II SAB/Rz 32/16

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2016 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku J. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi J. K. na decyzję bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie wymeldowania z lokalu mieszkalnego - postanawia - przyznać wnioskodawcy prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. J. K. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie wymeldowania z lokalu mieszkalnego zawarł wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika w osobie adwokata T. P. We wniosku, który wymieniony złożył następnie na urzędowym formularzu (PPF) wskazał, że jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku z tym statusem związanego. Utrzymuje się jedynie z pomocy społecznej tj. zasiłku okresowego z powodu bezrobocia w kwocie 317 zł oraz zasiłku celowego na zakup posiłku lub żywności w kwocie 90 zł. Sprawa o przyznanie renty jest w toku Prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe w domu o powierzchni ok. 85 m. kw. Zły stan zdrowia nie pozwala mu na podjęcie pracy zarobkowej. Wnioskodawca posiada udział we własności nieruchomości rolnej o powierzchni 0,16 ha, jednakże stan prawny tej nieruchomości, jak też domu, w którym mieszka jest nieuregulowany. Nie ma jakichkolwiek zasobów pieniężnych, jak też przedmiotów wartościowych, a tylko podstawowy sprzęt gospodarstwa domowego. Jest zadłużony na kwotę ok. 2100 zł. Ostatnio uzyskał także wsparcie w postaci sfinansowania rachunku za opał wynoszącego 360,80 zł. Jego wydatki są następujące: podatki – 50 zł, gaz – 55 zł, wywóz śmieci – 9 zł, lekarstwa – 60 zł. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata mieści się w całkowitym prawie pomocy, którego przesłanką przyznania - w myśl art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." -jest niemożność poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. Z kolei częściowe prawo pomocy tj. zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata dotyczy osób, które nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny – art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Z brzmienia powyższych przepisów wynika, że instytucja prawa pomocy służy wsparciu najuboższych, którzy obiektywnie rzecz biorąc nie są w stanie, poprzez wykorzystanie własnych możliwości, zgromadzić środków pieniężnych niezbędnych do sfinansowania swojego udziału w danym postępowaniu sądowym. Do grupy takiej należy zaliczyć J. K., który – jak wynika – z załączonych do wniosku dokumentów – od 17 marca 2011 r. jest osobą bezrobotną, zaś od 25 marca 2012 r. nie posiada prawa do zasiłku. Sprawa o przyznanie wymienionemu renty jest w toku, dlatego też utrzymuje się on ze świadczeń w postaci zasiłku okresowego z powodu bezrobocia oraz zasiłku celowego na żywność w łącznej kwocie 407 zł. Skarżący nie ma żadnych wartościowych przedmiotów ani oszczędności; posiada tylko podstawowy sprzęt gospodarstwa domowego. Jest zadłużony na kwotę 2 100 zł. Poza tym, jak wynika z danych przedstawionych przez stronę do sprawy sygn. akt II SA/Rz 1672/15 (we wniesionym sprzeciwie od postanowienia referendarza sądowego) w domu, w którym J. K. mieszka nie ma ani prądu ani bieżącej wody (dlatego korzysta on z wody w studni). Pożyczki, które zaciąga spłaca "miesiącami", poza tym kupuje często "na zeszyt". Z działki, którą uprawia uzyskuje płody rolne. Mając na uwadze wszystkie podane wyżej informacje dotyczące stanu materialnego wnioskodawcy uznano, że nie jest możliwe poczynienie przez niego jakichkolwiek oszczędności na poczet kosztów zainicjowanego jego skargą postępowania (tj. kosztów sądowych i tych składających się na wynagrodzenie zawodowego zastępcy prawnego). Dlatego uwzględniono żądanie skarżącego w całości, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.