II SAB/Rz 19/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na bezczynność Marszałka Województwa w przedmiocie ustalenia zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami - postanawia - umorzyć postępowanie sądowe. W dniu 20 maja 2008r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga B. K. na "bezczynność urzędników Regionalnego Ośrodka Polityki Społecznej w [...]" w sprawie wydania decyzji w przedmiocie ustalenia zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami. W dniu 27 czerwca 2008r. (data wpływu do Sądu) skarżąca wniosła pismo w którym oświadczyła, iż "nie będzie dalej sądzić Regionalnego Ośrodka Polityki Społecznej". Z uwagi na treść powyższego pisma, zarządzeniem z dnia 3 grudnia 2008r. tut. Sąd zwrócił się do skarżącej B. K. o wyjaśnienie czy treść tego pisma jest równoznaczna z cofnięciem skargi na bezczynność. Do wezwania dołączono stosowne pouczenie, iż odpowiedzi należy udzielić w terminie 7 dni licząc od dnia doręczenia, a w przypadku nieudzielania odpowiedzi w wyznaczonym terminie Sąd potraktuje ww. pismo jako cofnięcie skargi. Wezwanie zostało doręczone w dniu 5 grudnia 2008r. i odebrane osobiście przez skarżącą. Pomimo upływu zakreślonego terminu B. K. nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) wojewódzki sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta z mocy art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. obejmuje również bezczynność organów. Postępowanie przed Sądem inicjuje skarga złożona przez uprawniony podmiot. Cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego. Kwestię tę reguluje art. 60 P.p.s.a., stanowiący, że skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przedmiotowej sprawie Sąd, zgodnie z pouczeniem zawartym w zarządzeniu z dnia 3 grudnia 2008r. uznał pismo skarżącej z dnia 27 czerwca 2008r. za cofnięcie skargi na bezczynność urzędników Regionalnego Ośrodka Polityki Społecznej w [...]. Dokonując natomiast kontroli czy cofnięcie jest dopuszczalne, czy nie zmierza ono do obejścia prawa lub też czy spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, Sąd uznał, iż takie okoliczności nie zaistniały w niniejszej sprawie. Zatem cofnięcie skargi jest skuteczne, a w takiej sytuacji na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. koniecznym stało się umorzenie postępowania sądowego. Sąd dodatkowo wyjaśnia, że wydanie decyzji przez organ po wniesieniu skargi na bezczynność organu w tym zakresie, a przed rozpoznaniem skargi przez sąd, skutkuje tym, że bezczynność organu przestaje istnieć. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.