II SAB/Rz 46/15

Dnia 14 maja 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2015 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w przedmiocie rozpoznania odwołania - postanawia - odrzucić skargę W dniu 27 lutego 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga A.K. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie dokonania zmian w operacie ewidencji gruntów obrębu Z. gmina [...], dotyczących działki nr 1347/2. Zarządzeniem z dnia 28 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wezwał skarżącego do wyjaśnienia czy przed złożeniem skargi wystąpił do Głównego Geodety Kraju z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r., poz. 267 ze zmianami), zwanej dalej "K.p.a." W odpowiedzi na wezwanie skarżący nadesłał kopie pism kierowanych m. in. do Głównego Geodety Kraju wraz z potwierdzeniami nadania przesyłek listem poleconym. Z nadesłanej korespondencji wynikało, że nie składał on zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie w trybie art. 37 § 1 K.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej jako P.p.s.a., skuteczność wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uzależniona jest od wcześniejszego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W sprawach ze skargi na bezczynność organu administracji oznacza to wymóg wyczerpania postępowania zażaleniowego uregulowanego w art. 37 § 1 i § 2 k.p.a. W sytuacji, gdy ów wymóg nie został spełniony, skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Mając zatem na uwadze fakt, że skarżący nie wykazał, jakoby wyczerpał tryb uregulowany we wskazanym wyżej przepisie, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.