II SAB/Rz 21/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 6 lutego 2019 r., sygn. akt II SAB/Rz 21/18 odrzucające skargę kasacyjną J. K. w sprawie z jego skargi na bezczynność Starosty w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków. - postanawia - odrzucić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 20 września 2018 r., sygn. akt II SAB/Rz 21/18 oddalił skargę J. K. na bezczynność Starosty w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków. Następnie postanowieniem z 6 lutego 2019 r. odrzucił skargę kasacyjną od wyżej opisanego wyroku, z uwagi na sporządzenie jej osobiście przez skarżącego, tj. przez osobę nieuprawnioną do sporządzenia tego środka zaskarżenia. Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 25 lutego 2019 r. wraz ze stosownym pouczeniem o terminie i sposobie jego zaskarżenia. W pouczeniu tym zawarto między innymi informację o tym, że zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną winno być sporządzone przez adwokata, radcę prawnego lub jeden z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018 r. poz. 1302 ze zm. – zwanej dalej jako "P.p.s.a."). W dniu 1 marca 2019 r. (data stempla pocztowego) J. K. złożył sporządzone i podpisane osobiście zażalenie na wskazane wyżej postanowienie z 25 lutego 2019 r. odrzucające skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 194 § 4 P.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. stosuje się odpowiednio. Zdefiniowany w w/w przepisach ustawy przymus adwokacki nie obowiązuje, gdy zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem, albo gdy zażalenie wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zażalenie może sporządzić też doradca podatkowy - w sprawach obowiązków podatkowych oraz rzecznik patentowy - w sprawach własności przemysłowej. Oznacza to, że sporządzenie takiego zażalenia osobiście przez stronę nie będącą adwokatem lub radcą prawnym, lub jednym z podmiotów powyżej wskazanych, stanowi brak, czyniący je niedopuszczalnym. Brak ten nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 178 P.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. W postanowieniu z dnia 31.01.2005 r., sygn. FZ 504/04 NSA wskazał, że "wymogiem tzw. "przymusu adwokacko – radcowskiego" na podstawie art. 194 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, objęto sporządzanie zażaleń, których przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej. Celem takiego "przymusu" jest zapewnienie odpowiedniego poziomu sformalizowanych środków odwoławczych, gdyż wadliwe ich sporządzenie skutkuje niedopuszczalnością podjęcia sprawy przez Sąd (...)". Jeśli zażalenie zostało wniesione z naruszeniem art. 194 § 4 P.p.s.a. sąd zobligowany jest je odrzucić bez wzywania do usunięcia braków – (postanowienie NSA z 30.09.2004 r., sygn. akt OZ 474/04, niepubl.). Jak wynika z akt sądowych J. K., prawidłowo pouczony o terminie i trybie wniesienia zażalenia, jak również o tym, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, musi być sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika, samodzielnie sporządził zażalenie. W tej sytuacji skoro skarżący nie jest adwokatem, radcą prawnym ani też podmiotem wskazanym w § 2 lub § 3 art. 175 P.p.s.a. sporządzone przez niego zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej obarczone jest brakiem, który czyni je niedopuszczalnym. Z tych względów Sąd, działając na podstawie art. 194 § 4 i art. 197 § 2 w zw. z art. 178 i art. 175 § 1 P.p.s.a uznał zażalenie sporządzone przez skarżącego samodzielnie za niedopuszczalne i orzekł jak w sentencji.