II SAB/Rz 47/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Robert Sawuła Sędziowie WSA Zbigniew Czarnik /spr./ SO (del.) Ewa Partyka Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 14 września 2010 r. sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Burmistrza Miasta [...] w przedmiocie budowy drogi - postanawia – odrzucić skargę. Wezwaniem z dnia 2 lipca 2009 r. J. K. zażądała od Burmistrza Miasta P. wydania decyzji podziałowych dla działek nr 564, 565 i 572 położonych w P. w celu wydzielenia gruntu – pasa drogowego o szerokości 8 m dla realizacji drogi oznaczonej w planie miejscowym symbolem 4KD, wykazania w księgach wieczystych własności Gminy Miejskiej P. działek zajętych pod budowę drogi oraz wystąpienia przez Burmistrza Miasta P. o pozwolenie na budowę w/w drogi oznaczonej symbolem 4KD wraz z pętlą do zawracania samochodów oraz niezbędną infrastrukturą, stosownie do postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Dworcowa" w P.. Uzasadniając swoje wezwanie strona wskazała, że obowiązek podjęcia określonych prawem działań przez Burmistrza Miasta P. wynika z przepisów prawa. W szczególności dokonanie podziału działek i wydzielenie ich części pod budowę drogi 4KD oraz sama realizacja tego przedsięwzięcia jako celu publicznego jest obligatoryjnym zadaniem gminy, a to oznacza, że organ wykonawczy tej jednostki samorządu jest zobowiązany do podjęcia i prowadzenia stosownych postępowań administracyjnych oraz wydania w tym zakresie decyzji na podstawie art. 6, art. 7 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o samorządzie gminnym, art. 6 ust. 1, art. 97 ust. 3 pkt 1 i art. 98 ustawy o gospodarce nieruchomościami, a także art. 7 ust. 1 – 3 ustawy o drogach publicznych oraz art. 2 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Ponieważ miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest przepisem gminnym, to oznacza, że organy tej jednostki samorządowej, są zobowiązane wykonywać zawarte w nim ustalenia, w tym mają obowiązek podejmować czynności i działania zmierzające do realizacji wpisanych w planie dróg publicznych. Do tej kategorii należy droga oznaczona symbolem 4 KD, której lokalizację przewiduje plan "Dworcowa". Pismem z dnia 24 lipca 2009 r. Burmistrz Miasta P. odpowiedział na wezwanie J. K. W swoim stanowisku podkreślił, że obowiązujące przepisy nie nakładają na ten organ obowiązku wszczęcia i prowadzenia postępowania podziałowego w zakresie działek objętych wezwaniem. Wskazane tam działki są własnością różnych podmiotów, toteż nie ma podstaw do prowadzenia z urzędu postępowania podziałowego. Zgodnie z art. 97 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami podziału nieruchomości dokonuje się na wniosek i koszt osoby, która ma w tym interes prawny, zatem stosowny wniosek może złożyć każda z osób mająca tytuł prawny do nieruchomości. Odpowiadając na wezwanie odnoszące się do obowiązku budowy drogi 4KD zgodnie z ustaleniami planu, Burmistrz Miasta P. stwierdził, że ujęcie w planie takiego zadania jak budowa nowej drogi publicznej nie jest równoznaczne z nałożeniem na organy gminy obowiązku realizacji takiego zamierzenia. Oznacza tylko prawną możliwość wykonania takiej drogi, jeżeli pojawi się możliwość realizacji tego przedsięwzięcia. Stanowisko Burmistrza Miasta P. stało się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. W skardze skarżąca wskazała bezczynność Burmistrza Miasta P. domagając się uznania tej bezczynności w zakresie realizacji planu "Dworcowa" przez odstąpienie od budowy drogi wskazanej w tym planie i oznaczonej symbolem 4KD. Domagała się nakazania organowi przeprowadzenia postępowania podziałowego zgodnie z przepisami o gospodarce nieruchomościami i wydzielenia gruntów pod tę drogę oraz wykazania w księgach wieczystych własności Gminy dla działek, na których ma być zrealizowana droga o symbolu 4KD. Skarżąca wniosła o przeprowadzenie przez Sąd dowodów uzupełniających z dokumentów, których wykaz wskazała na str. 2 skargi. Główny motyw uzasadnienia skargi sprowadza się do uznania, że organ błędnie przyjął i ustalił stan faktyczny i prawny. Prowadzi to do przyjęcia przez Burmistrza Miasta P. braku obowiązku do wydania decyzji podziałowych i budowy drogi 4KD. Stanowisko takie w sposób rażący narusza przepisy prawa, zwłaszcza art. 6 ust. 1, art. 7 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz art. 30 i art. 31 ustawy o samorządzie gminnym, a także art. 4 pkt 3 i 3a, art. 6 pkt 1, art. 93 pkt 1, art. 96, pkt 1, art. 97 pkt 1 i 3 oraz art. 98 pkt 1 i 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, a także art. 7, art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 3 o zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności. Wskazane przez skarżącą naruszenia uzasadniają skargę na bezczynność Burmistrza Miasta P. Odpowiadając na skargę Burmistrz Miasta P. wniósł o jej oddalenie, z argumentacją wskazująca na brak naruszeń prawa, a w konsekwencji na brak bezczynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył co następuje: Stosownie do treści art. 3 § ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ dalej: p.p.s.a., sądy sprawują kontrolę administracji i stosują prawem przewidziane środki. