II SAB/Rz 44/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Grzegorz Panek, Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska, Sędzia WSA Jarosław Szaro /spr./, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 czerwca 2025 r. sprawy ze skargi P. D. na bezczynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Rzeszowie Kancelaria Komornicza XVI w sprawie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. II SAB/Rz 44/25 U Z A S A D N I E N I E P.D. wnioskiem z dnia 24 stycznia 2025 r. zwrócił się do Komornika Sądowego S.R. o udzielenie mu informacji publicznej dotyczącej pracy organu, tj. : - Czy komornik S.R. potrafi czytelnie się podpisać imieniem i nazwiskiem? Wniósł o przesłanie informacji drogą elektroniczną na adres mailowy. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym Kancelaria Komornicza nr {...}w {...}S.R. {dalej: komornik) pismem z dn. 21 lutego 2025 r. udzielił odpowiedzi na zadane pytanie i stwierdził, że informacji w zakresie personalnych umiejętności komornika nie podlega ustawie o dostępie do informacji publicznych. P.D. w dn. 28 lutego 2025 r. wniósł skargę na bezczynność komornika i zarzucił naruszenie: 1. art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dn. 2 kwietnia 1997 r. w zakresie w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji publicznej poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek, 2. art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (dalej: u.d.i.p.) w zakresie w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniania na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku, polegającym na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Stawiając powyższe zarzuty wniósł o: 1. zobowiązanie organu do załatwienia wniosku, 2. na podstawie art. 6 ustawy o odpowiedzialności funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa w zw. z art. 149 p.p.s.a. wniósł o orzeczeniu, że naruszenie procedury, bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 3. wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. (za lekceważenie przepisów oraz za parafowanie, a nie podpisanie odpowiedzi). W uzasadnieniu skargi wywiódł, że komornik pozostaje w bezczynności z uwagi na brak udzielenia mu informacji publicznej o którą wnosił i wskazał cały szereg orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego, Naczelnego Sądu Administracyjnego i wojewódzkich sądów administracyjnych dotyczących problematyki udzielania informacji publicznych. W jego ocenie postępowanie Komornika narusza przepisy o dostępie do informacji publicznej i w związku z czym organ ten pozostaje w bezczynności. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w {...}Kancelaria Komornicza nr {...}w {...} S.R. w odpowiedzi na skargę wniósł o: 1. umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego, 2. ewentualnie oddalenie skargi jako bezpodstawnej. W uzasadnieniu wskazał, że w jego ocenie wniosek nie dotyczył informacji, która ma charakter informacji publicznej. Zawarł też szczegółowe rozważania dotyczące posługiwania się podpisem w pismach procesowych. Wojewódzki Sąd administracyjny miał na uwadze, co następuje. Skarga nie jest uzasadniona. Definicja informacji publicznej została zawarta w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. W myśl tego przepisu każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną. Samo pojęcie spraw publicznych nie zostało zdefiniowane w ustawie i podlega wykładni w orzeczeniach organów stosujących prawo, jak sądy administracyjne. Poszukując wykładni tego pojęcia w aspekcie niniejszej sprawy należy stwierdzić, że jakkolwiek informacje dotyczące funkcjonariuszy publicznych związanych z wykonywaniem przez nich władzy publicznej mogą być uważane za informacje publiczną, to jednak zakres tych informacji wiązać się będzie ściśle i wyłącznie z takimi danymi, które wiążą się z wykonywaniem tej właśnie władzy publicznej. Jednocześnie muszą to być takie dane, których poznanie pozwala ocenić możliwości i sposób sprawowania tej funkcji przez te osoby, a jednocześnie nie są to informacje powszechnie dostępne. W przedmiotowej sprawie P.D. wniósł o udzielenie informacji czy komornik sądowy potrafi się czytelnie podpisać i należało uznać, że tego typu wniosek nie będzie podlegał rozpoznaniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznych gdyż w swej istocie nie zmierza on do uzyskania takiej informacji. Pomijając sam fakt, że analfabetyzm nie jest zjawiskiem, które by występowało w Polsce, wskazać należy na art. 11 ustawy z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych (Dz. U. 2024.1458 t.j.), który przewiduje wymagania jakie musi spełniać osoba celem powołanie jej na stanowisko komornika. Art. 11 ust. 1 pkt 6 tej ustawy stanowi, że komornik musi ukończyć wyższe studia prawnicze w Polsce i uzyskać tytuł magistra prawa lub zagraniczne studia prawnicze uznane w Polsce. Jest oczywiste, że komornik będący przedmiotem wniosku spełnia ten warunek, a z tego z kolei można wyprowadzić wniosek, że potrafi się on podpisać imieniem i nazwiskiem. W trybie dostępu do informacji publicznej nie można żądać tego rodzaju danych, które są oczywiste, w sytuacji kiedy sam wniosek zmierza nie tyle do pozyskania wiedzy o sprawach publicznych, co do deprecjonowania podmiotu do którego wniosek jest skierowany. Poza zakresem sprawy niniejszej pozostają kwestię sposobu podpisywania pism czy decyzji procesowych przed podmioty uprawnione do ich wydania. Z tych względu sąd skargę oddalił w myśl art. 151 p.p.s.a.