II SAB/Rz 30/15

St. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. K. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na bezczynność Prokuratora Rejonowego [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia przyznać skarżącej prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych. Z. K. dołączonym do skargi wnioskiem o przyznanie prawa pomocy złożonym na obowiązującym w postępowaniu sądowoadministarcyjnym formularzu PPF wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Wg jego uzasadnienia i zawartego w nim oświadczenia, prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, utrzymując się z zasiłku stałego z pomocy społecznej w wysokości 355 zł miesięcznie. Pobiera też dodatek mieszkaniowy (175 zł /m-c) i ryczałt energetyczny (11 zł /m-c). Jako jedyny posiadany majątek wykazała spółdzielcze własnościowe mieszkanie o pow. 44 m², w trakcie działu spadku. Mając powyższe na uwadze stwierdzono, co następuje: Zwolnienie od kosztów sądowych, na które składają się opłaty sądowe: wpis i opłata kancelaryjna oraz zwrot wydatków wchodzi w zakres częściowego prawa pomocy, którego przyznanie osobie fizycznej uzależnione jest od wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Dokonana w oparciu o wskazane kryterium analiza wniosku skarżącej prowadzi do uznania go jako zasadnego i zasługującego na uwzględnienie w całości. Sytuację materialno – bytową oraz stanowiące jej pochodną możliwości płatnicze wnioskodawczyni należy ocenić jako złe, co wynika przede wszystkim ze skromnej wysokości pozostającej do jej dyspozycji środków finansowych (ok. 540 zł miesięcznie). Kwota ta oscyluje w granicach tzw. minimum socjalnego i o ile w niezbędnym zakresie jest w stanie zabezpieczyć podstawowe potrzeby życiowe jednej osoby, to bez wątpienia nie pozwala na wygospodarowanie bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania jakichkolwiek dodatkowych funduszy, w tym na opłacenie kosztów sądowych. W tym zakresie nie bez znaczenia pozostaje źródło pochodzenia tych środków, tj. pomoc społeczna, z natury rzeczy przeznaczanych dla osób najuboższych, które nie są w stanie utrzymać się we własnym zakresie. Mimo ustawowego obowiązku ponoszenia przez strony kosztów postępowania związanych ze swoim udziałem sprawie, bez wątpienia finansowanie z nich prowadzonych przez skarżącą postępowań sądowych równoznaczne byłoby z pozbawieniem jej tych środków, a tym samym wypaczałoby sens udzielanego wsparcia. Wg udzielonych informacji, skarżąca nie dysponuje też składnikami majątku, przy pomocy których byłaby w stanie samodzielnie wywiązać się z tego obowiązku. Skoro zatem sytuacja w jakiej znajduje się wnioskodawczyni z przyczyn niezależnych nie pozwala jej na opłacenie związanych z wniesioną skargą kosztów sądowych (w tym warunkującego jej rozpoznanie wpisu, który w niniejszej sprawie wynosi 100 zł), na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 powołanej ustawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.