II SAB/Rz 23/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2019 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] na bezczynność Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej - p o s t a n a w i a - I. odrzucić skargę, II. zwrócić Stowarzyszeniu [...] kwotę 100,00 zł (słownie: sto złotych), tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 11 marca 2019 r. wezwano stronę skarżącą - Stowarzyszenie [...], do uzupełnienia braku formalnego złożonej przez nie skargi na opisaną w sentencji niniejszego postanowienia bezczynność Okręgowej Rady Adwokackiej w [...], poprzez jej podpisanie, ponieważ nadesłana do Sądu skarga zawierała jedynie kserokopię podpisów osób reprezentujących Stowarzyszenie. Wezwanie zawierało pouczenie, że powyższej czynności należy dokonać w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania doręczono stronie skarżącej w dniu 19 marca 2019 r. W wyznaczonym terminie Stowarzyszenie nie uzupełniło wymienionego braku skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm. – dalej: P.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie zaś z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., każde pismo strony, a więc i skarga, powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, przy czym podpis ten winien być własnoręczny, z wyjątkiem wypadków przewidzianych w § 4 tego przepisu. Podpisem jest natomiast znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu (por. postanowienie NSA z dnia 27 maja 2011 r. sygn. akt I OZ 368/11). Za odpowiadające powyższej definicji nie można było uznać kserokopii podpisu, tak jak to miało miejsce w przypadku wniesionej do Sądu skargi Stowarzyszenia. Wobec stwierdzenia braków formalnych skargi, przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia skargi w terminie 7 dni (art. 49 § 1 P.p.s.a.). Skarga, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie wezwanie w przedmiocie uzupełnienia braków skargi zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 19 marca 2019 r., a zatem ostatnim dniem ustawowo określonego siedmiodniowego terminu przewidzianego na uzupełnienie braków skargi był dzień 26 marca 2019 r. Pomimo upływu terminu skarżące Stowarzyszenie nie podpisało wniesionej przez nie skargi, to zaś uniemożliwia nadanie sprawie prawidłowego biegu i obliguje Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.