II SAB/Rz 20/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. A. na bezczynność Wojewody w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 14 stycznia 2008r. o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony postanawia umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. W dniu 21 kwietnia 2008r. wpłynęła do Wojewody skarga S. A., reprezentowanej przez męża J. J., na bezczynność tego organu w przedmiocie nierozpoznania wniosku wyżej wymienionej z dnia 14 stycznia 2008r. o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na czas oznaczony. W piśmie z dnia 29 kwietnia 2008r. J. J., działając imieniem skarżącej, złożył oświadczenie o cofnięciu powyższej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Strona składająca skargę do sądu administracyjnego - jako jej dysponent -uprawniona jest do jej cofnięcia. Powyższa możliwość przewidziana została w art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej jako P.p.s.a., który stanowi, że skarżący może cofnąć skargę a oświadczenie w tym przedmiocie wiąże sąd, chyba że zmierzałoby do obejścia prawa lub też spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W tym ostatnim wypadku sąd obowiązany jest do uznania oświadczenia strony cofającego wniesioną przez nią skargę za niedopuszczalne. Mając na względzie okoliczności niniejszej sprawy Sąd stwierdza, iż nie zachodzi w niej sytuacja wskazująca na zaistnienie przesłanek wyłączających związanie Sądu oświadczeniem skarżącej o cofnięciu jej skargi. Tym samym należało orzec o umorzeniu niniejszego postępowania w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a.