II SAB/Rz 4/06

PostanowienieWSA w Rzeszowie2006-07-20

Skład orzekający: AWSA Jolanta Ewa Wojtyna

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać odrzucona z powodu niewyczerpania trybu zażaleniowego, gdy skarżący nie udzielił odpowiedzi na wezwanie sądu w tej sprawie?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał trybu zażaleniowego przewidzianego w art. 37 KPA. W przypadku niewykonania przez skarżącego wezwania sądu do wyjaśnienia, czy taki tryb został wyczerpany, sąd przyjmuje, że nie został on wyczerpany, co skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy Narol w przedmiocie nieudzielenia odpowiedzi na pytanie dotyczące wydatków gminy związanych z przyłączem kanalizacji. Sąd wezwał skarżącego do wyjaśnienia, czy przed wniesieniem skargi złożył zażalenie na bezczynność organu w trybie art. 37 KPA. Skarżący nie wykonał wezwania sądu, w związku z czym sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: AWSA Jolanta Ewa Wojtyna po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi ... na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy Narol w przedmiocie nie udzielenia odpowiedzi na pytanie w przedmiocie wydatków poniesionych przez Gminę Narol w związku z przyłączem kanalizacji - postanawia - odrzucić skargę. W dniu 2 stycznia 2006 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga ... na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy Narol polegającą na nie udzieleniu odpowiedzi na pytanie w przedmiocie wydatków poniesionych przez Gminę Narol w związku z przyłączem kanalizacji. Pismem z dnia 16 lutego 2006 . roku sąd wezwał skarżącego o wyjaśnienie czy przed wniesieniem skargi do sądu składał zażalenie na bezczynność w/w organu w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. 2000 r. Nr 98 poz. 1071), powoływanej dalej jako k.p.a. Do wezwania dołączono stosowne pouczenie, iż jego niewykonanie w terminie 7 dni licząc od doręczenia, skutkować będzie przyjęciem, iż skarżący zażalenia takiego nie składał. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 21 lutego 2006 roku przy zachowaniu rygorów przewidzianych w art. 67 § 1 , art. 72 oraz art. 77 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a. Mimo upływu wyznaczonego przez sąd terminu skarżący nie wykonał wezwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), dalej jako P.p.s.a., skuteczność wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uzależniona jest od wcześniejszego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W sprawach ze skargi na bezczynność organu administracji oznacza to wymóg wyczerpania postępowania zażaleniowego uregulowanego w art. 37 § 1 i § 2 k.p.a. W sytuacji gdy ów wymóg nie został spełniony, skarga jako niedopuszczalna ulega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. W celu weryfikacji czy skarżący wzmiankowany tryb wyczerpał sąd wezwał go o wyjaśnienie przedmiotowej kwestii. Skarżący wbrew wyraźnemu i jednoznacznemu wskazaniu o co się go wzywa, oraz pouczeniu o konsekwencjach grożących w razie niewykonania wezwania nie uczynił mu zadość. Dlatego też Sąd stosownie do zawartego w nim rygoru przyjął, iż skarżący nie składał w trybie art. 37 k.p.a. zażalenia na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy Narol. W konsekwencji należało więc uznać, iż skarga W. W. jest niedopuszczalna. Dlatego też Sąd działając w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło