II SAB/Rz 38/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. M. na bezczynność Wójta Gminy [...] polegającą na nieusunięciu problemów związanych z korzystaniem z gminnej drogi wewnętrznej postanawia odrzucić skargę. Przedmiotem skargi E. M. jest nieuprawniona bierność Wójta Gminy [....] wynikająca z nieuwzględnienia żądań skarżącego w zakresie poprawy warunków korzystania z gminnej drogi wewnętrznej, oznaczonej numerem ewidencyjnym 203. Jak podniesiono w skardze sądowoadministracyjnej, droga należąca do Gminy przylega do nieruchomości skarżącego i wbrew obowiązkowi Wójta, nie jest należycie utrzymywana. Pomimo wielu pism skarżącego wskazujących: na 1) konieczność naprawy nawierzchni; 2) konieczność ustalenia przebiegu granicy pasa drogowego i rozgraniczenia nieruchomości (w związku z nieuprawnionym korzystaniem przez osoby trzecie); 3) nieprawidłowym użytkowaniem drogi (poprzez niszczenie samochodami ciężarowymi pobliskiej Cegielni) oraz 4) nieusuwaniem zarośli utrudniających przejazd i niszczących jadące pojazdy - Wójt składał tylko zapewnienia, nie podejmując jednak obiecywanych działań. Skarga złożona do Rady Gminy [...] w związku z brakiem działań ze strony Wójta nie została uwzględniona. W związku z tym E. M. liczy na zobowiązanie Wójta przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie do celowego, uwzględniającego interes mieszkańców Gminy, zarządzania drogą gminną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 i 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na akty i czynności (nie stanowiące aktów jurysdykcyjnych) z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Podobnie, bezczynność organu może stanowić przedmiot skargi, jeżeli wymagane od organu działanie odpowiada ww. przesłankom. Przedmiot skargi nie spełnia wymogów określonych w przedstawionych przepisach prawa. Skarżący kwestionuje bowiem niedostateczne w jego ocenie działania Wójta Gminy [...] w zakresie wykonywania uprawnień właścicielskich co do nieruchomości gminnej (drogi wewnętrznej). Przedmiot oraz argumentacja skargi sądowoadminsitracyjnej są powtórzeniem treści skargi z dnia 9 marca 2010 r., jaką E. M. skierował do Rady Gminy [...] w trybie art. 229 pkt 3 k.p.a. Jego skarga nie została uwzględniona, o czym świadczy uchwała Rady nr [...] z dnia 23 marca 2010 r. odzwierciedlona w protokole posiedzenia (k. nr 46 akt sądowych). Odpowiedź zawierającą stanowisko Rady, Przewodniczący Rady doręczył skarżącemu pismem z dnia 9 kwietnia 2010 r. Przedmiotem skargi uregulowanej w dziale VIII k.p.a. są wyłącznie zaniedbania lub nienależyte wykonywanie zadań przez organy lub ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Istotą takiej skargi jest zatem wyłącznie poprawa działania organów, zwiększenie ich skuteczności, ulepszenie efektywności - w kierunku wskazanym w żądaniu skarżącego, nie wyłączając lepszej dbałości o mienie komunalne. Sam skarżący podkreślił, że kwestionuje "zaniechania" (zaniedbania) Wójta w sferze zarządzania drogą gminną, mające wpływ na komfort poruszania się mieszkańców gminy po tej drodze (k. nr 15 akt sądowych). Czynności oraz bierność organów stanowiące następstwo wniesionych skarg nie dotyczą ani praw, ani obowiązków wynikających wprost z przepisów prawa, w rozumieniu art. 3 § 1 pkt 4 i 8 p.p.s.a. Ich sądowa kontrola została przez ustawodawcę wyłączona. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1, art. 58 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.