II SAB/Rz 30/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Małgorzata Wolska Sędziowie WSA Joanna Zdrzałka /spr./ WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 25 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi P. B. na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] w R. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej -skargę oddala- II SAB/Rz 30/18 UZASADNIENIE W dniu 5 marca 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga PB na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej nr 1, w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Z uzasadnienia skargi oraz nadesłanych akt sprawy wynika, że wnioskiem złożonym drogą elektroniczną w dniu 25 stycznia 2018 r. skarżący zwrócił się do Dyrektora Szkoły Podstawowej nr 1 o udostępnienie informacji publicznej obejmującej: 1. wewnątrzszkolny Systemu Oceniania obowiązujący w SP nr 1; 2. informację o wszystkich raportach z ewaluacji wewnętrznych przeprowadzonych w SP nr 2 w zakresie oddziałów gimnazjalnych / Gimnazjum nr 2 w [...] , z precyzyjną informacją czego ewaluacje dotyczyły, jakie były wnioski końcowe ewaluacji i ewentualne zmiany w organizacji pracy ww. szkół, w formie enumeratywnej listy za lata 2015 – 2018; 3. informację o wszystkich karach statutowych porządkowych zastosowanych wobec uczniów Szkoły Podstawowej nr 2 w [...] lub Gimnazjum nr 2 w [...], jakie zostały zastosowane w latach 2015 – 2018, z wyszczególnieniem poszczególnych kar jakie zastosowała lub zatwierdziła Dyrekcja Szkół i liczy orzeczonych kar w poszczególnych latach. Skarżący podał, że w dniu 8 lutego 2018 r. otrzymał od organu odpowiedź, że WSO obowiązujący w SP nr 1 dostępny jest na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej Szkoły, zaś odnośnie danych o SP i Gimnazjum nr 2 skarżący winien zwrócić się do tej jednostki, gdyż Dyrektor SP nr 1 takimi informacjami nie dysponuje. W odpowiedzi skarżący wyjaśnił, że jego wniosek zawierał błąd, gdyż zamiast Szkoły Podstawowej nr 1, do której zresztą kierowany był wniosek, wymieniono Gimnazjum nr 2, niemniej Dyrektor SP nr 1 winien udostępnić wnioskowane informacje ponieważ znajdują się w jego posiadaniu, co wynika z reformy wprowadzonej ustawą z dnia 14 grudnia 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo oświatowe. Skarżący podniósł, że pomimo upływu 14-dniowego terminu przewidzianego przepisami ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 1764 z późn. zm.) – dalej: "u.d.i.p.", organ nie udostępnił żądanej informacji, a zatem pozostaje w nieusprawiedliwionej bezczynności. W złożonej skardze PB wniósł o zobowiązanie Dyrektora SP nr 1 do rozpoznania wniosku z dnia 25 stycznia 2018 r., orzeczenie, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wymienienie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2 017 r. poz. 1369 z późn. zm.) – dalej: "p.p.s.a." lub przyznanie na rzecz skarżącego od strony przeciwnej sumy pieniężnej w wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., a ponadto o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Dyrektor SP nr 1 wskazał, że w dniu wniesienia skargi nie pozostawał w bezczynności, gdyż w piśmie z dnia 8 lutego 2018 r. skarżący otrzymał od organu odpowiedz odnoszącą się do każdego z trzech punktów wniosku. Zdaniem organu, skarżący nie może oczekiwać, że adresat wniosku będzie dokonywał jego rozszerzającej interpretacji, próbując niejako odczytać niesprecyzowane intencje wnioskdoawcy, gdyż w takiej sytuacji organ naraża się na zarzut udzielenia odpowiedzi sprzecznej z treścią wyartykułowanego żądania. Z ostrożności procesowej organ podał, że po otrzymaniu w dniu 8 lutego 2018 r. pisma skarżącego informującego o błędnym oznaczeniu placówki oświaty, w dniu 21 lutego 2018 r., czyli z zachowaniem 14-dniowego terminu przewidzianego w u.d.i.p., udostępnił skarżącemu wnioskowaną informację publiczna. Zdaniem organu, skargę w tym zakresie uznać należy za przedwczesną, gdyż została wniesiona w dniu 16 lutego 2018 r., tj. przed upływem terminu przewidzianego na udostepnienie informacji. Tym samym – w ocenie skarżonego organu – zarzut bezczynności nie znajduje potwierdzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje; Zakres kognicji sądów administracyjnych, które sprawują kontrolę działalności administracji pod względem legalności, czyli zgodności z prawem, określają przepisy art. 3 § 2, § 2a i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) – zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a. Kontrola ta, z mocy art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., obejmuje również bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Bezczynność jest to stan, w którym organ, będący właściwym miejscowo i rzeczowo do załatwienia sprawy, nie wydaje decyzji, postanowienia bądź innego aktu administracyjnego lub nie podejmuje czynności z zakresu administracji publicznej, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a. Skarżący zarzuca bezczynność Dyrektorowi Szkoły Podstawowej nr 1, powstała na tle stosowania ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej ("u.d.i.p."), przejawiającą się w nieudostępnieniu informacji publicznej objętej wnioskiem skarżącego z dnia 25 stycznia 2018 r., bez zbędnej zwłoki Na gruncie tej ustawy jako podmioty obowiązane do udostępniania informacji publicznej wskazane zostały w art. 4 ust. 1 władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej; 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych; 