II SAB/Rz 15/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Małgorzata Wolska /spr./ Sędziowie WSA Joanna Zdrzałka WSA Piotr Godlewski Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 20 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi Z. M. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania -skargę oddala- Pismem z dnia 31 stycznia 2016 r. (1 luty 2016 r. - data wpływu do organu) Z. M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] (zwany dalej także jako: PPIS) w sprawie "pozostawienia podania bez rozpoznania z dnia [...] października 2006 r. zarejestrowanego pod nr [...] z datą [...] października 2006 r. o wznowienie postępowań z art. 145 § 1 pkt 5 kpa dotyczących trzech chorób zawodowych z pozycji 7, 15, 16 załącznika nr 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 listopada 1983 r.". W uzasadnieniu skarżący podniósł, że organ po otrzymaniu powyższego podania w dniu [...] października 2006 r. winien nadać mu niezwłocznie bieg a w razie wątpliwości co do jego treści winien wezwać go do sprecyzowania. W ocenie skarżącego pozostawanie przez organ przez 9 lat w bezczynności stanowi o rażącym naruszeniu prawa. PPIS nie podjął żadnych czynności celem załatwienia sprawy, tj. "wznowienia postępowania z pozycji 15 i przekazania podania do PPIS w [...]. celem wznowienia postępowania z pozycji 7 i 16 załącznika do rozporządzenia". Wobec powyższego Z. M. zawnioskował o nakazanie PPIS w [...]. zwrócenia się w trybie art. 64 § 2 K.p.a. o wyjaśnienie podania z [...] października 2006 r. i wznowienie postępowania administracyjnego z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a." Wyjaśnił, że ta sprawa dotyczy decyzji Miejskiego Inspektora Sanitarnego dla Miasta [...] i Powiatu [...] z dnia [...] maja 2001 r. ([...]) stwierdzającej brak podstaw do uznania choroby zawodowej – uszkodzenie słuchu wymienionej w poz. 15 wykazu chorób zawodowych, stanowiącego załącznik do rozporządzenia RM z 18.11.1983 r. Skarżący zawnioskował również o nakazanie PPIS w [...]. przekazania jego wyjaśnienia wraz z podaniem z [...] października 2006 r. do WPPIS w [...] w celu wznowienia postępowania administracyjnego z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. a dotyczącego: - decyzji Miejskiego Inspektora Sanitarnego dla Miasta [...] i Powiatu [...] z dnia [...] maja 2001 r. ([...]) o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej – zespołu wibracyjnego wymienionego w poz. 16 wykazu chorób zawodowych, - decyzji Miejskiego Inspektora Sanitarnego dla Miasta [...] i Powiatu [...] z dnia [...] maja 2001 r. ([....]) o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej – przewlekłe zapalenie krtani w poz. 7 wykazu chorób zawodowych. Skarżący zawnioskował także o stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, o wymierzenie organowi w trybie art. 149 § 2 P.p.s.a. grzywny oraz o przyznanie od organu na jego rzecz sumy pieniężnej z art. 156 § 6 i § 7 P.p.s.a. a także zasądzenie kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu powołując się na uchwałę NSA sygn. I OPS 2/13 wyjaśnił, że pismem z dnia 27 kwietnia 2015 r. złożył w trybie art. 37 K.p.a zażalenie do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...]. Powyższe nie spowodowało "zniesienia bezczynności" zatem w dniu [...] stycznia 2016 r. złożył "wezwanie do usunięcia bezczynności w terminie 14 dni", co również nie spowodowało załatwienia sprawy. W dalszej części skargi skarżący zakwestionował sposób prowadzenia przez organ postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej. W odpowiedzi na skargę Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] wniósł o oddalenie skargi. Wyjaśnił, że w dniu [...] kwietnia 2014 r. Z. M. skierował do organu pismo, w którym wskazał, że stanowi ono odpowiedź na pismo z dnia [...] kwietnia 2014 r. oraz, że złożone przez niego pisma z [...] lutego i [...] marca 2014 r. są żądaniem nadania biegu jego wnioskowi o wznowienie postępowania z dnia [...] października 2006 r. W odpowiedzi organ wyjaśnił, że pismo to nie nosi cech wniosku o wznowienie postępowania. W tej sytuacji Z. M. z dniu [...] kwietnia 2014 r. złożył zażalenie do PWIS w [...]., który to organ postanowieniem z [...] maja 2014 r. ([...] [...] [...]) uznał je za nieuzasadnione. Organ podkreślił również, że postanowieniem z [...] kwietnia 2014 r. PWIS w [...]. utrzymał w mocy postanowienie PPIS w [...]. o odmowie wznowienia postępowania zakończonego decyzją Miejskiego Inspektora Sanitarnego dla Miasta [...] i Powiatu [...] z [...] maja 2001 r. ([...]) stwierdzającą brak podstaw do uznania choroby zawodowej – uszkodzenie słuchu – poz. 15 wykazu chorób stanowiącego załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z 18.11.1983 r. Na to postanowienie Z. M. złożył skargę do sądu administracyjnego. WSA w Rzeszowie wyrokiem z 4 listopada 2014 r., sygn. II SA/Rz 912/14 skargę oddalił. PWIS w [....] wyjaśnił także, że Z. M. pismem z dnia [...] kwietnia 2015 r., ponownie złożył zażalenie na bezczynność PPIS w [...].. Na to pismo organ udzielił odpowiedzi (pismo z [...].05.2015 r., nr [...]). W dalszej kolejności Z. M. pismem z dnia [...] grudnia 2015 r. wezwał PPIS w [...]. do załatwienia podania z [...] września 2006 r. W odpowiedzi (pismo z [...] grudnia 2015 r.) organ poinformował stronę, że w aktach nie ma pisma datowanego na dzień [...] września 2006 r. o wznowienie postępowania w trybie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. dotyczącego trzech chorób zawodowych z poz. 7, 15, 16 załącznika nr 1 do rozporządzenia z dnia 18.11.1983 r. Nadto odnośnie chorób z poz. 7 i 16 ww. załącznika organ przesłał pismo skarżącego do PWIS w [...]. do ewentualnego wykorzystania. W dalszej kolejności Z. M. pismem z dnia [...] stycznia 2016 r. wezwał organ do rozpoznania podania z [...] października 2016 r. dotyczącego 3 chorób zawodowych. W zakresie dotyczącym kompetencji PWIS organ przekazał pismo do załatwienia temu organowi a pismem z [...] stycznia 2013 r. poinformował Z. M. o bezpodstawności zarzutu. W piśmie procesowym z dnia 15 lutego 2016 r., stanowiącym polemikę z otrzymaną "odpowiedzią organu na skargę" Z. M. podniósł, że "trudno mu zorientować się jakie jest stanowisko organu" i dlaczego od [...] października 2006 r. nie załatwił jego podania z [...] października 2006 r. Jedynymi argumentami jest twierdzenie, że pismo z dnia [...] października 2006 r. nie nosi cech wniosku o wznowienie postępowania oraz twierdzenie o bezzasadności skargi. Z. M. zakwestionował to stanowisko. Wyjaśnił, że wnioskując o wznowienie postępowania powołał się na nowy dowód w sprawie jakim było pismo PIP Oddział w P. z dnia [...] września 2006 r. (znak: [...]) przekazujące karty pomiarów i warunków pracy, opisujące dokładnie miejsce pomiarów, datę, wielkość przekroczenia norm wibracji i hałasu, wskazujące na nieprawidłowości wykonanych pomiarów przez A S.A. oraz na czym ta nieprawidłowość polegała. W piśmie z dnia 25 lutego 2016 r. PPIS w [...]. wyjaśnił, że wyrok WSA sygn. II SA/Rz 912/14 dotyczył podania z [...] grudnia 2003 r. Natomiast zażalenie Z. M. z [...] kwietnia 2014 r. zostało postanowieniem PWIS z [...] maja 2014 r. uznane za niezasadne. Podkreślił, że stanowisko, że pismo z dnia [...] października 2006 r. jest wnioskiem o wznowienie Z. M. po raz pierwszy podniósł w piśnie z dnia [...] marca 2014 r. a następnie w piśmie z dnia [...] kwietnia 2014 r. Organ zauważył, że skarżącemu wielokrotnie wyjaśniano, że jego pismo z [...] października 2006 r. nie jest wnioskiem o wznowienie postępowania. Dodatkowo zauważył, że sam skarżący dopiero w piśmie z [...] maja 2012 r. wniósł o wznowienie postępowania w oparciu o ujawnione nowe dowody m. in. kartę pomiarową wibracji. Powyższe świadczy o tym, że w rozumieniu Z. M. pismo z [...] października również nie stanowiło wniosku o wznowienie postępowania. W dniu 9 marca 2016 r. skarżący nadesłał to tut. Sądu