II SAB/Rz 33/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Wolska Sędziowie WSA Robert Sawuła /spr./ WSA Jolanta Ewa Wojtyna Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 29 października 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi T. C. na bezczynność Burmistrza Gminy w przedmiocie zatwierdzenia projektu scalenia gruntów - postanawia - I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zasądzić od Burmistrza Gminy na rzecz skarżącego T. C. zwrot kosztów postępowania w wysokości 374 zł /słownie: trzysta siedemdziesiąt cztery złote/. T. Cz. działający przez pełnomocnika ( radcę prawnego K. B., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na bezczynność Burmistrza Gminy B. w przedmiocie zatwierdzenia projektu scalenia gruntów wsi K.. Skarżący wskazał, że w sprawie tej Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej w skrócie: SKO) decyzją z [...].12.2007 r. nr [...] rozpoznając jego odwołanie od decyzji Burmistrza Gminy B. z [...].12.2006 r. nr [...] uchyliło tę decyzję w części odnoszącej się do zatwierdzenia projektu scalenia działki nr 2235 o powierzchni 0,1642 ha, stanowiącej własność odwołującego się oraz dokonującej zmiany w decyzji organu I instancji z [...].09.2004 r. nr [...] zatwierdzającej projekt scalenia gruntów wsi K. w rozdziale VII oraz przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Decyzję kasacyjną połączoną ze zwrotem sprawy organ gminy odebrał 8.01.2008 r., mimo to przez kilka miesięcy nie wydał nowej decyzji w sprawie. Skarżący złożył zażalenie na bezczynność Burmistrza Gminy B. do SKO, które postanowieniem z [...].05.2008 r. nr [...] uznało zażalenie za uzasadnione i wyznaczyło burmistrzowi dodatkowy termin na załatwienie sprawy w wymiarze czternastu dni. Jedynymi czynnościami, jakie podjął Burmistrz Gminy B. było poinformowanie skarżącego o wyznaczeniu geodety oraz zwróceniu się do Wojewody o zabezpieczenie środków finansowych na wykonanie tego zadania. Skarżący dwukrotnie wzywał organ gminy do załatwienia sprawy, ale wezwania te okazały się bezskuteczne. Jedyną reakcją na te wezwania było udzielenie wyjaśnień, iż sprawa zostanie rozpatrzona po wyłonieniu geodety oraz po zwrocie akt sprawy scaleniowej z WSA w Rzeszowie. W ocenie skarżącego fakt bezczynności Burmistrza Gminy B. jest bezsporny, a strona wyczerpała tryb przewidziany w postępowaniu administracyjnym służący zwalczaniu bezczynności. Do skargi dołączono kserokopie dokumentów, na jakie skarżący powoływał się wywodząc o bezczynności Burmistrza Gminy B.. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Gminy B. wniósł o jej oddalenie, ewentualnie o umorzenie postępowania. Organ wskazał, że po wydanych przez SKO w Rzeszowie decyzjach kasacyjnych połączonych ze zwrotem sprawy scalenia gruntów wsi K. do ponownego rozpatrzenia prowadził prace zmierzające do wyłonienia geodety, który miałby wykonać niezbędne czynności pozwalające na wydanie rozstrzygnięcia w sprawie. Taką umowę podpisano z geodetą dopiero w dn. 16.07.2008 r., a termin wykonania czynności geodezyjnych ustalono na 30.11.2008 r. Z tych względów organ gminy uznał, iż nie jest możliwe dotrzymanie terminu wydania decyzji wyznaczonego przez SKO w postanowieniu z [...].05.2008 r. Skarżącemu przyczyny zwłoki w załatwieniu sprawy były znane, skoro udzielano mu stosownych informacji w tej kwestii. W konkluzji wniesiono o oddalenie skargi jako bezzasadnej, względnie o umorzenie postępowania, albowiem organ gminy spodziewa się rychłego wydania rozstrzygnięcia w sprawie. W dn. 9.10.2008 r., już po wyznaczeniu rozprawy, Burmistrz Gminy B. nadesłał do WSA w Rzeszowie decyzję z [...].10.2008 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu scalenia gruntów wsi K. w części dotyczącej działki nr 2235, stanowiącej własność T. Cz. podtrzymując wniosek o oddalenie skargi względnie o umorzenie postępowania. Pełnomocnik skarżącego w piśmie procesowym z 22.10.2008 r. wywodzi, że skarżący wniósł odwołanie od decyzji Burmistrza Gminy B., uznając, iż rażąco narusza ona prawo. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje: W niniejszej sprawie skarga podlega rozpatrzeniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ustawa z dn. 30.08.2002 r., Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej Ppsa). Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zgodnie z art. 3 § 2 Ppsa kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1(4a cyt. przepisu. Przedmiotem skargi na bezczynność może być sytuacja, gdy strona uważa, iż organ administracji publicznej nie wydał w terminie ustawowym decyzji administracyjnej (art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z pkt 1 Ppsa). W myśl art. 52 § 1 Ppsa skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Oceniając przedmiot skargi oraz działania skarżącego przed jej wniesieniem uznać należy, że skarga jest dopuszczalna, albowiem jej istotą jest domaganie się wydania przez Burmistrza Gminy B. decyzji administracyjnej, nadto została ona poprzedzona wniesieniem zażalenia na bezczynność, a SKO wyznaczyło organowi gminy dodatkowy termin załatwienia sprawy, który upłynął. Zgodnie z art. 149 Ppsa Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1(4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Formuła uwzględnienia skargi na bezczynność wskazuje, że orzekanie in merito przez sąd administracyjny w tym przypadku ma jedynie sens wówczas, gdy w chwili orzekania nie istnieje w obrocie prawnym rozstrzygnięcie, którego domaga się skarżący bezczynność organu administracji publicznej. Tak w przedmiotowej sprawie nie jest, skoro Burmistrz Gminy B. decyzję, której domagał się T. Cz. w istocie już wydał. W ocenie Sądu oznacza to, że postępowanie ze skargi na bezczynność stało się bezprzedmiotowe. W takim przypadku art. 161 § 1 pkt 3 Ppsa nakazuje sądowi administracyjnemu wydać postanowienie o umorzeniu postępowania. Odrębną kwestią jest sprawa zasądzenia zwrotu kosztów na rzecz skarżącego, o co wniósł jego imieniem pełnomocnik w samej skardze, a podtrzymał podczas rozprawy pełnomocnik substytucyjny. W myśl art. 200 Ppsa w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych dla celowego dochodzenia praw. W przedmiotowej sprawie Sąd nie orzekał o uwzględnieniu skargi, ale o umorzeniu postępowania sądowego. Sprawę kosztów w takim przypadku normuje art. 201 Ppsa. § 1 cyt. przepisu stanowi, iż zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. Art. 54 § 3 Ppsa stanowi z kolei, iż organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W ocenie Sądu sytuacja, jaka ma miejsce w przedmiotowej sprawie, w istocie odpowiada normie art. 201 § 1 Ppsa. Skoro przedmiotem skargi T. Cz. była bezczynność Burmistrza Gminy B., a bezczynność ta istniała niewątpliwie w dacie wnoszenia skargi (vide: wyznaczenie dodatkowego terminu załatwienia sprawy przez SKO postanowieniem z [...].05.2008 r.), a następnie ustała wobec wydania decyzji, to stan taki uznać należy za surogat "uwzględnienia skargi". Innymi słowy: wydanie żądanej decyzji administracyjnej przez organ administracji publicznej, już po wniesieniu skargi sądowoadministracyjnej na bezczynność tego organu, o ile sąd uzna że taka bezczynność istniała w dacie jej wniesienia, ale umorzy postępowanie sądowe jako bezprzedmiotowe z innych przyczyn (art. 161 § 1 pkt 3 Ppsa), uzasadnia zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania na zasadzie art. 201 § 1 Ppsa. Z tej przyczyny na zasadzie art. 201 § 1 Ppsa Sąd postanowił zasądzić zwrot kosztów, na które składają się uiszczony wpis od skargi (100 zł) oraz wynagrodzenie radcy prawnego ustalone na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. nr 163, poz.1349 ze zm.) (240 zł) oraz dwie uiszczone opłaty skarbowe od udzielonych pełnomocnictw (34 zł). Z tych względów orzec należało, jak w sentencji postanowienia.