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa; 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego; 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Zgodnie z art. 8 ust. 16 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 996 z późn. zm.), zakładanie i prowadzenie publicznych szkół podstawowych specjalnych, szkół ponadpodstawowych, w tym integracyjnych oraz z oddziałami integracyjnymi lub specjalnymi, szkół sportowych i mistrzostwa sportowego oraz placówek wymienionych w art. 2 pkt 3-8, z wyjątkiem szkół i placówek o znaczeniu regionalnym i ponadregionalnym, należy do zadań własnych powiatu, z zastrzeżeniem ust. 6. Szkołą lub placówką kieruje – co do zasady – nauczyciel mianowany lub dyplomowany, któremu powierzono stanowisko dyrektora (art. 62 ust. 1 ustawy Prawo oświatowe). Do kompetencji dyrektora szkoły należy m.in. kierowanie działalnością szkoły lub placówki oraz reprezentowanie jej na zewnątrz (art. 68 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo oświatowe). W świetle powyższych regulacji dyrektor szkoły podstawowej może być podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, na podstawie art. 4 ust. 1 u.d.i.p. Nie jest kwestionowane zarówno przez stronę skarżącą, jak i organ, że objęte wnioskiem PB informacje noszą walor informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p. Niesporne jest również, że na wniosek skarżącego została skierowana w dniu 8 lutego 2018 r. drogą mailową odpowiedź Dyrektora Szkoły Podstawowej nr 1, wskazująca, że informacje określone w pkt 1 wniosku zostały udostępnione na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej szkoły, a w odniesieniu do pkt 2 i 3 wniosku – wskazująca na brak dysponowania wnioskowanymi informacjami i sugerująca wystąpienie ze stosownym wnioskiem do Dyrektora Szkoły Podstawowej nr 2. Na skutek ponownego pisma skarżącego z dnia 8 lutego 2018 r., doprecyzowującego żądanie w zakresie pkt 2 i 3 wniosku, Dyrektor Szkoły Podstawowej nr 1 skierowała pismo wraz z załącznikiem, udostępniając w ten sposób żądane informacje. Zdaniem skarżącego zobowiązany do udostępnienia informacji w niniejszej sprawie podmiot pozostawał w bezczynności, albowiem żądane wnioskiem z 25.01.2018 r. informacje udostępniono dopiero 21.02.2018 r., a więc po upływie wskazanego w ustawie o dostępie do informacji publicznej 14-dniowego terminu. W ocenie Sądu taka bezczynność nie zaistniała. Zgodnie z art. 13 u.d.i.p. udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak, niż w terminie 14 dni od daty złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 (ust. 1). Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). Na gruncie takiego ujęcia normatywnego bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej będzie miała miejsce w sytuacji "milczenia" organu wobec wniosku strony, tj. wówczas, gdy we wskazanym terminie zobowiązany podmiot nie udzieli żądanej informacji lub nie podejmie nakazanych prawem czynności zmierzających do powiadomienia o przyczynach zwłoki i o dodatkowym terminie udostępnienia informacji, a także wówczas, gdy podejmując te czynności, nie udzieli informacji w maksymalnym dwumiesięcznym terminie. Zaznaczyć należy, iż określony w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. 14-dniowy termin na udzielenie informacji publicznej ma charakter instrukcyjny. Jego upływ nie rodzi żadnych materialnoprawnych konsekwencji, a jedynie umożliwia wniesienie środków mających na celu zdyscyplinowanie podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznych, które pozostają w stanie bezczynności. Należy ponadto podkreślić, że to wnioskodawca jest wyłącznym dysponentem wniosku, w tym również w zakresie zgłoszonego w nim żądania. Żaden organ nie jest władny, nawet działając w dobrej wierze lub kierując się logiką czy doświadczeniem życiowym, ingerować w jego treść, a zwłaszcza odczytywać intencje wnioskodawcy. Z powyższych przyczyn nie sposób zaaprobować stanowiska wyrażonego przez skarżącego, że w świetle dotychczasowej korespondencji wymienionej z Dyrektorem Szkoły Podstawowej nr 1, podmiot ten winien był dokonać interpretacji, próbując odczytać rzeczywiste zamiary wnioskodawcy. Skarżący w treści pkt 2 i 3 wniosku wskazał, że chodzi mu o dane dotyczące "Szkoły Podstawowej nr 2 w zakresie oddziałów gimnazjalnych/ Gimnazjum nr 2". W ocenie Sądu zakres informacji został wskazany nieprecyzyjnie i mógł budzić wątpliwości organu. Wątpliwości te zostały usunięte w piśmie skarżącego z 8.02.2018 r. precyzującym wniosek, w którym sam skarżący przyznał, że niepoprawnie podał numer szkoły. Na skutek tego pisma udostępnione zostały pozostałe żądane informacje z zachowaniem terminu wynikającego z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. (nastąpiło to 21.02.2018 r.). Reasumując, Sąd uznał, że wniosek został załatwiony w terminie wynikającym z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., liczonym w odniesieniu do pkt 1 wniosku od 25.01.2018 r., zaś w odniesieniu do pkt 2 i 3 wniosku od daty doprecyzowania wniosku czyli od 8.02.2018 r. W tej sytuacji Dyrektor Szkoły Podstawowej nr 1 nie pozostawał w bezczynności, a zatem brak było podstaw do uwzględnienia skargi. W związku z powyższym, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a., Sąd skargę oddalił. Sąd nie mógł uwzględnić wniosku Dyrektora Szkoły Podstawowej nr 1 o zasądzenie kosztów postępowania, gdyż przepisy Pp.p.s.a. nie przewidują możliwości zasądzenia takich kosztów na rzecz organu od strony skarżącej.