II SAB/Rz 34/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Małgorzata Wolska Sędziowie WSA Joanna Zdrzałka WSA Magdalena Józefczyk /spr./ po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 25 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi K. M. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie uchybienia terminu do wniesienia odwołania - postanawia – odrzucić skargę. Przedmiotem rozpoznania jest skarga K. M. ( dalej: "skarżącej") na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowego Kolegium Odwoławczego ( dalej: "Kolegium", "organ odwoławczy" lub "organ II instancji") w sprawie wznowienia postępowania zakończonego ostatecznym postanowieniem z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...] stwierdzającym uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Burmistrza z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] odmawiającej przyznania zasiłku celowego z pomocy społecznej. Na podstawie nadesłanych akt w tym pisma Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia[...] sierpnia 2017 r. nr [...] oraz nadesłanego na wezwanie Sądu z Urzędu Stanu Cywilnego odpisu skróconego aktu zgonu, Sąd ustalił, że K. M., ostatnio zamieszkała w G. zmarła w dniu 18 marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Bezwzględną przesłanką procesową jest zdolność sądowa podmiotów postępowania sądowoadministracyjnego. Cecha ta pozwala na skuteczne przeprowadzenie ważnego postępowania przed sądem administracyjnym z udziałem danego podmiotu w charakterze strony. Brak zdolności sądowej danego podmiotu, w zależności od momentu jego ujawnienia, powoduje odrzucenie skargi (art. 58 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), zawieszenie postępowania (art. 124 § 1 pkt 1 P.p.s.a.), nieważność postępowania (art. 183 § 2 pkt 2 P.p.s.a.) lub też stanowi przesłankę jego wznowienia (art. 271 pkt 2 Pp.p.s.a.). Utrata zdolności sądowej przez osobę fizyczną następuje z chwilą śmierci (art. 8 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny, Dz.U. z 2016 r. poz. 380 ze zm.; dalej: "K.c." oraz art. 124 § 1 pkt 1 i art. 161 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Rozpoznając sprawę sąd administracyjny obowiązany jest ustalić czy podmiot postępowania ma zdolność sądową oraz czy nie doszło do następstwa prawnego. W niniejszej sprawie skarga została złożona w dniu 16 lutego 2018 r. Tymczasem jak ustalił Sąd skarżąca zmarła w dniu 18 marca 2012 r., zatem w chwili wnoszenia skargi nie miała zdolności sądowej. Nie zmienia powyższego fakt, że skarżąca działała przez pełnomocnika. Pełnomocnictwo zostało udzielone synowej, która zgodnie z art 35 § 1 P.p.s.a. nie może być pełnomocnikiem w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a ponadto wygasło z chwilą śmierci mocodawcy – art 101 § 2 Kodeksu cywilnego. Wobec powyższego po dacie 18 marca 2012 r. C. M. nie mogła działać jak pełnomocnik K. M. i podejmować jakichkolwiek czynności w jej imieniu przed organami administracji publicznej. W świetle powyższego Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art 58 § 1 pkt 5 P.p.s.a.