II SAB/Rz 154/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Joanna Zdrzałka Sędziowie WSA Elżbieta Mazur - Selwa WSA Karina Gniewek - Berezowska /spr./ po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 14 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi S. D. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie w przedmiocie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego – postanawia – odrzucić skargę. W dniu 15 października 2024 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga S. D. z dnia 8 sierpnia 2024 r. Skarżący jako przedmiot zaskarżenia wskazał bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w sprawie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego tj. rozpoznania odwołania od decyzji Wójta Gminy [...] z 8 lutego 2023 r. W uzasadnieniu podał, że do dnia skierowania przedmiotowej skargi, nie uzyskał rozstrzygnięcia złożonego odwołania. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej umorzenie z uwagi na fakt, że decyzja stanowiąca przedmiot skargi została załatwiona decyzją kasacyjną SKO z dnia 3 września 2024 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) – dalej: "Ppsa", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl art. 52 § 2 Ppsa, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Środkiem zaskarżenia przysługującym stronie na bezczynność organu administracji publicznej jest ponaglenie. Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.) - dalej: "Kpa", stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność). Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (art. 37 § 3 pkt 1 Kpa), a jeżeli nie ma organu wyższego stopnia - do organu prowadzącego postępowanie (art. 37 § 3 pkt 2 Kpa). Z treści cytowanych przepisów wynika, że prawidłowe wniesienia ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Odnosząc powyższe rozważania do okoliczności niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że Skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpał środków zaskarżenia, a zatem nie spełnił wymagań formalnych warunkujących skuteczne wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego. Nie wniósł bowiem ponaglenia w rozumieniu art. 37 Kpa do organu wyższego stopnia – Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Wymaga podkreślenia, że sam brak zatytułowania pisma jako "ponaglenie", co do zasady, nie stoi na przeszkodzie do uznania, że strona wyczerpała przysługujące jej środki zaskarżenia. Jeżeli z treści pisma wynika, że strona zwraca się o załatwienie sprawy administracyjnej w terminie i zarzuca bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, to pismo takie może stanowić ponaglenie w rozumieniu art. 37 Kpa. Niemniej musi zostać skierowane do organu wyższego stopnia, o czym stanowi wprost wskazana regulacja. W niniejszej sprawie analiza nadesłanych akt administracyjnych potwierdza, że Skarżący przed wniesieniem skargi nie wniósł ponaglenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Nie wyczerpał zatem przysługujących mu środków zaskarżenia. W związku z powyższym, Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa, orzekł, jak w sentencji postanowienia.