II SAB/Rz 23/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Elżbieta Mazur-Selwa po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2025 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.P. na bezczynność Wójta Gminy [....] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej - p o s t a n a w i a - I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu P.P. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych), uiszczoną tytułem wpisu od skargi. W dniu 13 stycznia 2025 r. P.P. (dalej: "skarżący") wnósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na bezczynność Wójta Gminy [...] (dalej: "organ") w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Skarga została złożona drogą elektroniczną za pośrednictwem platformy e-PUAP, a jej treść stanowiła załącznik do pisma ogólnego z dnia 13 stycznia 2025 r. Pismo przewodnie zostało podpisane podpisem elektronicznym, natomiast załączniki, w tym również ww. skarga z dnia 13 stycznia 2025 r., nie zostały opatrzone takim podpisem przez skarżącego. W wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 stycznia 2025 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi, pouczając przy tym, że wykonanie wezwania winno nastąpić w terminie siedmiu dni od dnia jego doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie zarządzeniem z dnia 3 lutego 2025 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 100 zł, wskazując, że należy tego dokonać w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie ze znajdującym się w aktach sądowych urzędowym poświadczeniem doręczenia korespondencji elektronicznej, wezwania w przedmiocie uzupełnienia braków formalnych oraz fiskalnych skargi zostały odebrane przez skarżącego w dniu 5 lutego 2025 r. W dniu 6 lutego 2025 r. skarżący przesłał do sądu pismo procesowe, w którym poinformował o uiszczeniu wpisu sądowego oraz o przesłaniu w załączeniu podpisanej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje; Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z takich wymogów jest podpisanie pisma - przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a (art. 12b § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Stosownie do art. 46 § 2b p.p.s.a. powyższe zasady podpisywania dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. W przypadku stwierdzenia braków formalnych skargi, przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia skargi w terminie siedmiu dni. Skarga, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie skarżący wniósł skargę drogą elektroniczną i stanowiła ona załącznik do pisma przewodniego z dnia 13 stycznia 2025 r. W związku z tym, że podpis elektroniczny został złożony przez skarżącego jedynie pod pismem przewodnim, Sąd wezwał go do usunięcia dostrzeżonego braku. Jak wynika z akt sprawy, wezwania wraz z pouczeniami o skutkach ich niewykonania zostały skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 5 lutego 2025 r. Termin na usunięcie braków skargi upływał zatem z dniem 12 lutego 2025 r. W wyznaczonym terminie skarżący uiścił wpis sądowy, jednak nie podpisał wniesionej skargi. Jak wynika z analizy akt sądowych, skarżący ponownie podpisał pismo przewodnie, które przesłał w odpowiedzi na wezwanie sądu, jednak skarga, której treść znajdowała się w załączniku do tego pisma, ponownie nie została opatrzona podpisem elektronicznym. Natomiast z uwagi na kategoryczne brzmienie art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a. nie można przyjmować, że opatrzenie pisma przewodniego podpisem elektronicznym skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego, a więc również załączników. Należy zwrócić uwagę, że w art. 46 p.p.s.a. rozróżniono podpisywanie dwóch elementów korespondencji elektronicznej – pisma wnoszonego w formie dokumentu elektronicznego (§ 2a) oraz załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (§ 2b), których dotyczą zasady podpisywania przewidziane w art. 46 § 2a p.p.s.a. Kwestia ta została ostatecznie przesądzona w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 grudnia 2021 r. sygn. akt I FPS 2/21, który uznał, że zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Mając na uwadze powyższe, Sąd zobligowany był do odrzucenia skargi, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. O zwrocie wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.