pismo stanowiące polemikę ze stanowiskiem organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Stosownie do treści art 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwana dalej "P.p.s.a."). Należy dodać, że Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ponadto Sąd na podstawie art. 135 P.p.s.a. uprawniony jest stosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Skarga Z. M. została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 P.p.s.a. W myśl tej regulacji, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W sprawach ze skargi na bezczynność organu administracji publicznej, Sąd rozpoznaje sprawę z uwzględnieniem stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania orzeczenia, a kryterium jest ocena zasadności skargi na bezczynność organu poprzez ustalenie zaistnienia przesłanek określonych art. 149 P.p.s.a. Bezczynność organu administracji publicznej to sytuacja, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żądanych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie, ale - mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (tak NSA w wyroku z dnia 5 lutego 1999 r., sygn. akt I SAB 90/98, LEX nr 48016). Bezczynność organu, czyli niekorzystanie z kompetencji, którą ze względu na zaistnienie wymaganych przez prawo okoliczności organ jest obowiązany wykorzystać, stanowi specyficzny przejaw nielegalności zachowań administracji publicznej (por. M. Miłosz, Bezczynność organu administracji publicznej w postępowaniu administracyjnym, Warszawa 2012 r., s. 92 i nast.). W sprawach skarg na bezczynność pierwszym krokiem sądu administracyjnego powinno być ustalenie czy organ administracji pozostaje w zwłoce w zakresie wydania jednego z aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 P.p.s.a. Przechodząc do oceny merytorycznej skargi, wskazać należy, że przedmiotem niniejszego postępowania jest bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...]. w sprawie zarzucanego przez skarżącego Z. M. "pozostawienia podania bez rozpoznania z dnia [...] października 2006 r. zarejestrowanego pod nr. [...] z datą [...] października 2006 r. o wznowienie postępowań z art. 145 § 1 pkt 5 kpa dotyczących trzech chorób zawodowych z pozycji 7, 15, 16 załącznika nr 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 listopada 1983 r.". Z akt sprawy wynika zatem, że Z. M. domaga się uznania przez PPIS w [...]., że złożone przez niego pismo z dnia [...] października 2006 r. stanowi wniosek o wznowienie postępowania, złożony na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. i rozpoznanie tego wniosku według właściwości. Zgodnie z art. 12 § 1 K.p.a. organy administracji publicznej mają obowiązek działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Stosownie zaś do treści art. 35 § 1 K.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawę bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy, od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (art. 35 § 3 K.p.a.). Jak wyżej zaznaczono z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żądanych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie, ale - mimo ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu albo nie podjął stosownej czynności. W przypadku skargi na bezczynność organu administracji publicznej kontrola sądu sprowadza się zatem do sprawdzenia, czy rzeczywiście organ pozostaje w zwłoce z załatwieniem sprawy. Rozpoznając skargę na bezczynność, sąd bierze pod uwagę jedynie sam fakt, czy w danej sprawie zostało wydane orzeczenie lub czy z innych powodów organowi administracji nie można zarzucić bezczynności, polegającej na naruszaniu terminów załatwienia sprawy wyznaczonych przepisami K.p.a. Natomiast zgodnie z art. 36 § 1 K.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym art. 35 K.p.a. lub przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. W okolicznościach sprawy, z nadesłanych do tut. Sądu obszernych akt administracyjnych sprawy wynika, że przed organami Inspekcji Sanitarnej, toczyły się postępowania dotyczące stwierdzenia u Z. M. choroby zawodowej w postaci przewlekłego zapalenia krtani z poz. 7 załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 65, poz. 294 ze zm.), uszkodzenia słuchu z poz. 15 ww. załącznika oraz zespołu wibracyjnego miejscowego z poz. 16 wykazu chorób zawodowych. Poszczególne postępowania administracyjne w sprawie podejrzenia u Z. M. ww. chorób zakończyły się wydaniem ostatecznych decyzji. W sprawie stwierdzenia choroby zawodowej z poz. 7 wykazu chorób zawodowych ostateczną decyzją Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...]. z dnia [...] października 2003 r. utrzymał w mocy decyzję Miejskiego Inspektora Sanitarnego dla miasta [...] i powiatu [...] z dnia [...] maja 2001 r. ([...]) orzekającą o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej w postaci przewlekłego zapalenia krtani. Prawomocnym wyrokiem z 7 kwietnia 2004 r., sygn. SA/Rz 1810/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę Z. M. W sprawie stwierdzenia choroby zawodowej z poz. 15 wykazu chorób zawodowych ostateczną decyzją z dnia [...] maja 2001 r. ([...]) Miejski Inspektor Sanitarny dla miasta [...] i powiatu [...] orzekł o braku podstaw do stwierdzenia u Z. M. choroby zawodowej w postaci uszkodzenia słuchu. Natomiast w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej z poz. 16 wykazu chorób zawodowych ostateczną decyzją Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] z dnia [...] października 2003 r. utrzymał w mocy decyzję Miejskiego Inspektora Sanitarnego dla miasta [...] i powiatu [...] z dnia [...] maja 2001 r. ([...]) orzekającą o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej w postaci zespołu wibracyjnego miejscowego. Prawomocnym wyrokiem WSA w Rzeszowie z dnia 7 kwietnia 2004 r., sygn. SA/Rz 1807/03 skarga Z. M. została oddalona. Z nadesłanych do tut. Sądu akt administracyjnych wynika także, że Z. M. złożył wnioski o wznowienie powyżej opisanych postępowań administracyjnych. W sprawach dotyczących chorób zawodowych – przewlekłe zapalenie krtani (poz. 7 wykazu) i zespół wibracyjny miejscowy (poz. 16 wykazu) wnioski takie zostały złożone przez Z. M. przy piśmie z dnia [...] października 2008 r., doprecyzowanym pismem z dnia [...] lutego 2009 r. Natomiast odnośnie choroby zawodowej z poz. 15 wykazu chorób zawodowych wniosek taki został złożony w dniu [...] grudnia 2003 r. W wyniku rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania w sprawie odmowy stwierdzenia choroby zawodowej z poz. 7 wykazu Główny Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014 r. ([...]) utrzymał w mocy postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] marca 2014 r. o odmowie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją PWIS w [...] z [...] października 2003 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z dnia 30 stycznia 2015 r., sygn. VII SA/Wa 1776/14 oddalił skargę na opisane wyżej postanowienie z dnia [...] czerwca 2014 r. Również i w sprawie choroby zawodowej z poz. 16 wykazu Główny Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014 r. ([...]) utrzymał w mocy postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] marca 2014 r. odmawiające wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją PWIS w [...] z [...] października 2003 r. a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym już wyrokiem z dnia 30 stycznia 2015 r., sygn. VII SA/Wa 1777/14 oddalił skargę na postanowienie z dnia [...] czerwca 2014 r. Natomiast w sprawie choroby zawodowej z poz. 15 wykazu chorób zawodowych Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2014 r. ([...]) utrzymał w mocy postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] marca 2014 r. orzekające o odmowie wznowienia postępowania zakończonego decyzją Miejskiego Inspektora Sanitarnego dla miasta [...] i powiatu [...] z dnia [...] maja 2001 r. Prawomocnym wyrokiem WSA w Rzeszowie z dnia 4 listopada 2014 r., sygn. akt II SA/Rz 912/14 skarga Z. M., złożona na ostatnio opisane rozstrzygnięcia, została oddalona. Z powyższego wynika zatem, że w każdym z prowadzonych postępowań dotyczących stwierdzanych chorób zawodowych Z. M. złożył wnioski o ich wznowienie, które to zostały rozpoznane a w sprawach zapadły prawomocne już orzeczenia. W tym miejscu zauważyć należy, że na mocy art. 170 P.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne sądy. W aktualnie rozpatrywanej sprawie Z. M. domaga się uznania, że złożone przez niego pismo datowane na dzień [...] października 2006 r. stanowi wniosek o wznowienie postępowania i odnosi się do chorób zawodowych określonych w poz. 7, 15 i 16 a organ nie wzywając go do sprecyzowania treści tego pisma i nie rozpoznając go merytorycznie pozostaje w bezczynności. Skarżący kwestionuje także nieterminowe załatwienie sprawy. W ocenie Sądu powyższe twierdzenia nie znajdują oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym i opisanym powyżej stanie faktycznym sprawy. Przede wszystkim rację ma organ uznając, że pismo Z. M. z dnia [...] października 2006 r. (znajdujące się w nadesłanych do tut. Sądu aktach, tom II, k. 22) nie stanowi wniosku o wznowienie postępowania. Analiza nadesłanej dokumentacji dowodzi, że stanowi ono odpowiedź skarżącego na skierowane do niego przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego pismo z dnia [...] września 2006 r. wzywające stronę do złożenia stosownych oświadczeń lub przesłania dokumentów uprawdopodabniających termin w jakim wyżej wymieniony dowiedział się o podstawie wznowieniowej określonej w pkt 5 art. 145 § 1 K.p.a. Wezwanie to zostało wystosowane do strony w ramach prowadzonego postępowania wznowieniowego dotyczącego choroby zawodowej – uszkodzenie słuchu wywołanej działaniem hałasu, wymienionej w poz. 15 wykazu chorób zawodowych. Zresztą w ostatnim akapicie ww. pisma sam Z. M. podkreślił, że "wydając decyzję organ wprowadził jego i innych uczestników w błąd, dlatego oczekuje, że sprawa zostanie wyjaśniona i uszkodzenie słuchu spowodowane hałasem i wibracją zostanie uznane jako choroba zawodowa". Przeprowadzona analiza akt administracyjnych wskazuje także, że powyższe pismo objęte było przedmiotem rozpoznania przez PPIS w [....]. w wyniku którego w dniu [...] grudnia 2012 r. wydane zostało postanowienie ([...]) o odmowie wznowienia postępowania dotyczącego stwierdzenia u Z. M. choroby zawodowej w postaci uszkodzenia słuchu, z poz. 15 wykazu chorób zawodowych. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy w administracyjnym toku instancji przez PWIS w [...] z dnia [...] lutego 2013 r. Skarga zaś na ww. rozstrzygnięcia została, prawomocnym wyrokiem WSA w Rzeszowie z dnia 4 września 2013 r., sygn. akt II SA/Rz 361/13, oddalona. Z akt sprawy wynika także, że Z. M. po raz pierwszy swoje pismo z dnia [...] października 2006 r. zakwalifikował jako wniosek o wznowienie postępowania w sprawie choroby zawodowej z poz. 7, 15, 16, dopiero w piśmie z dnia [...] lutego 2014 r. (tom. VIII, k. 93 akt administracyjnych) wskazując na naruszenie podstawowych zasad postępowania administracyjnego i nadmierne wydłużenie załatwienia sprawy. Na taką kwalifikację wniosku strona wskazała również w piśmie z dnia [...] marca 2014 r. ([...] marca 2014 r. – data wpływu do organu – tom VIII, k. 9), będącym zażaleniem na postanowienie z dnia [...] marca 2014 r. o odmowie wznowienia postępowania w przedmiocie stwierdzenia choroby zawodowej z poz. 15 wykazu – uszkodzenie słuchu (w oparciu o przesłankę wznowieniową z pkt. 4 i 5 art. 145 § 1 K.p.a.). Żądanie przekazania pisma z [...] października 2006 r. do PWIS w [...], "celem załatwienia" Z. M. podniósł w piśmie z dnia [...] marca 2014 r. (tom VIII, k. 14). W odpowiedzi na powyższy wniosek PPIS w [...]. (tom VIII, k. 18) wyjaśnił, że w związku ze złożonym zażaleniem całość akt sprawy, w tym pismo z dnia [...] października 2006 r., została przekazana PPIS w [...]