II SAB/Rz 18/22

Sygn. akt II SAB/Rz 18//22 [pic] WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 kwietnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Jerzy Solarski /spr./ Sędziowie WSA Maciej Kobak AWSA Maria Mikolik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 5 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi P. D. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie udzielenia informacji publicznej - skargę oddala - W skardze z daty R., 2 luty 2022 r. P. D. (dalej: "Wnioskodawca"/ "Skarżący") zarzucił Komendantowi Powiatowemu Policji w R. (dalej: "Komendant") bezczynność w sprawie udostępnienia informacji publicznej, zarzucając naruszenie: 1. art. 61 ust. 1 Konstytucji RP w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez błędne zastosowania, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek, 2. art. 10 ust.1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2019 r., poz. 1429 ze zm., dalej: "ustawa"), w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku poprzez brak zastosowania, polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W związku z tym wniósł o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku. W uzasadnieniu Skarżący podał, że pismem z dnia 18 stycznia 2022 r. za pomocą poczty elektronicznej zwrócił się wnioskiem w trybie dostępu do informacji publicznej o udostępnienie informacji i przesłanie odpowiedzi na podany adres poczty elektronicznej. Komendant w dniu 24 stycznia 2022 r. odpowiedział na wniosek, ale nie udostępnił żądanych informacji, wobec tego termin do udostępnienia informacji upłynął, zgodnie z art. 13 ust.1 ustawy. Zdaniem Skarżącego osoba, której dotyczy wniosek jest funkcjonariuszem Policji, dlatego Komendant miał obowiązek udzielić żądanych informacji, a jeśli tego nie zrobił, to odmowa musi być wydana w formie decyzji. Na poparcie powyższego stanowiska Skarżący powołał orzeczenia sądów administracyjnych. W odpowiedzi na skargę Komendant wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie - o jej oddalenie. Naprowadził, że w dniu 18 stycznia 2022 r. na adres poczty elektronicznej wpłynął wniosek o udzielenie informacji dotyczącej funkcjonariusza. Wniosek dotyczył udostępnienia: życiorysu, kopii dyplomu ukończenia szkoły średniej, wyższej i szkoły policyjnej, informacji o przebiegu drogi zawodowej, kopii mianowania na policjanta, kopii oświadczenia majątkowego, kopii aktualnych badań psychiatrycznych, a także informacji o wynagrodzeniu brutto za grudzień 2021 r. Pismem z dnia 24 stycznia 2022 r. Komendant poinformował Wnioskodawcę, że brak jest podstaw do udzielenia informacji, gdyż żądanie wykracza poza zakres wynikający z art. 6 ustawy. Zgodnie z wnioskiem, pismo wysłane został na adres e-mail, jak również pocztą na adres zamieszkania. Jednocześnie Komendant stwierdził, że pismo z dnia 24 stycznia 2022 r. spełnia wszelkie wymogi stawiane decyzji administracyjnej odmawiającej udzielenia informacji publicznej, gdyż zawiera wskazanie adresata, datę wydania, rozstrzygnięcie (odmowę uwzględnienia wniosku w całości), podpis właściwego organu, przywołanie podstawy prawnej i kompletne uzasadnienie. Nie ma więc przeszkód, aby od decyzji tej zostało wniesione odwołanie, przy czym brak pouczenia w tym zakresie w pełni usprawiedliwia przywrócenie terminu na tę czynność. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: skarga jest nieuzasadniona. I. Stan sprawy jest następujący. Wnioskiem 18 stycznia 2022 r. Skarżący wystąpił do Komendanta o udzielenie informacji publicznej policjanta wskazanego z imienia i nazwiska, w zakresie udostępnienia: 1. życiorysu, 2. kopii dyplomu ukończenia szkoły średniej, wyższej i szkoły policyjnej daty i miejsca ukończenia szkoły podstawowej, 3. daty i miejsca ukończenia szkoły średniej, 4. kopii mianowania na policjanta, 5. kopii oświadczenia majątkowego, 6. kopii aktualnych badań psychiatrycznych, 7. wynagrodzenia brutto za miesiąc grudzień 2021 r. Skarżący zawnioskował o przesłanie ww. informacji drogą elektroniczną na podany adres e-mail. Komendant odpowiedział na wniosek, wysyłając w dniu 24 stycznia 2022 r. pismo z tej samej daty, w formacie pdf, na podany przez Skarżącego adres e-mail. II.1. Dane, których udostępnienia domagał się Skarżący zostały przedstawione w części I uzasadnienia. Dokonując oceny statusu tych danych, jako źródła informacji publicznej Sąd stwierdza, że wymienione we wniosku kategorie dokumentów stanowią - co do zasady - źródło informacji publicznych, jednakże odrębnym zagadnieniem jest dopuszczalność lub zakres udostępnienia tego rodzaju informacji, gdyż mogą one stanowić dane dotyczące prywatności. W takim przypadku dokumenty urzędowe nie tracą charakteru informacji publicznej, gdyż stanowią nadal informację publiczną z tym jednak zastrzeżeniem, że podlegają ograniczeniom wynikającym z art. 5 ust. 2 ustawy. W myśl tego przepisu, prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Uznając, że zachodzą przesłanki, o jakich wyżej mowa, organ odmawia udostępnienia takiej informacji, jednakże stosownie do art. 16 ust. 1 ustawy, wydaje decyzję w tym przedmiocie. 2. Odpowiadając na wniosek, Komendant pismem z dnia 24 stycznia 2022 r. odmówił udostępnienia danych objętych wnioskiem, powołując art. 5 ust. 2 ustawy oraz art. 62 ust. 2 i 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz.U. z 2021 r., poz. 1882). Sąd stwierdza, że wskazane pismo Komendanta, pomimo że nie posiada w pełni formy przewidzianej w art. 107 § 1 K.p.a., jest decyzją administracyjną. Zgodnie z art. 107 § 1 K.p.a., decyzja administracyjna zawiera: 1) oznaczenie organu administracji publicznej; 2) datę wydania; 3) oznaczenie strony lub stron; 4) powołanie podstawy prawnej; 5) rozstrzygnięcie; 6) uzasadnienie faktyczne i prawne; 7) pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie oraz o prawie do zrzeczenia się odwołania i skutkach zrzeczenia się odwołania; 8) podpis z podaniem imienia i nazwiska. Brak któregoś z elementów decyzji wskazanych w art. 107 § 1 K.p.a. nie musi oznaczać, że pismo przestaje być decyzją i staje się innego rodzaju formą działania administracji. W orzecznictwie, poczynając od wyroku NSA z dnia 20 lipca 1981 r., sygn. SA 1163/81, powszechnie przyjmuje się, że pismo zawierające rozstrzygnięcie w sprawie załatwianej w drodze decyzji jest decyzją, pomimo nieposiadania w pełni formy przewidzianej w art. 107 § 1 K.p.a., jeśli tylko zawiera minimum elementów niezbędnych dla zakwalifikowania go jako decyzji. Do takich elementów zalicza się: oznaczenie organu administracji państwowej wydającego akt, wskazanie adresata aktu, rozstrzygnięcie o istocie sprawy oraz podpis osoby reprezentującej organ administracji. Pismo Komendanta z dnia 24 stycznia 2022 r. spełnia wymagania stawiane decyzji, o jakiej mowa w art. 16 ust. 1 ustawy: zawiera w nagłówku oznaczenie organu, wskazuje adresata, powołuje podstawę prawną, rozstrzyga w przedmiocie wniosku oraz jest podpisane z imienia i nazwiska, z podaniem zajmowanego stanowiska. Nie zawiera jedynie pouczenia czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie. Brak pouczenia w żadnym wypadku nie oznacza, że pismo to nie jest decyzją, o jakiej mowa w art. 16 ust. 1 ustawy. Konkluzja jest więc taka, że Komendant nie pozostaje w bezczynności w zakresie rozpatrzenia wniosku Skarżącego z dnia 18 stycznia 2022 r. o udzielenie informacji publicznej, skoro w terminie określonym w art. 13 ust. 1 odpowiedział na wniosek (wydał decyzję). Z tych przyczyn skarga podlega oddaleniu, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329).