonawców prac geodezyjnych w zakresie weryfikacji wyników prac geodezyjnych. W piśmie tym aktualnie skarżący wskazał zatem przyczynę, dla której zwrócił się do organu o udostępnienie mu żądanych informacji. Z przesłanego pisma wynika zatem ,że jest on zainteresowany przeprowadzeniem kontroli prawidłowości działań administracji w zakresie prowadzonych prac geodezyjnych, ich zlecania i kontroli. Abstrahując od możliwych wyników takiej kontroli należy jednak wskazać, że celem jego działania jest powzięcie informacji o sprawach publicznych. Niewątpliwie bowiem wyznaczania podmiotów prowadzących prace geodezyjne przez organ władzy publicznej, czy też weryfikacja prac geodezyjnych podlegających wpisaniu do operatu mieścić się będzie w pojęciu spraw publicznych w rozumieniu udip. W swoich pismach do organu skarżący nie wniósł o udostepnienie mu danych celem ich ponownego przetwarzania ale wniósł o przekazanie mu informacji publicznej. Jakkolwiek wniósł o ich przekazanie w formacie elektronicznym, to jednak wynikało to z możliwości programów komputerowych posiadanych przez organ ,co ułatwiało mu udzielenie stosownej informacji. To podmiot występujący o uzyskanie stosownych danych/informacji decyduje w jaki sposób będzie je wykorzystywał, do czego są mu potrzebne. W tym konkretnym przypadku brak jest informacji by miał je wykorzystywać zgodnie z celami zakresem przewidzianymi w UOD, a wręcz przeciwnie, deklarował ich wykorzystanie w związku z celami i zakresem u.d.i.p. Ponieważ skarżący nie deklarował chęci pozyskania danych w celu ich ponownego wykorzystywania nie będzie miał zastosowania przepis art. 15 ust. 4 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne ( Dz.U.2024.1557 t.j. ). Przepis ten reguluje bowiem tryb przekazywania danych z rejestrów prowadzonych przez podmiot prowadzący rejestr publiczny do ich ponownego wykorzystywania w celu innym niż realizacja zadania publicznego. Jak już wyżej wskazano skarżący nie deklarował ponownego wykorzystywania danych zgodnie z zasadami i celami UOD. Pojęcie ponownego wykorzystania w ocenie sądu musi być przy tym wykładane zgodnie z definicjami zawartymi w UOD.. Dlatego też w ocenie sądu organ zobowiązany do udzielenia odpowiedzi naruszył prawo oceniając, że wniosek podlega rozpoznaniu w trybie ustawy o otwartych danych i ponownym wykorzystaniu informacji sektora publicznego podczas, gdy skarżący skierował do niego zapytanie w trybie udip. Nie przekazując informacji organ naruszył przepisy i pozostawał w bezczynności. Nie odpowiedział w terminie przewidzianym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. jak także nie przedłużył terminu w myśl art. 13 ust. 2 tej ustawy. Bezczynność ta nie miała jednak miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Organ procedował wniosek terminowo, choć z uwagi na błędną interpretacje przepisów chciał go rozpatrzeć na innej podstawie prawnej, niż domagał się tego skarżący. Wyrażany przez organ pogląd prawny nie stanowi przy tym o rażącym naruszeniu prawa. Nie jest to błąd rozpoznawalny " na pierwszy rzut oka " zaś ocena wzajemnej interakcji obydwóch ustaw jest zagadnieniem trudnym i skomplikowanym. Ponieważ jednak sąd stanął na stanowisku, że wniosek powinien być rozpatrzony przez organ w trybie u.d.i.p. został on zobowiązany do jego rozpatrzenia w ciągu 14 dni od zwrotu akt z prawomocnym wyrokiem. Podstawa orzeczenia sądu są przepisy art. 149§1 pkt 1 i 3 oraz §1a p.p.s.a. O kosztach orzeczono w myśl art. 200 p.p.s.a. W ich skład wchodzi zwrot wpisu sądowego w kwocie 100 złotych.