II SAB/Rz 43/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Robert Sawuła Sędziowie NSA Maria Piórkowska WSA Joanna Zdrzałka /spr./ Protokolant Sylwia Pacześniak po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 2 sierpnia 2011 r. sprawy ze skargi A. M. na bezczynność Burmistrza w przedmiocie warunków zabudowy -skargę oddala- II SAB/Rz 43/11 U Z A S A D N I E N I E A. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na bezczynność Burmistrza [...] w sprawie ustalenia warunków zabudowy. W skardze stwierdziła, że z wnioskiem o wydanie decyzji ustalającej warunki wystąpiła 9.06.2009 r. i do chwili sporządzania skargi nie uzyskała wymaganej decyzji. W roku 2008 opracowała projekt unijny i przystąpiła do konkursu zorganizowanego przez Urząd Marszałkowski, uzyskując dofinansowanie na przedsięwzięcie pod nazwą: Zakup nieruchomości wraz z niezbędnym wyposażeniem w celu rozbudowy działalności przedsiębiorstwa PPUH A. M. o usługi hotelowo-gastronomiczne. Podpisanie umowy z Urzędem Marszałkowskim obliguje ją do realizacji inwestycji, zaś bezczynność Burmistrza i brak ustalenia dla niej warunków zabudowy grozi cofnięciem przyznanej dotacji. W celu wykonania zobowiązania skarżąca zaciągnęła również kredyt. Przed wniesieniem skargi złożyła zażalenie na bezczynność Burmistrza do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r. wyznaczyło organowi I instancji dodatkowy termin załatwienia sprawy. Burmistrz nadal jednak dopuszcza się bezczynności i przewlekle prowadzi postępowanie, unikając załatwienia sprawy. Zwłoka organu nie jest usprawiedliwiona wskazanymi przez niego poszukiwaniami następców prawnych jednej ze stron (J. G.), gdyż organ ma już informacje o ich nazwiskach i adresach. Skarżąca wniosła o zobowiązanie Burmistrza [...] do załatwienia sprawy "w możliwie najkrótszym terminie". W odpowiedzi na skargę Burmistrz [...] wniósł o jej odrzucenie lub ewentualnie oddalenie. Wskazał, że w sprawie wydana już była decyzja odmawiająca ustalenia warunków zabudowy (z dnia [...] stycznia 2009 r., nr [...]), na inwestycję pn. zmiana przeznaczenia budynku mieszkalnego na usługi hotelarskie z gastronomią, od której nie składano odwołania. W dniu 27.02.2009 r. wpłynął ponowny wniosek skarżącej. Przedłużające się postępowanie wywołane było koniecznością ustalenia następców prawnych po Z. A., właścicielce działki nr 798/1, stanowiącej drogę dojazdową do inwestycji. Z tych względów zawieszono postępowanie do czasu ustanowienia kuratora spadku. Postępowanie podjęto w następstwie pisma Sądu Rejonowego [...] określającego "krąg stron". Niezależnie od tego postępowania wpłynął też trzeci wniosek A. M., z dnia 9.06.2009 r. dotyczący tej samej nieruchomości ale – w ocenie organu - innej inwestycji (pn. zmiana przeznaczenia budynku mieszkalnego na usługi hotelarskie z gastronomią). W dniu 1.12.2010 r. wpłynął kolejny wniosek skarżącej o ustalenie warunków zabudowy, dotyczący przebudowy strychu w budynku mieszkalnym jednorodzinnym ze zmianą sposobu użytkowania na cele mieszkalne i biurowo-usługowe, który inwestorka cofnęła, doprowadzając do umorzenia postępowania (decyzja z dnia [...] grudnia 2010 r.). Pismem z dnia 1 grudnia 2010 r. A. M. zmodyfikowała wniosek z 9.06.2009 r. rozszerzając zmianę przeznaczenia budynku także na poddasze użytkowe. W związku z brakiem formalnym tego wniosku w postaci nie przedłożenia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, wniosek został pozostawiony bez rozpoznania pismem z dnia 14 stycznia 2011 r., nr [...]. Na skutek zażalenia na bezczynność organu I instancji, złożonego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w trybie art. 37 k.p.a., Kolegium to postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r. wyznaczyło Burmistrzowi [...] 30-dniowy termin do załatwienia sprawy, uznając żądanie przedłożenia decyzji środowiskowej za nieuzasadnione, a tym samym brak podstaw do pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Następnie- jak wskazuje dalej Burmistrz w odpowiedzi na skargę - podjął czynności postępowania w sprawie warunków zabudowy. Otrzymał jednak informację, że jedna ze stron nie żyje, a ponadto wpłynął pisemny protest części mieszkańców ulicy K. w B. dotyczący planowanej inwestycji. W dalszym toku akta sprawy przesłano Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w związku z kolejnym zażaleniem A. M. na bezczynność Burmistrza. To zażalenie uznano za nieuzasadnione (postanowienie Kolegium z dnia [...] czerwca 2011 r.). Przedstawione okoliczności wskazują, w ocenie Burmistrza, że nie pozostaje bezczynny i przemawiają za oddaleniem skargi. Ponadto organ wywodzi, iż skarga jest niedopuszczalna, gdyż została złożona 19.05.2011 r., w chwili toczącego się przed Kolegium postępowania zażaleniowego, w którym skarżąca kwestionowała bezczynność organu I instancji. Pismem z dnia 18.07.2011 r. Burmistrz [...] poinformował, że w dniu [...] lipca 2011 r. została wydana decyzja Nr [...] ustalająca warunki zabudowy dla inwestycji pod nazwa "zmiana sposobu użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z użytkowym poddaszem na usługowy (usługi hotelarskie i gastronomiczne typu catering)" na działce nr ewid. 783 w B. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) wojewódzki sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta z mocy art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., obejmuje również bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Jest to stan, w którym organ, będący właściwym miejscowo i rzeczowo do załatwienia sprawy, nie wydaje decyzji, postanowienia bądź innego aktu administracyjnego lub nie podejmuje czynności z zakresu administracji publicznej, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a. Złożenie tego rodzaju skargi dopuszczalne jest, zgodnie z art. 52 § 1 P.p.s.a., po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (zasada ta nie dotyczy prokuratora i Rzecznika Praw Obywatelskich). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Skarżąca wyczerpała tryb niezbędny do wniesienia skargi do Sądu, tj. skorzystała z przysługującego jej zgodnie z art. 37 k.p.a. zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W przedmiotowej sprawie z takim zażaleniem na bezczynność Burmistrza [...] skarżąca wystąpiła nawet dwukrotnie. W pierwszym przypadku Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r. uznało zażalenie za uzasadnione i wyznaczyło Burmistrzowi [...] 30-dniowy termin do załatwienia sprawy, a w drugim – postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r. uznało zażalenie za nieuzasadnione. Dla kwestii dopuszczalności skargi nie ma przy tym znaczenia czy organ wyższego stopnia rozpoznał zażalenie wniesione na podstawie art. 37 k.p.a., ani też jakie rozstrzygnięcie podjął, bowiem przepisy stawiają wyłącznie wymóg formalny w postaci wyczerpania środków zaskarżenia. Tym samym niezasadne są przywołane w odpowiedzi na skargę argumenty przemawiające za odrzuceniem skargi wobec wniesienia jej w czasie, gdy Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie rozpoznało jeszcze zażalenia A. M. na bezczynność Burmistrza [...] z dnia 2.05.2011 r. W myśl art. 149 P.p.s.a., w brzmieniu ustalonym ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r., nr 6, poz. 18), Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W świetle powyższego uregulowania celem skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest wymuszenie na organie określonych zachowań, zmierzających bezpośrednio do załatwienia sprawy. W przypadku postępowania administracyjnego kończącego się wydaniem decyzji, cel ten zostaje osiągnięty poprzez zobowiązanie organu do wydania, w określonym przez Sąd terminie, decyzji. Należy przy tym podkreślić, że rozpatrując skargę na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania Sąd kontroluje działania organu administracji publicznej lub też ich brak, stąd też uwzględnia stan faktyczny i prawny istniejący w dacie wyrokowania. W rozpatrywanej sprawie decyzja o żądanej przez skarżącą treści została wydana w dniu [...] lipca 2011 r., a w tej sytuacji brak jest możliwości zobowiązania organu do określonych działań przewidzianych w art. 149 P.p.s.a., a tym samym uwzględnienia skargi, bowiem stan bezczynności ustał. Niewątpliwie jednak Burmistrz [...] dopuścił się bezczynności prowadząc postępowanie z wniosku skarżącej od 9.06.2009 r. do 8.07.2011 r., co potwierdziło Samorządowe Kolegium Odwoławcze, rozpoznając zażalenie skarżącej postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r., w którym zaznaczono, że organ I instancji bezpodstawnie wzywał A. M. do uzupełnienia wniosku poprzez dołączenie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, która dla przedmiotowej inwestycji nie była wymagana. Jednocześnie należy zaznaczyć, że wspomniana decyzja o warunkach zabudowy z dnia [...] lipca 2011 r. została wydana już po wniesieniu skargi do Sądu, co oznacza, iż postępowanie sądowoadministracyjne nie było bezprzedmiotowe. Z wszystkich tych przyczyn, uwzględniając fakt, iż stan bezczynności ustał, Sąd w oparciu o art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.