II SAB/Rz 26/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w osobie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lechowska po rozpoznaniu w dniu 23 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. na bezczynność Dyrektora Biura Gospodarki Mieniem Miasta R. w przedmiocie przyznania dodatkowego odszkodowania za nieruchomości zbyte na rzecz Gminy Miasto R. - p o s t a n a w i a - skargę odrzucić. II SAB/Rz 26/07 UZASADNIENIE Skarżący zakwestionował pismem zatytułowanym "skarga", datowanym na dzień 19 lipca 2007 r. a sprecyzowanym na wezwanie sądu pismem z dnia 10 sierpnia 2007 r. bezczynność Biura Gospodarki Mieniem Urzędu Miasta R., polegającą na nie wydaniu decyzji z jego wniosku o wypłatę dodatkowego odszkodowania za nasadzone na sprzedanej Gminie Miasto R. nieruchomości obejmującej działki nr [...] i [...] położone w Z. Umowa sprzedaży w formie aktu notarialnego została zawarta 19 grudnia 2002r. Zarzucił, że jego wniosek został załatwiony pismem Dyrektora wspomnianego Biura z dnia 23 kwietnia 2007r. i to w sposób negatywny, mimo że operat szacunkowy poprzedzający zawarcie umowy został sporządzony nieprawidłowo, bowiem nie uwzględniał wartości nasadzeń. W ocenie skarżącego Dyrektor winien w sprawie wydać decyzję administracyjną. Z akt sprawy nadesłanej wraz z odpowiedzią na skargę przez Biuro Gospodarki Mieniem wynika, ze skarżący kwestionował wspomniane pismo w drodze odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które postanowieniem z dnia [...] czerwca 2007r nr [...] stwierdziło niedopuszczalność odwołania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Biura Gospodarki Mieniem Miasta R. wniósł o jej odrzucenie z uwagi na cywilno-prawny charakter sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Skarga jest niedopuszczalna. Z mocy art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. kontrola działalności organów administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność w przypadkach określonych w pkt 1 - 4. Te zaś przepisy przewidują kognicję sądu w sprawach skarg na: decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3), inne, niż określone w pkt 1 - 3 czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa. Skarga dotyczy w istocie niezałatwienia żądania zmiany zawartej umowy cywilnej. Tego rodzaju żądanie nie podlega załatwieniu w postępowaniu administracyjnym w ogóle, a zatem także poprzez wydanie decyzji administracyjnej, czego domaga się skarżący, czy też w innej formie działania organu administracji publicznej wymienionej w art. 3 pkt 2 - 4 P.p.s.a. Zmiana umowy wymaga zgodnej woli obu jej stron i zawarcia nowej umowy cywilnoprawnej. Spory na tle czynności cywilnoprawnych podlegają kognicji sądu powszechnego. Po myśli art. art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z przytoczonych wyżej względów, Sąd postanowił, jak w sentencji.