II SAB/Rz 202/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Piotr Godlewski Sędziowie WSA Maria Mikolik /spr./ WSA Karina Gniewek - Berezowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 7 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi F. sp. z o.o. z siedzibą w P. na bezczynność Prezesa Zakładu Gospodarki Komunalnej sp. z o.o. w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza, że Prezes Zakładu Gospodarki Komunalnej sp. z o.o. w [....] dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku strony skarżącej F. sp. z o.o. z siedzibą w P. z dnia [...] maja 2025 r.; II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Prezesa Zakładu Gospodarki Komunalnej sp. z o.o. w [...] na rzecz strony skarżącej F. sp. z o.o. z siedzibą w P. kwotę 100 zł /słownie: sto złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi F. Sp. z o.o. z siedzibą w P. reprezentowaną przez Prezesa Zarządu (dalej: "Strona skarżąca" lub "Spółka") jest bezczynność Prezes Zakładu [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: "Organ") w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Jak wynika z akt sprawy, Spółka wystąpiła w dniu 29 kwietnia 2025 r., za pośrednictwem poczty elektronicznej e-mail, do Burmistrza [...] z wnioskiem o informację publiczną dotyczącą stacji i sieci wodociągowej na terenie gminy. Następnie w dniu 6 maja 2025 r. Spółka wystąpiła do G. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] z tożsamym wnioskiem, dotyczącym stacji i sieci wodociągowej stanowiącej własność Miasta i Gminy [...] i prowadzonej na terenie Miasta i Gminy [...]. Złożony wniosek posiadał następującą treść: "1. Jakie są zatwierdzone zasoby wodne dla ujęcia wody w [....]?; 2. Jaka jest średnia i maksymalna roczna/dobowa produkcja wody w Stacji Uzdatniania Wody w [...]?; 3. Jakie jest nominalne ciśnienie wody tłoczonej do sieci ze Stacji Uzdatniania Wody w [...]?; 4. Udostępnienie wyników obliczeń hydraulicznych sieci do firmy N. Sp. z o.o. wraz z przepływami ze stacji wodociągowej w [...] 5. Udostępnienie programu rozbudowy sieci wodociągowej na terenie Miasta i Gminy [...]. 6. Proszę o przesłanie skanów dokumentów, które potwierdzają: a) wielkość zatwierdzonych zasobów wodnych ujęcia/SUW w [...] (decyzji zatwierdzającej zasoby), b) dane dotyczące ilości produkowanej wody (np. z raportów rocznych), c) wymagane ciśnienie wody w sieci wodociągowej (np. fragment Regulaminu dostarczania wody). 7. Jakie jest średnie i maksymalne zużycie wody na dobę oraz rocznie dla stacji wodociągowej w [...]". Strona skarżąca zwróciła się o udzielenie odpowiedzi na ww. pytania za pośrednictwem poczty elektronicznej e-mail a w przypadku gdy udostępnienie informacji w żądany sposób wiązałoby się z dodatkowymi kosztami, zwróciła się o wcześniejsze poinformowanie o ich wysokości. W odpowiedzi na wniosek z 29 kwietnia 2025 r. Burmistrz [...], za pośrednictwem poczty elektronicznej e-mail wyjaśnił, że wnioskowane informacje znajdują się w dyspozycji G. Sp. z o.o. w [...] i to ten podmiot powinien udzielić odpowiedzi na ww. wniosek. Wobec braku odpowiedzi, Spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na bezczynność Prezesa Zakładu G. Sp. z o.o. z siedzibą w [...], zarzucając naruszenie: 1. art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych (dalej jako: "MPPOIP") w zakresie w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wdrażania opinii obejmującego swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji, 2. art. 61 ust. 1 Konstytucji RP w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji, poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji podlegającej udostępnieniu na wniosek, 3. art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 902; dalej: "u.d.i.p.") w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w BIP jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku poprzez brak zastosowania, polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji. Wobec tak sformułowanych zarzutów, Spółka wniosła o stwierdzenie, że Organ dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem przepisów prawa; o zobowiązanie podmiotu zobowiązanego do załatwienia wniosku niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku; o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych; o wymierzenie