II SAB/Rz 40/08
PostanowienieWSA w Rzeszowie2008-11-04
Skład orzekający: Maria Zarębska - Kobak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli organ wydał decyzję merytoryczną przed wydaniem orzeczenia przez sąd administracyjny w przedmiocie tej skargi?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli organ wydał decyzję merytoryczną w sprawie przed wydaniem orzeczenia przez sąd administracyjny. W takim przypadku skarżący powinien wyczerpać środki zaskarżenia przysługujące mu w postępowaniu przed organem administracji, a dopiero po ich wyczerpaniu i braku rozstrzygnięcia może wnieść skargę na bezczynność.Stan faktyczny
Skarżący A. S. złożył skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Starosty w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości. Wojewoda poinformował o braku możliwości załatwienia sprawy w ustawowym terminie i wskazał nowy termin. Następnie Wojewoda wydał decyzję uchylającą decyzję Starosty i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia. Minister Infrastruktury uznał zażalenie skarżącego na bezczynność Wojewody za nieuzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę na bezczynność za niedopuszczalną.Rozstrzygnięcie
Skargę odrzucono.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w osobie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Zarębska - Kobak po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Wojewody w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości - p o s t a n a w i a - skargę odrzucić.
II SAB/Rz 40/08
U Z A S A D N I E N I E
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skarżący A. S. zarzucił bezczynność Wojewody w rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez Spółdzielnię A. od decyzji Starosty z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu nieruchomości na rzecz A. S.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że pismem z dnia 23 czerwca 2008 r. (nadanym w Urzędzie Pocztowym 24 czerwca 2008 r.) Spółdzielnia A. wniosła odwołanie do Wojewody od decyzji Starosty z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...], która następnie została przekazana organowi II instancji wraz z pismem z dnia 7 lipca 2008 r. Jednocześnie pismem z dnia 10 lipca 2008 r. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Wojewoda po rozpatrzeniu tego wniosku postanowieniem z dnia [...] lipca 2008 r., nr [...] przywrócił Spółdzielni termin do wniesienia tego środka zaskarżenia. Kolejno pismem z dnia 7 sierpnia 2008 r. Wojewoda zawiadomił strony postępowania, iż z uwagi na skomplikowany charakter sprawy oraz ze względu na dużą ilość spraw, odwołanie od decyzji Starosty z dnia [...] czerwca 2008 r. nie może być załatwione w terminie określonym w art. 35 k.p.a., wskazując jednocześnie termin załatwienia sprawy na 30 października 2008 r. A. S. po otrzymaniu tego zawiadomienia, pismem z dnia 11 sierpnia 2008 r. wniósł zażalenie na bezczynność Wojewody w sprawie rozpatrzenia odwołania od decyzji Starosty z dnia [...] czerwca 2008 r. Skarżący nie zgodził się ze wskazanym przez organ terminem załatwienia sprawy. Stwierdził, że decyzja w jego sprawie powinna zostać wydana niezwłocznie, a najpóźniej do dnia 21 sierpnia 2008 r. W przypadku przekroczenia tego terminu wskazał, że jego pismo należy ująć jako "prośba o potraktowanie jako skargi na przewlekłe i stronnicze załatwienie sprawy i przedstawienie go właściwemu organowi". Minister Infrastruktury po rozpatrzeniu tego zażalenia postanowieniem z dnia [...] września 2008 r., nr [...] uznał je za nieuzasadnione. W uzasadnieniu podkreślił, że Wojewoda zgodnie z art. 36 k.p.a. poinformował strony o braku możliwości rozpoznania odwołania w terminie określonym w art. 35 k. p. a., oraz określił termin załatwienia sprawy. W konkluzji stwierdzając, że Wojewoda nie pozostaje w bezczynności.
Sprawa została ostatecznie zakończona przez Wojewodę w formie decyzji
z dnia [...] września 2008 r., nr [...] mocą której uchylił zaskarżoną decyzję Starosty
z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - określanej dalej jako P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. wynika natomiast, że kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów, między innymi w sprawach podlegających rozstrzygnięciu
w formie decyzji administracyjnej.
Stosownie do art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany
w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.)
Warunkiem wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej jest uprzednie złożenie zażalenia
w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Przepis ten stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.
Przed wniesieniem skargi skarżący wyczerpał tryb przewidziany w art. 52 § 1
i 2 P.p.s.a., czyli wystąpił z zażaleniem na bezczynność Wojewody do organu wyższego stopnia którym w tym przypadku jest Minister Infrastruktury, który to postanowieniem z dnia [...] września 2008 r. uznał zażalenie za nieuzasadnione. W literaturze przyjmuje się, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności.
Należy podkreślić, że Wojewoda nie pozostawał w bezczynności wbrew zarzutom skarżącego. Organ ten zawiadomił zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. strony
o braku możliwości rozpatrzenia odwołania w terminie określonym w art. 35 k.p.a.
tj. w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Ponadto podał on przyczyny zwłoki i wskazał nowy termin załatwienia sprawy tj. do dnia 30 października 2008 r. Wojewoda (przed upływem określonego terminu) rozstrzygnął ostateczną decyzją
z dnia [...] września 2008 r., odwołanie Spółdzielni A. od decyzji Starosty z dnia [...] czerwca 2008 r.
W związku z powyższym Sąd stwierdza, że skarga A. S. na bezczynność Wojewody, wniesiona do Sądu po wydaniu i doręczeniu przez ten organ decyzji
w sprawie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (Bogusław Dauter, Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego, s. 143, por. także postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 9 grudnia 2004 r., sygn. akt IISAB/Gd 46/03, LEX nr 203323).
Z przedstawionych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło