II SAB/Rz 27/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia SO (del.) Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2010r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. B. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej - postanawia – odrzucić skargę. P. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w [...] w sprawie dotyczącej udzielenia informacji publicznej żądanej w pismach z dnia 16 maja oraz 27 maja 2010r. W związku z tym, iż skarga nie została opłacona, wezwano składającego ją do uiszczenia kwoty 100 zł tytułem wpisu, wskazując jednocześnie, iż czynność powyższa winna zostać dokonana w terminie 7 dni oraz podając rygor w postaci odrzucenia skargi w razie nie uczynienia zadość wezwaniu. Wezwanie powyższe doręczone zostało P. B. w dniu 2 sierpnia 2010r., na co wskazuje zwrotne potwierdzenie jego odbioru przez adresata. Termin do jego wykonania upłynął bezskutecznie z dniem 9 sierpnia 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym w świetle § 2 powołanego przepisu pismem takim jest m.in. skarga. Zgodnie z kolei z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skutek procesowy braku należytego opłacenia skargi - mimo wezwania w tym zakresie - to konieczność odrzucenia skargi, co wynika z art. 220 § 3 P.p.s.a. Uwzględniając powyższe Sąd stwierdza, iż skardze P. B. nie można nadać dalszego biegu. Skarżący nie uiścił bowiem żądanego od niego wpisu, mimo, iż w wezwaniu dotyczącym tej czynności zaznaczono, iż konsekwencją niezastosowania się do jego treści będzie odrzucenie skargi. Z podanych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 220 § 1 i § 3 w zw. z art. 230 P.p.s.a. .