II SAB/Rz 31/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Małgorzata Wolska Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk /spr./ WSA Robert Sawuła Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 19 listopada 2010 r. sprawy ze skargi P. K. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów -skargę oddala- II SAB/Rz 31/10 U Z A S A D N I E N I E Przedmiotem skargi P. K. z dnia 2 lipca 2010r. jest bezczynność Prezydenta Miasta [...] polegająca na nierozpatrzeniu wniosku skarżącego z dnia 9 lutego 2010r. i niewydaniu kwalifikowanego aktu administracyjnego w sprawie aktualizacji ewidencji gruntów obr. [...] w R. Na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący wniósł o uwzględnienie skargi i zobowiązanie Prezydenta Miasta [...] do rozpoznania sprawy zakreślonej wnioskiem z dnia 9 lutego 2010r. poprzez wydanie kwalifikowanego aktu administracyjnego w terminie miesiąca czasu od doręczenia wyroku z uzasadnieniem oraz zwrot poniesionych kosztów postępowania. Pismem z dnia 9 lutego 2010r. F. B. (właściciel działki nr 897) reprezentowany przez pełnomocnika P. K. oraz P. K. (właściciel działki nr 894) zwrócili się do Prezydenta Miasta [...] z wnioskiem o aktualizację ewidencji gruntów w obr [...] w R. poprzez ujawnienie drogi służebnej dla działek nr 894 i 897 orzeczonej prawomocnym orzeczeniem sądu jako działki w operacie ewidencji gruntów to jest ustaleniu jej numeru, granic, powierzchni, i innych danych ewidencyjnych, określonych w art. 20 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, poprzez bezpośrednie pomiary geodezyjne na gruncie i wykonanie operatu geodezyjno-kartograficznego w tym przedmiocie. Wnioskodawcy na podstawie treści art. 24 a cyt. ustawy za błędne uznali nieuwzględnienie w zmodernizowanym operacie ewidencji gruntów służebnego szlaku drogowego. Prezydent Miasta [...] w trybie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. nr 98, poz. 1071 ze zm. zwana dalej w skrócie k.p.a.) pozostawił wniosek bez rozpoznania. Pismem z dnia 27 kwietnia 2010r. wnioskodawcy wnieśli do Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej SKO) zażalenie na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w trybie art. 37 § 1 i § 2 k.p.a. Postanowieniem z dnia [...] maja 2010r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało zażalenie za nieuzasadnione. W skardze do Sądu skarżący podniósł, że wezwania z dnia 16 lutego 2010r. nie zostały doręczone, gdyż pod adresem [...] nie zostawiono awiz dla przesyłki listowej zawierającej wezwanie o uzupełnienie wniosku i dlatego przesyłka nie była odebrana, co uniemożliwiło uzupełnienie dokumentów. Pismem z dnia 1 kwietnia 2010r. skarżący wniósł o uwzględnienie faktu niedoręczenia korespondencji z dnia 16 lutego 2010r. bez jego winy i dalsze prowadzenie postępowania. Prezydent Miasta [...] udzielił odpowiedzi w piśmie z dnia 14 kwietnia 2010r. Skarżący stwierdził, że nie zgadza się z treścią pism z dnia 22 marca 2010r., 14 kwietnia 2010r. i postanowieniem SKO z dnia [...] maja 2010r., gdyż nie można było zastosować art. 64 § 2 k.p.a. Z okoliczności, że na kopercie listu Prezydenta Miasta [...] z dnia 16 lutego 2010r. w sprawie uzupełnienia wniosku widnieją pieczecie o podwójnym awizowaniu, wcale nie oznacza, że awiza pocztowe zostały sporządzone i doręczone przez Urząd Pocztowy [...] wnioskodawcom. Domniemanie awizowanie nie wyklucza możliwości przeprowadzenia dowodu, że dwukrotne awizowanie przesyłki nie miało miejsca. Oświadczenia stron o braku wiedzy o przesyłce, znajdującej się w urzędzie pocztowym nie zostały uwzględnione przez SKO i Prezydenta Miasta [...]. Organy nie mogą przerzucać na stronę negatywnych skutków swojego działania. Dodatkowo wskazał, że pismo Prezydenta Miasta [...] z dnia 22 marca 2010r. zostało zaadresowane i doręczone samemu P. K., a powinno być doręczone w odrębnej kopercie P. K. jako pełnomocnikowi F. B. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta [...] wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że wezwanie z dnia 16 marca 2010r. nie zostało odebrane przez wnioskodawcę mimo dwukrotnego awizowania, zatem na podstawie art. 44 § 4 k.p.a. organ uznał, że wezwanie zostało prawidłowo doręczone. Zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a. pismem z dnia 22 marca 2010r. P. K. został poinformowany o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Na rozprawie przed Sądem w dniu 19 listopada 2010r. skarżący podtrzymał swoją skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) wojewódzki sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta z mocy art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwana dalej w skrócie p.p.s.a. obejmuje również bezczynność organów czyli stan, w którym organ będący właściwym miejscowo i rzeczowo do załatwienia sprawy nie wydaje decyzji, postanowienia bądź innego aktu administracyjnego lub nie podejmuje czynności z