II SAB/Rz 32/11

Dnia 27 lipca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2011 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu A. Z. od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 7 lipca 2011r. w przedmiocie prawa pomocy w sprawie ze skargi A. Z. na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie udzielenia informacji publicznej - postanawia – odrzucić sprzeciw Przedmiotem skargi A. Z. w niniejszej sprawie jest bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. W następstwie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 7 lipca 2011r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych ponad wysokość 30 zł (pkt 1) oraz ustanowienie adwokata z urzędu (pkt 2). Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, odpis postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 8 lipca 2011r. Od powyższego postanowienia referendarza sądowego skarżący wniósł sprzeciw, nadając go przesyłką pocztową za pośrednictwem "InPost" w dniu 18 lipca 2011 r. Sprzeciw wpłynął do tut. Sądu w dniu 20 lipca 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Sprzeciw należało odrzucić. Zgodnie z art. 259 § 1 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 259 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 83 § 3 p.p.s.a., oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Zauważyć należy, że ustawa z dnia 12 czerwca 2003 r. Prawo pocztowe (Dz. U. Nr 130, poz. 1188 ze zm.) określa zasady wykonywania działalności gospodarczej polegające na świadczeniu usług pocztowych w obrocie krajowym lub zagranicznym. Akt ten wyróżnia dwie grupy podmiotów prowadzących tę działalność tj. operatorów - przedsiębiorców uprawnionych do wykonywania działalności pocztowej oraz operatora publicznego, który obowiązany jest do świadczenia powszechnych usług pocztowych. Operatorem publicznym zgodnie z art. 46 ust. 2 prawa pocztowego jest Poczta Polska S.A. Sąd podziela pogląd prawny wyrażony w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 585/07 z 25 stycznia 2008 r., zgodnie z którym użyty w art. 83 § 3 p.p.s.a. zwrot "polskim urzędzie pocztowym" należy rozumieć nie tylko jako Pocztę Polską, ale każdego operatora publicznego, który uzyskał stosowne zezwolenie (decyzję) Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej na świadczenie powszechnych usług pocztowych i został wpisany do rejestru prowadzonego przez ten organ, stosownie do przepisów Prawa Pocztowego. Stanowisko to ma uzasadnienie w uwzględnionej przez Prawo Pocztowe dyrektywie 97/67/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie wspólnych zasad rozwoju rynku wewnętrznego usług pocztowych Wspólnoty oraz poprawy jakości usług (Dz. U. UE L z dnia 21 stycznia 1998 r.) oraz dyrektywie 2002/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 10 czerwca 2002 r. zmieniającej dyrektywę 97/67/WE w zakresie dalszego otwarcia na konkurencję wspólnych usług pocztowych (Dz. U. UE L z dnia 5 lipca 2002 r.). "InPost" Sp. z. o. o. z siedzibą w Krakowie nie jest operatorem publicznym w rozumieniu Prawa Pocztowego. Spółka ta jest wpisana do rejestru prowadzonego przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej, jednak prowadzi działalność pocztową niewymagającą zezwolenia. W sytuacji oddania pisma innemu podmiotowi niż Poczta Polska, chociaż posiadającemu uprawnienia do wykonywania usług pocztowych, datą jego wniesienia jest dzień, w którym pism wpłynęło do Sądu. W przedmiotowej sprawie odpis postanowienia referendarza sądowego z dnia 7 lipca 2011 r. został doręczony skarżącemu w dniu 8 lipca 2011 r. Siedmiodniowy termin do wniesienia sprzeciwu od tego postanowienia rozpoczął swój bieg od dnia 9 lipca 2011 r. i upłynął z dniem 15 lipca 2011 r. Tymczasem sprzeciw wpłynął do Sądu w dniu 20 lipca 2011r. (5 dni po upływie terminu do jego wniesienia), nadany został natomiast w palcówce "InPost" w dniu 18 lipca 2011 r., (3 dni po upływie terminu). Z uwagi na wniesienie sprzeciwu po upływie ustawowego terminu dla dokonania tej czynności Sąd zobligowany był więc do jego odrzucenia, na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a.