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy wynika z treści art. 134 § 1 p.p.s.a. zgodnie z którym sądy rozpoznając skargi nie są związane ich zarzutami, podstawą prawną ani formułowanymi przez strony wnioskami. Sądy orzekają w granicach danej sprawy. Skarga J. K. na bezczynność Burmistrza Miasta P. podlega odrzuceniu. Art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. dopuszcza możliwość wniesienia skargi na bezczynność organów w sprawach wydawania decyzji i postanowień w rozumieniu k.p.a. oraz w tych sprawach, w których wydane są akty lub podejmowane czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Bezczynność organu administracji publicznej występuje w tych sytuacjach, gdy w prawem określonym terminie organ właściwy /bezczynny/ nie podejmuje w sprawie czynności lub nie kończy prowadzonego postępowania. W sprawie rozpoznawanej przez Sąd skarżąca domaga się uznania bezczynności Burmistrza Miasta P. gdyż organ nie podejmuje i nie prowadzi postępowań w sprawie podziału działek nr 564, 565 i 572, na których ma być realizowana droga oznaczona symbolem 4KD oraz nie podejmuje postępowań w celu realizacji przyjętej w planie "Dworcowa" drogi. Domagając się działań organu w tym zakresie, skarżąca wskazuje, że organ gminy ma obowiązek realizacji dróg publicznych, objętych miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy. Nie podejmowanie tych działań stanowi naruszenie bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa. Sąd z takim stanowiskiem nie może się zgodzić. Obowiązujące prawo nie nakłada na organ gminy obowiązku wszczęcia i prowadzenia zarówno postępowania podziałowego jak i realizacji inwestycji drogowej, czy szerzej, ustaleń przyjętych w planie miejscowym zagospodarowania przestrzennego. Ustalenia planu wskazują na przeznaczenie terenów objętych tym rozstrzygnięciem, jednak nie tworzą po stronie gminy obowiązku ich realizacji w konkretnym czasie. Sprawa realizacji uzależniona jest od potrzeb i możliwości jednostki samorządu terytorialnego. W sprawie rozpoznawanej przez Sąd trudno byłoby obowiązek Gminy Miejskiej P. wywodzić tylko z zapisów planu miejscowego, w sytuacji, gdy inne przepisy nie nakładają na Gminę, w tym jej organ – Burmistrza obowiązku wszczęcia i prowadzenia postępowań zmierzających do wybudowania drogi oznaczonej w planie jako 4KD. W podobny sposób należy traktować zarzut bezczynności odnoszący się do niewszczęcia postępowania podziałowego. Ustawa o gospodarce nieruchomościami nie wprowadza nakazu prowadzenia postępowań podziałowych dla nieruchomości przeznaczonych w planach pod drogi publiczne. Na podkreślenie zasługuje stanowisko, że bezczynność w sprawach wskazanych przez skarżącą mogłaby wystąpić, gdyby Burmistrz Miasta P. wszczął postępowania i nie wydawał decyzji, albo gdyby tych działań nie podejmował, a przepis ustawy wyraźnie nakładałby obowiązek ich podjęcia. Zdaniem Sądu istnienie planu nie wyklucza wszczęcia postępowania podziałowego przez stronę, jeżeli taka jest jej wola. Natomiast nie jest źródłem obowiązku dla organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego. Rozpoznając skargę, Sąd po zapoznaniu się z treścią pism skarżącej, które wpłynęły do Sądu w dniach 5 stycznia 2010 r., 13 stycznia 2010 r., 2 marca 2010 r., 4 marca 2010 r., 20 kwietnia 2010 r., 21 kwietnia 2010 r. i z 23 sierpnia 2010 r. stwierdza, że w ich treści nie zawarto żadnych nowych okoliczności, które miałyby wpływ na sposób rozstrzygnięcia skarżonej sprawy. Z treści sformułowanych w nich wniosków wynika, że strona rozwija zarzuty zawarte w skardze, bądź poszerza argumentację w niej przedstawioną. Nie zmienia to jednak oceny, że dla bezczynności Burmistrza Miasta P., na którą wskazuje skarżąca nie ma to znaczenia, w świetle wcześniej wskazanych wywodów, że przedmiotem bezczynności może być brak wskazanych w przepisach działań, które nie mieszczą się pośród tych, na które wskazuje skarga. Mając na uwadze powyższe i treść art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd skargę odrzucił.