zakresu administracji publicznej, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 tej ustawy. W myśl art. 149 p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub do dokonania czynności lub stwierdzenia, albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Dodać wypada, że taka bezczynność musi istnieć do zamknięcia rozprawy (por. Uchwała 7 sędziów NSA z 26 listopada 2008r. sygn. akt I OPS 6/08; ONSAi WSA 2009/4/63). Poddawszy takiej kontroli działanie Prezydenta Miasta [...] Sąd stwierdził, że organ nie był bezczynny, co skutkowało uznaniem skargi za nieuzasadnioną. Wnioskiem z dnia 9 lutego 2010r. F. B. i P. K. (pełnomocnik F. B.) wystąpili do Prezydenta Miasta [...] o aktualizację ewidencji gruntów poprzez ujawnienie drogi służebnej (prawo przejazdu i przechodu) przez działki nr 894,895,896,897,898 stanowiącą jedyny dojazd do działek nr 894 i 897, jako działki ewidencyjnej poprzez ustalenie jej numeru, granic powierzchni i innych danych ewidencyjnych określonych w art. 20 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 P.g.i k. Stosownie do art. 22 ust. 3 P.g.i k. na żądanie starosty osoby, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 i art. 51 zgłaszające zmiany są obowiązane dostarczyć dokumenty geodezyjne, kartograficzne i inne niezbędne do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków. Stosownie do tego przepisu organ prawidłowo wezwał wnioskodawców o uzupełnienie wniosku o dokumentację konieczną do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów. Istotą ewidencji gruntów, jak sama nazwa wskazuje, jest ewidencjonowanie stanów prawnych, a nie ich tworzenie. Pismem z dnia 16 lutego 2010r. nr [...] Prezydent Miasta [...] wezwał wnioskodawców o dostarczenie dokumentów kartograficznych na podstawie art. 22 pkt 3 P.g.i k. Organ poinformował, że służebność gruntowa (prawo przejazdu i przechodu) jest prawem związanym z nieruchomością i podlega ujawnieniu w księgach wieczystych prowadzone przez właściwe sądy rejonowe. Wezwanie to wysłano na adres P. K. podany we wniosku z dnia 9 lutego 2010r. Z koperty znajdującej się w aktach sprawy wynika, że korespondencja była dwukrotnie awizowana. Pierwsze awizowanie miało miejsce 12 lutego 2010r., a kolejne 22 lutego 2010r. Przesyłkę zwrócono do organu 9 marca 2010r. Akta sprawy, a w szczególności koperta, potwierdzająca dwukrotne awizowanie oraz adnotacja doręczyciela na zwrotnym potwierdzeniu w rubryce o pozostawieniu informacja na drzwiach mieszkania, że przesyłka jest do odebrania w Urzędzie Pocztowym [...] dowodzą, że organ zasadnie przyjął fikcję doręczenia zastępczego, o którym mowa w art. 44 k.p.a. Skarżący twierdzi, że nie posiadał żadnej informacji o tym, że przesyłka z wezwaniem do uzupełnienia wniosku znajduje się w Urzędzie Pocztowym [...]. Domniemanie z art. 44 k.p.a. może zostać obalone, gdy adresat udowodni, że mimo zastosowania zastępczej formy doręczenia pismo nie zostało doręczone z przyczyn od niego niezależnych. Do takich przyczyn można między innymi zaliczyć nieobecność z powodu choroby i spowodowaną tym niemożność odebrania przesyłki złożonej w urzędzie pocztowym. Skarżący twierdzi jedynie, że nie odebrał przesyłki, gdyż nie zostawiono awiz pocztowych. W rozpoznawanej sprawie kwestia obalenie domniemania doręczenia zastępczego nie miałaby żadnego wpływu na wynik sprawy ani też na sytuację procesową skarżącego, gdyż wezwanie o uzupełnienie dokumentów w postępowaniu o wprowadzenie zmian do ewidencji gruntów mogło być uruchomione kolejnym wnioskiem wraz z kompletem wymaganych dokumentów ewentualnie uzupełnieniu już złożonego wniosku. Sąd zauważa, że pismem z dnia 22 marca 2010r. Nr [...] Prezydent Miasta [...] poinformował P. K. o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia wobec nieprzedłożenia niezbędnych dokumentów w wyznaczonym terminie. Odbiór tego pisma w dniu 25 marca 2010r. na zwrotnym potwierdzeniu odbioru potwierdził osobiście P. K. Zatem już w tej dacie P. K. miał wiadomość, że wniosek z 9 lutego 2010r. nie jest kompletny i gdyby istotnie był zainteresowany skutecznym zakończeniem postępowania to dołożyłby starań nawet już po tej dacie, aby uzupełnić wniosek. Takie postępowanie w ocenie Sądu byłoby ze wszech miar oczekiwane od osoby, która chce wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów, tym bardziej, że na rozprawie przed Sądem 19 listopada 2010r. skarżący oświadczył gotowość złożenia dokumentów w organie każdej chwili. Oznacza to, że w okresie prawie 8 miesięcy, jaki upłynął od 25 marca 2010r. do dnia rozprawy sprawa mogła zostać rozpoznana merytorycznie. Sąd stwierdza, że korespondencja w niniejszej sprawie była prawidłowo kierowana do P. K. jako strony, który równocześnie działał jako pełnomocnik F. B. w tym samym postępowaniu. W tym stanie faktycznym Sąd stwierdził, że organ nie był bezczynny i na zasadzie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.