II SAB/Rz 191/22

PostanowienieWSA w Rzeszowie2022-12-30

Skład orzekający: AWSA Maria Mikolik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej jest dopuszczalna, gdy strona skarżąca nie przedstawiła wniosku o udostępnienie informacji publicznej ani dowodu jego skutecznego złożenia?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie przedstawiła dowodu skutecznego złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Brak takiego wniosku uniemożliwia sądowi merytoryczne badanie sprawy, co skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
Stan faktyczny
Fundacja wniosła skargę na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, twierdząc, że organ nie udzielił odpowiedzi na jej wniosek z dnia 11 czerwca 2022 r. Organ zaprzeczył otrzymaniu wniosku. Sąd wezwał Fundację do przedstawienia wniosku wraz z dowodem jego złożenia. Fundacja przedstawiła wydruk logów poczty elektronicznej, który zdaniem sądu nie potwierdzał skutecznego złożenia wniosku w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i orzeczono zwrot uiszczonego wpisu od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

II SAB/Rz 191/22 P O S T A N O W I E N I E Dnia 30 grudnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – AWSA Maria Mikolik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi Fundacji [...] z siedzibą w W. na bezczynność [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej - p o s t a n a w i a - I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej Fundacji [...] z siedzibą w W. kwotę 100 zł /słownie: sto złotych/ tytułem uiszczonego wpisu od skargi. II SAB/Rz 191/22 UZASADNIENIE Pismem z dnia 7 sierpnia 2022r. Fundacja [...], reprezentowana przez radcę prawnego A. K., wniosła skargę na bezczynność [...] w [...] w związku z wnioskiem Skarżącej o dostęp do informacji publicznej z dnia 11 czerwca 2022r. W uzasadnieniu skargi skarżąca Fundacja podała, że w piśmie z dnia 11 czerwca 2022r., przesłanym pocztą elektroniczną zwróciła się do Organu o udostępnienie informacji publicznej w związku z obowiązkami, jakie ciążą na nim jako podmiocie świadczącym usługi lecznicze na podstawie kontraktu z NFZ. Skarżąca stwierdziła, że Organ nie udzielił informacji publicznej w ustawowym terminie, co czyni skargę uzasadnioną. W odpowiedzi na skargę Z. B. – prowadząca działalność gospodarczą pod firmą [....] w [...] stwierdziła, że żadna ankieta ani też pismo nie wpłynęło dnia 11 czerwca 2022r., jak również w innej dacie na pocztę [...]. Ponadto, w reakcji na wezwanie Sądu do przedstawienia wszelkich dokumentów związanych ze sprawą Z. B. w piśmie z 27 października 2022r. oświadczyła, że nigdy wcześniej ani też obecnie nie była prowadzona żadna forma korespondencji z Fundacją. Podkreśliła, że Fundacja do przychodni nie wystosowała żadnych pism. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej Fundacji do nadesłania wniosku z 11 czerwca 2022r. o udostępnienie informacji publicznej, złożonego do [...] w [....] wraz z dowodem jego złożenia w terminie 7 dni pod rygorem uznania, ze wniosek taki nie został złożony. W reakcji na powyższe Fundacja, działając przez profesjonalnego pełnomocnika przesłała przy piśmie z 21 listopada 2022r. wydruk logów poczty wychodzącej, potwierdzających datę wysłania wiadomości e-mai Skarżącej z wnioskiem o dostęp do informacji publicznej z 11 czerwca 2022r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022r. poz. 329 ze zm., dalej: P.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność, kiedy to organ był zobowiązany do wydania decyzji, postanowienia oraz innego aktu lub pojęcia czynności z zakresu administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a. Jednocześnie, na podstawie art. 21 ustawy z dnia 6 września 2002 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 902, dalej: u.d.i.p.), do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy P.p.s.a. Na gruncie spraw dotyczących dostępu do informacji publicznej z bezczynnością podmiotu mamy do czynienia wówczas, gdy podmiot zobowiązany nie udostępnia informacji publicznej w formie czynności materialnotechnicznej w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., tj. bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem (art. 14 ust. 1 u.d.i.p), ani nie wydaje w powyższym terminie decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Przed przystąpieniem do dokonania oceny co do stanu bezczynności podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej Sąd zobowiązany jest zbadać wniesioną skargę pod względem jej dopuszczalności w związku z treścią art. 58 § 1 pkt 1-6 P.p.s.a. W przypadku gdy wniesiona skarga jest niedopuszczalna, Sąd zobligowany jest ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. O dopuszczalności skargi decyduje w pierwszej kolejności istnienie sprawy administracyjnej, w ramach której miało dojść do zarzucanej bezczynności. Z kolei stan zawisłości spraw dotyczących udostępnienia informacji publicznej uwarunkowany jest skutecznym złożeniem wniosku. W orzecznictwie przyjmuje się bowiem, że podstawą odrzucenia skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. jest m.in. brak wniosku inicjującego postępowanie przed organem właściwym w sprawie, któremu zarzuca się bezczynność (zob. