II SAB/Rz 47/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: AWSA Jolanta Ewa Wojtyna po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2007 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na bezczynność Starosty Powiatu [...] w przedmiocie scalenia gruntów - postanawia - odrzucić skargę. W dniu 26 lipca 2006r. wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego pismo A. M. datowane 19 lipca 2006r. i zatytułowane: " Skarga na Geodezję Starostwa Powiatu [...] o nie wykonanie w całości decyzji Kolegium Odwoławczego Województwa [...] z dnia [...] luty 2006r." W związku z powyższym pismem, Samorządowe Kolegium Odwoławcze zwróciło się do A. M. o wyjaśnienie czy wniesione podanie jest: 1. zażaleniem na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie niezałatwienia sprawy w ustawowym terminie w związku z decyzją SKO z dnia [...] lutego 2006r., 2.skargą na działanie Starosty złożoną w trybie art. 221 i nast. Kodeksu postępowania administracyjnego czy też 3.skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na decyzję SKO z dnia [...] lutego 2006r. - w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem przyjęcia, iż przedmiotowe podanie wyczerpuje pkt 1 wezwania. W odpowiedzi na powyższe pismo, w dniu 5 września 2006r. wpłynęło do SKO pismo A. M. wskazujące jako adresata "Sąd Administracyjny w Rzeszowie", w którym wyżej wymieniona wskazała, że jej pismo datowane 19 lipca 2006r. stanowi: 1."skargę na bezczynność Starostwa w przedmiocie niezałatwienia sprawy w ustawowym terminie w związku z decyzją SKO z dnia [...] lutego 2006r." 2."skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego na uchyloną decyzję z dnia [...] lutego 2006r. w dniu 26 czerwca 2006r. Na skutek powyższego pisma precyzującego przedmiot zaskarżenia, Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało pismo A. M. z datą jego sporządzenia oznaczoną jako 19 lipca 2006r. za zażalenie wyżej wymienionej na niezałatwienie w terminie przez Starostę sprawy scalenia gruntów wsi W. i na podstawie przepisu art. 37 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000r. nr 98 poz. 1071 ze zm.), powoływanej dalej jako k.p.a. uznało je za nieuzasadnione - postanowieniem z dnia [...] września 2006r. znak: [...]. Sprawa ze skargi A. M. na wspomnianą decyzję SKO z dnia [...] czerwca 2006r. została zarejestrowana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie w dniu 9 października 2006r. tj. z dniem przekazania do tut. Sądu odpowiedzi na tę skargę wraz z aktami sprawy przez organ. Natomiast sprawę ze skargi wyżej wymienionej na bezczynność Starosty Powiatu [...] zarejestrowano w tut. Sądzie w dniu 15 grudnia 2006r. tj. z chwilą przesłania przez SKO kolejnych dokumentów w sprawie. W związku z faktem, iż ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wskazanego wyżej postanowienia SKO z dnia [...] września 2006r. nie wynikała data jego otrzymania przez skarżącą, pismem z dnia 19 lutego 2007r. - doręczonym skarżącej osobiście w sekretariacie tutejszego Sądu - wyżej wymieniona wezwana została do wykazania, iż wnosząc przedmiotową skargę zachowała ustawowy termin do jej złożenia. W szczególności zobowiązano A. M. do podania daty otrzymania przez nią cytowanego postanowienia SKO - w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem uznania, iż przedmiotowa skarga została wniesiona przedwcześnie. Odpowiadając na powyższe pismo, A. M. wskazała: "otrzymałam pismo od SKO 16 sierpnia 2006r., nie otrzymałam 25 września 2006r.". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Niezbędnym wymogiem, warunkującym merytoryczne rozpoznanie sprawy, jest złożenie skargi do sądu w ustawowym terminie. Termin ten przewidziany jest w przepisie art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. i wynosi 30 dni, liczonych od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Kolejnym koniecznym warunkiem skuteczności skargi wniesionej do sądu administracyjnego jest jej złożenie po uprzednim wyczerpaniu administracyjnego toku instancji, o czym mowa w art. 52 § 1 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, iż skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Ustawodawca definiując wyczerpanie środków zaskarżenia wskazał w art. 52 § 2 P.p.s.a., iż polega ono na sytuacji, kiedy stronie nie przysługuję żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Odnosząc powyższe do okoliczności rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, iż skarga A. M. na bezczynność Starosty Powiatu [...] jest przedwczesna. Skarżąca spełniła wprawdzie warunek z art. 52 § 1 P.p.s.a. (tj. wyczerpanie toku instancji), jednakże jej skarga została złożona zanim zaczął biec termin do jej wniesienia. Przedmiotowa skarga datowana jest bowiem 5 września 2006r. i w tym samym dniu została osobiście złożona w Samorządowym Kolegium Odwoławczym, natomiast rozstrzygnięcie w sprawie w rozumieniu przepisu art. 53 § 1 P.p.s.a. zapadło w dniu 25 września 2006r. Wprawdzie Sąd nie dysponuje datą jego doręczenia skarżącej (zwrotne potwierdzenie odbioru wskazuje tylko na sam fakt doręczenia - podpis S. M., brak jest na nim daty tej czynności), jednak sama data wydania wymienionego postanowienia wskazuje na fakt, iż termin do wniesienia skargi do tutejszego Sądu rozpoczął swój bieg po dniu 27 września 2006r. (jest to data nadania na poczcie postanowienia SKO z dnia [...] września 2006r.). W takiej zaś sytuacji uznać należy, iż A. M. składając w dniu 5 września 2006r. w Samorządowym Kolegium Odwoławczym skargę na bezczynność Starosty Powiatu [...], uczyniła to zanim powstała prawna możliwość dokonania powyższej czynności tj. przed rozpoczęciem biegu terminu do jej podjęcia. Dlatego też Sąd odrzucił przedmiotową skargę jako niedopuszczalną na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. Ubocznie należy wskazać, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w postanowieniu z dnia [...] września 2006r. zawarło nieprawidłowe pouczenie, iż postanowienie to nie podlega zaskarżeniu. Stosownie jednak do treści art. 112 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego, nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Dlatego też Sąd informuje, iż w powyższej sytuacji (nieprawidłowego pouczenia przez organ II instancji co do środka zaskarżenia), strona może złożyć wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2006r. Zgodnie z art. 87 § 3 P.p.s.a. wniosek taki składa się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.