podmiotowi grzywny w zw. z art. 154 § 6 P.p.s.a. oraz o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. W uzasadnieniu skargi Spółka podniosła, że G. Sp. z o.o. wykonuje powierzone zadania publiczne gminy w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków, co wynika z uchwał Rady Miejskiej w [...] powierzających spółce realizację tych zadań. Zatem Spółka komunalna realizująca zadania publiczne i dysponująca majątkiem komunalnym ma status podmiotu zobowiązanego do udostępniania informacji publicznej - wprost z art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. Strona skarżąca podniosła, że ustawowy termin na udostępnienie informacji wynosi 14 dni od wpływu wniosku. Natomiast w razie niemożności dochowania terminu należy niezwłocznie powiadomić wnioskodawcę o przyczynach opóźnienia i wskazać nowy termin. Zaniechanie obu tych obowiązków, przy jednoczesnym braku decyzji odmownej, stanowi klasyczny przypadek bezczynności, który podlega kontroli sądu administracyjnego. Zdaniem Spółki skala opóźnienia to wielokrotne przekroczenie 14-dniowego terminu; a przedmiot żądania był prosty i ściśle zdefiniowany (dane dot. sieci/stacji wodociągowej), podmiot zobowiązany został również jednoznaczne wskazany przez Burmistrza [...], a po stronie podmiotu wystąpił całkowity brak czynności procesowych. Wobec powyższego, zdaniem Strony skarżącej dla zapewnienia realnej ochrony prawa dostępu do informacji oraz prewencji generalnej wobec praktyki przewlekania konieczne jest wymierzenie grzywny oraz przyznanie Spółce sumy pieniężnej. Bez zastosowania tych środków ryzyko dalszej opieszałości pozostaje wysokie. W ocenie Spółki znaczne, wielomiesięczne opóźnienie oraz brak jakichkolwiek czynności po stronie Organu wyraźnie mieszczą się w katalogu rażących naruszeń prawa uznanych przez sądy administracyjne. W odpowiedzi na skargę, Organ wniósł o oddalenie skargi w całości, jako bezzasadnej; o zasądzenie kosztów postępowania według norm prawem przepisanych, ewentualnie o umorzenie postępowania w całości oraz nieobciążanie Prezesa Zakładu G. Sp. z o.o. kosztami postępowania. Organ podał, że wniosek wpłynął za pośrednictwem e-mail w dniu 6 maja 2025 r., jednak zdaniem Organu przedmiotowy wniosek nie został skutecznie wniesiony bowiem nie zawierał certyfikowanego podpisu elektronicznego. Zdaniem Organu pomimo coraz szerszego zastosowania elektronicznych form komunikowania przesłanie wniosku za pośrednictwem poczty elektronicznej nie spełnia wymogów co do formy i uzasadnia oddalenie skargi jako bezzasadnej. Odnosząc się do zarzutów skargi Organ wyjaśnił, że nigdy nie czynił przeszkód w realizacji prawa dostępu do informacji publicznej. Zaistniała sytuacja była wynikiem niedopatrzenia ze strony pracowników, a nie przejawem celowego działania mającego na celu ograniczenie dostępu do informacji. Organ podkreślił, że G. Sp. z o.o. jest podmiotem o niewielkiej strukturze organizacyjnej, w której brak jest rozbudowanego zaplecza administracyjnego, w szczególności w postaci odrębnego sekretariatu odpowiedzialnego za rejestrację i obieg korespondencji. W niniejszym przypadku doszło do omyłkowego przeoczenia złożonego wniosku o udostępnienie informacji publicznej, co spowodowało zwłokę w jego rozpatrzeniu. W ocenie Organu, gdyby Strona skarżąca, przed wniesieniem skargi, przesłała wiadomość przypominającą o złożonym wniosku, mogłoby to skutkować jego wcześniejszym odnalezieniem i rozpatrzeniem, a tym samym uniknięciem zaistniałej sytuacji. Organ wskazał przy tym, że pozostaje otwarty na współpracę z wnioskodawcami i każdorazowo dąży do jak najszybszego oraz pełnego udzielenia informacji publicznej. W dniu 29 października 2025 r. G. Sp. z o.o. udzieliła Stronie skarżącej odpowiedzi na złożony wniosek z 6 maja 2025 r. wskazując, że: "Ad. 1. Jakie są zatwierdzone zasoby wodne dla ujęcia wody w [...] - Załącznik nr 1. (skan) Ad. 2. Jaka jest średnia i maksymalna roczna/dobowa produkcja wody w Stacji Uzdatniania Wody w [...] - Roczna produkcja za rok 2024 - 212 031 m3; - Dobowa średnia za rok 2024 - 580,90 m3. Ad. 3. Jakie jest nominalne ciśnienie wody tłoczonej do sieci ze Stacji Uzdatniania Wody w [...] - 5,2 bara. Ad. 4. Udostępnienie wyników obliczeń hydraulicznych sieci do firmy N. Sp. z o.o. wraz z przepływami ze stacji