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 23 lutego 2009 r., sygn. akt II SAB/Sz 99/09, LEX nr 633069; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 czerwca 2017 r., sygn. akt I SAB/Wa 1235/16, LEX nr 2338456 oraz postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 czerwca 2017 r., sygn. akt I SAB/Wa 447/16, LEX nr 2310362). Obowiązek załatwienia sprawy w terminie wskazanym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. powstaje z chwilą wpływu wniosku do podmiotu zobowiązanego. Oznacza to, że o rozpoczęciu biegu terminu, o którym mowa powyżej, decyduje data wpływu pisma (wniosku o udostępnienie informacji publicznej) do podmiotu zobowiązanego, albo moment wpływu wniosku na elektroniczną skrzynkę odbiorczą tego podmiotu. Istotnym jest zatem skuteczne zażądanie informacji publicznej. Brak jest bowiem możliwości badania przez sąd administracyjny czy podmiot zobowiązany pozostaje w bezczynności w zakresie rozpatrzenia wniosku w sytuacji stwierdzenia, że dany podmiot nie otrzymał go. Tylko bowiem skuteczne złożenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej może stanowić podstawę merytorycznego badania przez sąd administracyjny skargi na bezczynność organu w zakresie rozpoznania danego wniosku. W innym przypadku, skarga na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej jest niedopuszczalna, bowiem sąd nie może domniemywać istnienia przedmiotu sprawy administracyjnej. Warto też zaznaczyć, że sąd orzekając w sprawie bezczynności uwzględnia stan z daty wniesienia skargi (zob. postanowienie WSA w Bydgoszczy z 3 lipca 2018 r., II SAB/Bd 23/18, LEX nr 2542338). W niniejszej sprawie samo złożenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej było sporne. Skarżąca Fundacja mimo, że wśród załączników do skargi wymieniła wniosek o udostępnienie do informacji publicznej z 11 czerwca 2022r., tego rodzaju wniosku do skargi nie dołączyła. Z kolei w odpowiedzi na skargę [...] kwestionował, jakoby wniosek o udostępnienie do informacji publicznej do niego wpłynął. Stanowisko to podtrzymał również w piśmie z 27 października 2022r. W związku z powyższym Sąd wezwał Skarżącą do nadesłania wniosku z 11 czerwca 2022r. złożonego do [...] w [...] wraz z dowodem jego złożenia. W reakcji na ww. wezwanie Skarżąca przedstawiła wydruk logów z poczty elektronicznej, które jej zdaniem miały potwierdzać datę wysłania wiadomości e-mail z ww. wnioskiem. Oceniając przedstawiony wydruk należy w pierwszej kolejności podkreślić, że Skarżąca nie przedstawiła samego wniosku o udostępnienie informacji publicznej z 11 czerwca 2022r. Nie został on dołączony ani do skargi, mimo, że był wymieniony wśród załączników, ani też na wezwanie Sądu z 24 października 2022r. Oceniając natomiast wydruk logów poczty elektronicznej należy stwierdzić, że wynika z niego, że 13 czerwca 2022r. Fundacja wysłała e-mail na adres: [...]. W ciągu różnorodnych znaków literowych i liczbowych da się wytyczać jedynie, że A. M., skierowała na ww. adres mailowy wiadomość informującą o tym, że przysyła w załączeniu zapytanie Fundacji ws. realizacji gwarantowanych świadczeń zdrowotnych w placówce. Z dającej się odczytać treści nie wynika zdaniem Sądu w żaden sposób, by Fundacja skierowała do skarżonego [...] wniosek w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skarżąca nie przedstawiła mimo wezwania – samego wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Dająca się odczytać z ciągu "logów" informacja o przesłaniu zapytania nie jest równoznaczna ze złożeniem wniosku w trybie dostępu do informacji publicznej. Sam fakt złożenia tego rodzaju wniosku nie może być przedmiotem domniemania, gdyż konsekwencją merytorycznego rozpoznania tego rodzaju skargi może być zobowiązanie organu w trybie art. 149 § 1 P.p.s.a. do rozpoznania wniosku i udostępnienia informacji publicznej. Sąd musi zatem dysponować pewną informacją odnośnie tego, czy wniosek w sprawie udostępnienia informacji publicznej został złożony oraz przede wszystkim jaka jest jego treść. Skarga, lakoniczna w swej treści, ciąg logów, na które składają się różnorakie litery i cyfry, jak również enigmatyczna informacja o przesłaniu zapytania nie pozwalają uznać, by Fundacja złożyła w dniu 11 czerwca 2022r. wniosek w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skarżąca, mimo, że jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika nie przedstawiła wniosku o udostępnienie informacji publicznej, przy czym w wezwaniu wskazano, że nie wykonanie wezwania będzie skutkowało uznaniem, że wniosek nie został złożony. Sąd uznał więc, że przedstawiony ciąg logów z poczty elektronicznej nie wykazuje, aby Skarżąca złożyła wniosek o udostępnienie informacji publicznej, o jakim mowa w skardze. Z tych przyczyn Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło