II SAB/Rz 24/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Małgorzata Wolska Sędziowie WSA Paweł Zaborniak WSA Joanna Zdrzałka /spr./ Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 11 maja 2017 r. sprawy ze skargi Fundacji A. z siedzibą w [...] na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej I. stwierdza, że Wójt Gminy [...] dopuścił się bezczynności w zakresie załatwienia wniosku strony skarżącej z dnia 27 stycznia 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej; II. stwierdza, że bezczynność, o której mowa w pkt I niniejszego wyroku, nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. oddala wniosek o wymierzenie Wójtowi Gminy [...] grzywny w wysokości 500 zł /słownie: pięćset złotych/; IV. zasądza od Wójta Gminy [...] na rzecz strony skarżącej Fundacji A. w [...] kwotę 100 zł /słownie: sto złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. II SAB/Rz 24/17 UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 27 stycznia 2017 r., skierowanym do Wójta Gminy [...] za pośrednictwem faksu, Fundacji [...] z siedzibą w [...] zwróciła się o udostępnienie: 1. informacji z jakim podmiotem lub podmiotami Gmina [...] współpracuje w zakresie wywozu śmieci; 2. umowy lub umów cywilnoprawnych zawartych z podmiotami wskazanymi w pkt 1 obowiązujących na dzień złożenia wniosku, 3. decyzji o warunkach zabudowy wydanych w ramach działalności organu w okresie od 1.01.2016 r. do 31.07.2016 r., 4. umów o pracę dotyczących urzędników (funkcjonariuszy publicznych) zatrudnionych w organie na dzień złożenia wniosku, 5. listy imion i nazwisk pracowników samorządowych, którzy w 2015 i 2016 r. otrzymali nagrodę wraz z podaniem wysokości tej nagrody w odniesieniu do każdego z nagrodzonych pracowników oraz informacji o tym, jakie osiągnięcia w pracy zawodowej stanowiły podstawę przyznania tej nagrody w odniesieniu do każdego pracownika samorządowego. Fundacja wniosła o przekazanie żądanych informacji na wskazany adres e-mailowy, poprzez przesłanie skanów pełnej treści wnioskowanych dokumentów. Wobec braku odpowiedzi Wójta Gminy [...] Fundacja [...] z/s w [...], reprezentowana przez radcę prawnego AZ wniosła skargę na bezczynność tego organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Skarżąca podniosła, że pomimo upływu 14-dniowego terminu przewidzianego przepisami ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r. poz. 2058 z późn. zm.) – dalej: "u.d.i.p.", organ nie udostępnił żądanej informacji, ani nie poinformował wnioskodawcy o przedłużeniu terminu do załatwienia sprawy, a zatem pozostaje w nieusprawiedliwionej bezczynności. W złożonej skardze Fundacja [...] –– wniosła o stwierdzenie, że Wójt dopuścił się bezczynności w sprawie, o zobowiązanie organu do rozpatrzenia wniosku, o uznanie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, o wymierzenie organowi grzywny w wysokości 500 zł oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy [...] wniósł o umorzenie postępowania, uznanie, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa oraz nieuwzględnienie wniosku skarżącej o wymierzenie organowi grzywny oraz obciążenie kosztami postępowania. Organ podniósł, że wbrew twierdzeniom strony skarżącej, do dnia wniesienia skargi nie otrzymał od niej jakiegokolwiek wniosku w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Starosta podniósł, że pomimo zwrócenia się do operatora teleinformatycznego obsługującego organ nie udało się uzyskać bilingów połączeń przychodzących, a zatem potwierdzić, że organ nie otrzymał spornego wniosku. Wobec powyższego w zakresie informacji, o których mowa w pkt 1 – 4 wniosku, organ w dniu 15 marca 2017 r. udostępnił skarżącemu wnioskowane dane, zaś w zakresie informacji, o której mowa w pkt 5 wniosku, w dniu 16 marca 2017 r. wydał decyzję odmowną. Tym samym brak jest podstaw od uznania, że pozostawał w nieusprawiedliwionej bezczynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) wojewódzki sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta z mocy art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 768) - zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., obejmuje również bezczynność organów. Jest to stan, w którym organ, będący właściwym miejscowo i rzeczowo do załatwienia sprawy, nie wydaje decyzji, postanowienia bądź innego aktu administracyjnego lub nie podejmuje czynności z zakresu administracji publicznej, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a. Fundacja [...] z/s w [...] zarzuciła Wójtowi Gminy [...] bezczynność powstałą na tle stosowania ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1764, dalej: "u.d.i.p."). Analiza przepisów tej ustawy oraz wniosku skarżącego z 27 stycznia 2017 r. uprawnia do stwierdzenia, że w niniejszej sprawie wystąpiły podmiotowe i przedmiotowe przesłanki warunkujące udostępnienie żądanej przez niego informacji. Wójt zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. jest zobowiązany do udostępniania informacji publicznej jako organ władzy publicznej, którym w rozumieniu tego przepisu są też organy samorządu terytorialnego - gminy, powiatu i województwa (zob. I. Kamińska, M. Rozbicka - Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Wydawnictwo Wolters Kluwer, Warszawa 2016 r., str. 94). Także zakres żądanych przez skarżącą informacji mieści się w ustawowej definicji informacji publicznej zawartej w art. 1 