wodociągowej w [...] – G. nie posiada dokumentacji w tym zakresie. Ad. 5. Udostępnienie programu rozbudowy sieci wodociągowej na terenie Miasta i Gminy [...] – G. nie posiada dokumentacji w tym zakresie. Ad 6. Proszę o przesłanie skanów dokumentów, które potwierdzają: a) wielkość zatwierdzonych zasobów wodnych ujęcia/SUW w [....] (decyzji zatwierdzającej zasoby) - załącznik nr 1 (skan); b) dane dotyczące ilości produkowanej wody (np. z raportów rocznych), - Za rok 2024 - 212 031 m3; c) wymagane ciśnienie wody w sieci wodociągowej (np. fragment Regulaminu dostarczania wody) - Załącznik nr 2 – (skan) Ad. 7. Jakie jest średnie i maksymalne zużycie wody na dobę oraz rocznie dla stacji wodociągowej w [...] - Roczne zużycie wody uzdatnionej - 173 028 m3; - Średnie zużycie wody - 474,04 m3; - Max zużycie wody – 744 m3.". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej: P.p.s.a.). Zakres kognicji sądów administracyjnych obejmuje skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w zakresie wskazanym w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 P.p.s.a. Należy przy tym wskazać, że art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902, dalej: u.d.i.p.) dodatkowo wskazuje, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329) Stosownie do art. 149 P.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności (pkt 1), zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt 2) lub stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt 3). Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a P.p.s.a.). Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 (art. 149 § 2 P.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 P.p.s.a.). Ponadto, należy wskazać, że zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd po rozpoznaniu skargi w wyżej wskazanych granicach stwierdził, że bezczynność Organu w zakresie rozpoznania wniosku Skarżącej istniała na dzień wniesienia skargi. Jednak stan bezczynności ustał na dzień wyrokowania. W sprawie nie budziło wątpliwości, że wniosek Skarżącej z 6 maja 2025r. został skierowany do podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. – tj. do podmiotu reprezentującego jednostkę organizacyjną, która wykonuje zadania publiczne. Przedmiot pytań, postawionych przez Skarżącą w ww. wniosku dotyczył kwestii wskazanych w art. 6 ust. 1 pkt 3 i pkt 4 u.d.i.p. tj. informacji o zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 oraz danych publicznych. W związku z powyższym na Prezesie Zakładu G. ciążył obowiązek udostępnienia informacji wskazanych we wniosku Skarżącej w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Nie jest sporne, że 14 – dniowy termin do udzielenia informacji, o którym mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. upłynął bezskutecznie 20 maja 2025r. a stan bezczynności istniał na dzień wniesienia skargi – tj. 17 października 2025r. Jednak po wniesieniu skargi, podmiot zobowiązany w piśmie z 29 października 2025r. udzielił Skarżącej odpowiedzi na wszystkie pytania, wskazane we wniosku. W związku z powyższym stan bezczynności ustał na dzień wyrokowania. Z tych przyczyn Sąd na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stwierdził, że skarżony organ dopuścił się bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku Skarżącej z 6 maja 2025r., o czym orzeczono w pkt I sentencji wyroku. Sąd nie zobowiązywał Organu do rozpoznania wniosku wobec udzielenia na dzień wyrokowania informacji objętych wnioskiem. W punkcie drugim wyroku Sąd stosownie do treści art. 149 § 1a P.p.s.a. stwierdził, że stwierdzona w punkcie pierwszym bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Sąd miał na uwadze, że Organ w reakcji na skargę udostępnił żądane informacje a stan bezczynności ustał na dzień wyrokowania. Zatem stwierdzona bezczynność nie cechowała się uporczywym ograniczaniem dostępu do informacji publicznej. Z tych też przyczyn Sąd stwierdził, że nie zachodziły podstawy do wymierzenia organowi grzywny, na podstawie art. 149 § 2 P.p.s.a. Sąd działając na podstawie art. 200 P.p.s.a., orzekł ponadto w punkcie trzecim wyroku o zasądzeniu od skarżonego organu na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania sądowego, na które złożył się uiszczony wpis sądowy. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 P.p.s.a.