. W piśmie z dnia [...] kwietnia 2014 r. skarżący ponowił żądanie uznania pisma z dnia [...] października 2006 r., jako wniosku o wznowienie postępowania dotyczącego trzech chorób zawodowych (tom VIII, k. 28), a pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r. złożył zażalenie na niezałatwienie ww. podania w terminie (tom VIII, k. 30). Pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r. (tom VIII, k. 29) PPIS wyjaśnił skarżącemu, że pismo z dnia [...] października 2006 r. nie stanowi wniosku o wznowienie postępowania, a żądanie nadania mu biegu jest bezpodstawne. Postanowieniem z dnia [...] maja 2014 r. ([...] [...] [...]) PWIS w [...]. uznał zażalenie za niezasadne. Organ w uzasadnieniu wyjaśnił stronie, że jego podanie nie stanowi wniosku o wznowienie postepowania, z pisma tego nie wynika bowiem wola strony do podjęcia działań tego typu. Stanowi ono odpowiedź na wezwanie organu co do dokładnego podania terminu powzięcia wiadomości o chorobie zawodowej M. M. W dalszej kolejności Z. M. w kolejno składanych pismach z dnia [...] kwietnia 2015 r., [...] grudnia 2015 r. i [...] stycznia 2016 r. kierowanych do organów inspekcji sanitarnej kwestionował stanowisko organu i domagał się uznania i rozpoznania jego podania z dnia [...] października 2006 r., jako wniosku o wznowienie postepowania. Każdorazowo organy zarówno Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...]. (w zakresie choroby zawodowej z poz. 15), jak i Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] (w zakresie choroby zawodowej z poz. 7 i 16) odpowiadały na kolejne pisma Z. M. stojąc na stanowisku, że żądanie jest niezasadne, a pismo z dnia [...] października 2006 r. nie stanowi podania o wznowienie postępowania. Nadto wszystkie postępowania rozpoznawane były w trybie wznowieniowym i zakończyły się prawomocnymi wyrokami sądów administracyjnych. Dokonując oceny prowadzonego postępowania Sąd uznaje, że PPIS w [...]. (w działaniu tego organu skarżący upatruje bezczynności) działał zgodnie z przepisami K.p.a. tj. każdorazowo odpowiadał na liczne pisma strony, informował na jakim etapie jest prowadzone postępowanie. Pisma były przesyłane stronie skarżącej, o czym świadczą zalegające w aktach administracyjnych zwrotne potwierdzenia odbioru. Nadto, co wymaga podkreślenia, to liczne pisma skarżącego miały wpływ na czas prowadzonego postępowania. Nie jest zasadne twierdzenie skarżącego, jakoby organ przez 9 lat "nie rozpoznawał wniosku o wznowienie". Po raz pierwszy skarżący twierdzenie, że pismo z dnia [...] października 2006 r. stanowi, w jego ocenie, wniosek o wznowienie Z. M. podniósł dopiero w piśmie z dnia [...] lutego 2014 r. Od tamtej chwili organ każdorazowo, odpowiadając na kolejne pisma składane przez skarżącego, wyjaśniał stronie i stał na stanowisku, że podanie nie stanowi wniosku o wznowienie postępowania, a z treści samego pisma również nie wynika taka wola strony. Pismo to stanowi jedynie odpowiedź na wezwanie organu (pismo z [...] września 2006 r.) co do dokładnego wyjaśnienia kwestii terminowości złożonego w dniu [...] grudnia 2003 r. podania o wznowienie postępowania (dot. choroby zawodowej z poz. 15 wykazu). Takie stanowisko organu Sąd uznaje za słuszne, bowiem analiza treści pisma z dnia [...] października 2006 r. nie pozwala na zakwalifikowanie go jako podania o wznowienie postępowania administracyjnego. Biorąc pod uwagę powyższe fakty Sąd stwierdził, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] nie pozostawał w bezczynności. Podejmował realne działania zmierzające do załatwienia sprawy, co znalazło odzwierciedlenie w zebranym materialne dowodowym. Wbrew twierdzeniom strony skarżącej, organ nie pozostawał w bezczynności, a to oznacza, że złożona skarga jest bezzasadna, a tym samym podlega oddaleniu. Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 151 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie orzekł jak w sentencji wyroku.