II SAB/Rz 32/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.K. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie odmowy wymeldowania z lokalu mieszkalnego - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, J.K. wniósł o zobowiązanie Wójta Gminy [...] do wydania decyzji w sprawie wymeldowania K.K. z lokalu mieszkalnego położnego przy ul. [...]. W ocenie skarżącego organ dopuścił się bezczynności, gdyż pomimo niezamieszkiwania ww. osoby w lokalu skarżącego oraz wielokrotnego informowania organu o tym fakcie, Wójt Gminy [...] nie podjął niezbędnych czynności w sprawie i nie wydał decyzji o wymeldowaniu. Stanowi to naruszenie art. 35 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności. (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 722 z późn. zm.) – dalej "uel", w zw. z art. 8 i art. 12 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 23) - dalej: "Kpa". W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy [...] podał, że nie pozostaje w bezczynności, gdyż postępowanie zainicjowane wnioskiem skarżącego z dnia 11 lutego 2013 r. o wymeldowanie K.K. ze spornego lokalu zostało zakończone decyzją odmowną z dnia [...] maja 2014 r. Po rozpatrzeniu odwołania skarżącego, rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy decyzją Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. Wskazane wyżej decyzje administracyjne były natomiast przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, który prawomocnym wyrokiem z dnia 9 stycznia 2015 r. II SA/Rz 994/14 oddalił skargę J.K. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) – dalej: "Ppsa", jeżeli skarga jest niedopuszczalna z innych przyczyn, wówczas podlega ona odrzuceniu. Jej rozpoznanie rodziłoby bowiem nieważność postępowania (art. 183 § 2 pkt 1 Ppsa). Przedmiotem skargi sądowoadministracyjnej można uczynić bezczynność organu wykonawczego gminy, w sprawie dotyczącej wymeldowania osób z miejsca pobytu stałego. Sprawy tego rodzaju są bowiem sprawami administracyjnymi i podlegają załatwieniu w drodze decyzji administracyjnej, a zatem skarga na bezczynność organu w wydaniu takiej decyzji podlega kognicji sądu administracyjnego (art. 35 uel w zw. z art. 3 § 2 pkt 8 Ppsa). Niemniej warunkiem sine qua non dopuszczalności takiej skargi jest okoliczność, że skarżony organ w dniu wniesienia skargi na bezczynność prowadzi postępowanie administracyjne w sprawie wymeldowania danej osoby z miejsca pobytu stałego lub czasowego, na podstawie art. 35 uel. Z nadesłanych akt administracyjnych oraz informacji uzyskanych od organu (pismo z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...], k. 46 akt) wynika, że zarówno w dniu wniesienia przez J.K. skargi, jak i obecnie, Wójt Gminy [...] nie prowadzi postępowania w przedmiocie wymeldowania K.K. z lokalu stanowiącego własność skarżącego. Wniosek J.K. złożony 11 lutego 2013 r. został rozpatrzony i w sprawie organ wydał prawomocną decyzję o odmowie wymeldowania ww. osoby, a zatem w świetle art. 104 § 2 Kpa zakończył prowadzone postępowanie. Ponadto w późniejszym terminie do Wójta Gminy [...] nie wpłynął ponowny wniosek w sprawie wymeldowania K.K., a sam skarżący nie przedstawił żadnych okoliczności lub dowodów, że w istocie wystąpił z nowym wnioskiem w tej sprawie. Skoro zatem organ nie prowadzi postępowania w sprawie wymeldowania, skarga na bezczynność tego organu jest niedopuszczalna, co z kolei obliguje Sąd do jej odrzucenia. Oceny Sądu nie zmienia fakt, że w myśl art. 35 uel, postępowanie w sprawie wymeldowania z pobytu stałego może zostać wszczęte zarówno na wniosek, jak i z urzędu. Skarżący jako przedmiot skargi wskazał bowiem wyraźnie, że przedmiotem zaskarżenia uczynił bezczynność organu "w przedmiocie wymeldowania z lokalu mieszkalnego" (pismo zawodowego pełnomocnika skarżącego z dnia 30 maja 2016 r.), a nie bezczynność polegającą na nie wszczynaniu przez organ postępowania z urzędu. Z powyższych przyczyn Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.