II SAB/Rz 41/05

Sygn. skt II SAB/Rz 41/05 Postanowienie Dnia 2 marca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: AWSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 marca 2006 r. w Rzeszowie sprawy ze skargi K. K. na bezczynność Burmistrza Miasta [...] w sprawie rozgraniczenia nieruchomości postanawia - odrzucić skargę - W dniu 3 listopada 2005 roku K. K. wniósł skargę na bezczynność Burmistrza Miasta [...]. W uzasadnieniu skargi wskazał, iż w/w organ nie realizuje wydanego przez siebie postanowienia z dnia [...] lipca 2005 roku, znak [...] w przedmiocie rozgraniczenia pomiędzy nieruchomościami oznaczonymi w obrębie ewidencyjnym nr [...] jako działki nr 2356,2366,2369. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Burmistrza Miasta [...] wnosił o jej odrzucenie zarzucając niewyczerpanie przez skarżącego trybu zażaleniowego przewidzianego w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. 2000 r. Nr 98 poz. 1071), powoływanej dalej jako k.p.a.. Ponadto wskazywał, iż postępowanie rozgraniczeniowe nie mogło być kontynuowane z uwagi na śmierć jednego z uczestników. Jednocześnie wyjaśnił, iż postanowieniem z dnia [...] grudnia 2005 roku, znak [...] Burmistrz Miasta [...] przedłużył termin do załatwienia sprawy o rozgraniczenie. Odpowiedając na zapytanie Sądu, pismem z dnia 21 lutego 2006 roku skarżący wyjaśnił, iż nie składał zażalenia na bezczynność Burmistrza Miasta [...] do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uzależniona jest od wcześniejszego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W sprawach ze skargi na bezczynność organu administracji oznacza to wymóg wyczerpania postępowania zażaleniowego uregulowanego w art. 37 § 1 i § 2 k.p.a.. W sytuacji gdy ów wymóg nie został spełniony, skarga jako niedopuszczalna ulega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.. Jak wynika z materiału zgromadzonego w przedmiotowej sprawie, skarżący nie składał zażalenia na bezczynność Burmistrza Miasta [...] w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Tym samym skarżący nie dopełnił rygoru warunkującego dopuszczalność jego skargi. W oparciu o wyżej wskazane okoliczności oraz art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Sąd skargę odrzucił.