II SAB/Rz 16/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. B., M. B., P. B. i A. S. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie sąsiedzkiej samowili budowlanej polegającej na dobudowaniu garażu z częścią mieszkalną, w sprawie Nr [...] postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia 1 grudnia 2005 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zawiadomił [...] o mającej się odbyć kontroli legalności rozbudowy budynku mieszkalnego, usytuowanego na działce nr ewid. 601/1, położonej w J. przy ul. K., a stanowiącej ich własność. W wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono odstępstwa w dokonanej rozbudowie budynku mieszkalnego od uzyskanego w dniu [...] września 1996 r. pozwolenia na budowę. Konsekwencją takiego stanu rzeczy było wstrzymanie inwestorom prowadzenia robót budowlanych- Postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] oraz nałożenie na nich obowiązku sporządzenia i przedstawienia w terminie do 30 kwietnia 2006 r. projektu budowlanego zamiennego spełniającego prawem przewidziane wymogi, sporządzonego przez członka właściwej izby samorządu zawodowego - Decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. Od pierwszego postanowienia [...] wnieśli w dniu 13 stycznia 2006 r. zażalenie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który postanowieniem z dnia [...] lutego 2006 r, [...] uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Również druga decyzja stała się przedmiotem odwołania wniesionego do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który podobnie jak w poprzednim przypadku uchylił ją i sprawę przekazał organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia- decyzja z dnia [...] marca 2006 r., Nr [...]. W dniu 5 kwietnia 2006 r. skarżący wnieśli do WINB zażalenie na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2006 r., Nr [...] w sprawie samowolnego wykonania okien połaciowych w budynku mieszkalnym stanowiącym własność [...]. W zażaleniu podnieśli również sprawę dotyczącą postępowania w sprawie o Nr [...] w przedmiocie dobudowanego garażu z częścią mieszkalną oraz w sprawie Nr [...] w przedmiocie ogrodzenia między działkami [...]. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2006 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, Nr [...] uchylił w całości postanowienie z dnia [...] marca 2006 r., Nr [...]. W sprawie zaś objętej Nr [...], skierował w dniu 7 kwietnia 2006 r., do skarżących, pismo informujące o niemożności załatwienia sprawy w terminie z powodu przesłania akt do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. W dniu 6 kwietnia 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie Nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie argumentując, iż postępowanie to wszczęte wnioskiem z dnia 1 grudnia 2005 r., ze względu na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2006 r., Nr [...] uchylającą decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia, jest nadal w toku. W dniu 10 maja 2006 r. Skarżący wnieśli pismo uzupełniające ich skargę podważając powołane przez organ przeszkody niezałatwienia sprawy w terminie, polegające na przekazaniu akt do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153, poz. 1270 ze zm. ) - zwanej dalej P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 wyżej cytowanego artykułu, tj. decyzji administracyjnych (1), postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na który służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (2), postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (3), inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (4). Kolejnym warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie administracyjnego toku instancji. W myśl art. 52 § 1 ustawy P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie zaś środków zaskarżenia, zgodnie z § 2 wyżej cytowanego artykułu należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Przedmiotem niniejszego postępowania jest skarga na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w zakresie postępowania w sprawie o numerze [...], którą skarżący uzasadniają tym, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego pomimo wydania przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dniu [...] marca 2006 r. decyzji uchylającej zaskarżoną decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia nie dokonał od tego czasu żadnej czynności. Również jak twierdzą skarżący ich zażalenie na ową bezczynność, z dnia 5 kwietnia 2006 r. nie zostało w ogóle rozpoznane. Nie przesądzając o tym, czy w sprawie mamy do czynienia z bezczynnością organu czy też nie, Sąd odrzucił skargę jako przedwczesną, tj. wniesioną przed wyczerpaniem administracyjnego toku instancji. Jak wynika bowiem z akt sprawy skarżący wnieśli zażalenie na bezczynność organu I instancji w dniu 5 kwietnia 2006 r., ale zażalenie to nie zostało jeszcze rozpoznane, w aktach znajduje się jedynie informacja o niemożności załatwienia sprawy w terminie przewidzianym w art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego. Dopiero wypowiedzenie się przez organ II instancji w przedmiocie ewentualnej bezczynności organu I instancji, stanowić będzie sytuację, o której mowa w art. 52 § 1 P.p.s.a., pozwalającą Sądowi na merytoryczne rozpoznanie sprawy. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji działając przy tym na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. Z art 52 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.