ust. 1 i art. 6 ust. 1 u.d.i.p., zgodnej z konstytucyjną konstrukcją prawa do informacji wynikającą z art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, które przyjmują szerokie rozumienie pojęcia "informacja publiczna". Za taką uznaje się wszelkie informacje wytworzone przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które wykonują funkcje publiczne lub gospodarują mieniem publicznym (komunalnym bądź Skarbu Państwa), jak również informacje odnoszące się do tych władz i innych podmiotów. W świetle powyższego stwierdzić należy, iż żądane informacje co do zasady stanowią informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. oraz art. 6 ust. 1 pkt 2, 3 i 4 u.d.i.p. Nie ulega też w ocenie Sądu wątpliwości, że wniosek skierowany przez skarżącą Fundację faxem w dniu 27 stycznia 2017 r. został złożony skutecznie. Sąd podziela także argumentację skarżącej dotyczącą sposobu udokumentowania przesłanego faxu, znajdującą oparcie w stanowisku NSA wyrażonym w zakresie "potwierdzenia transmisji danych". Dokumentem potwierdzającym transmisję danych może być wydrukowany z faxu raport potwierdzenia wysłania wiadomości, z którego wynika pozytywny wynik tej operacji (transmisji) – postanowienie NSA z dnia 24.04.2013 r., II GSK 504/13, dostępne na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie taki raport przesłania faxem pisma z 27.01.2017 r. Fundacja [...] przedstawiła. Tryb udostępniania informacji regulują przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, stanowiąc, że udostępnianie na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba, że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany tego nie umożliwiają. Wówczas podmiot ten powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości przekazania informacji i wskazuje w jakiej formie informacja może być udostępniona. W takim przypadku, jeżeli w ciągu 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (art. 14 ust. 1 i 2). Sposobami załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej w myśl ustawy o dostępie do informacji publicznej są zatem: albo udzielenie informacji, albo poinformowanie o braku możliwości udostępnienia informacji (art. 14 ust. 2) albo wydanie decyzji odmownej (art. 16 ust. 1). W rozpoznawanej sprawie do dnia złożenia skargi Wójt Gminy [...] nie przesłał informacji w formie zgodnej z wnioskiem (drogą elektroniczną), jak również w innej formie. Wniosek skarżącej Fundacji o udzielenie informacji został natomiast rozpatrzony po wniesieniu skargi – w dniu 15 marca 2017 r. zostało przesłane pismo wraz z załącznikami zawierające informacje wymienione w pkt 1-4 wniosku, natomiast 16 marca 2017 r. wydana została decyzja o odmowie udostępnienia informacji na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p.- w zakresie pkt 5 wniosku. W tej sytuacji stwierdzić należy, że w sprawie zaistniał stan bezczynności, który ustał jednak w dacie orzekania przez Sąd wobec udzielenia informacji skarżącej. W myśl przepisu art. 149 § 1 P.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na bezczynność: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności, 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności. Oznacza to, że Sąd zobligowany był uwzględnić skargę i orzec zgodnie z art. 149 § 1 pkt 3 i § 1a P.p.s.a. tj. stwierdzić, że Wójt Gminy [...] dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącej Fundacji. Sąd uznał jednocześnie, że bezczynność ta nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, uwzględniając wyjaśnienia organu, z których wynika, że opóźnienie w udzieleniu informacji nie wyniknęło ze złej woli oraz oceniając kontekst sytuacji. Należy podkreślić, że rażącym naruszeniem prawa jest stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty. Kwalifikacja naruszenia jako rażące musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako "zwykłe" naruszenie. Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, czyli także terminów załatwienia sprawy. Wspomniane przekroczenie musi więc być znaczne i niezaprzeczalne, a rażące opóźnienie w podejmowanych przez organ czynnościach ma być oczywiście pozbawione jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia, a także pozbawione okoliczności ekskulpujących. Jak stwierdził WSA w Gorzowie Wielkopolskim w wyroku z dnia 29 czerwca 2016 r. I SAB/Go 49/16, rażącym naruszeniem prawa jest naruszenie ciężkie, które nosi cechy oczywistej i wyraźnej sprzeczności z obowiązującym prawem, niepozwalające na zaakceptowanie w demokratycznym państwie prawa i wywołujące dotkliwe skutki społeczne lub indywidualne (dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpoznawanej sprawie tego typu sytuacja nie miała miejsca, a brak udzielenia informacji publicznej w ustawowym terminie wyniknął z braku zarejestrowania faktu złożenia wniosku. Po wniesieniu skargi informacja została udzielona, co miała miejsce w niespełna dwa miesiące od daty złożenia wniosku faksem, a zatem stan bezczynności ustał. Z tych właśnie przyczyn Sąd uznał, że bezczynność jakiej dopuścił się organ nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa. Z tych samych przyczyn Sąd nie uwzględnił również wniosku skarżącej Fundacji o wymierzenie Wójtowi Gminy [...] grzywny w wysokości 500 zł (art. 149 § 2 P.p.s.a.). O kosztach postępowania Sąd orzekł w oparciu o art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a.