II SAB/Rz 48/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Zbigniew Czarnik Sędziowie WSA Robert Sawuła SO (del.) Tomasz Smoleń /spr./ Protokolant Anna Zięba po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 4 marca 2010 r. sprawy ze skargi P. K. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy -postanawia- umorzyć postępowanie sądowe II SAB/Rz 48/09 UZASADNIENIE W piśmie z dnia 25 września 2009r. P. K. wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy [...] wraz z wnioskiem o ukaranie tego organu grzywną w sprawie nie wykonania obowiązków nałożonych postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2009r. i [...] lipca 2009r. W uzasadnieniu skargi podał, że decyzją z dnia [...] stycznia 2009r. Kolegium uchyliło decyzję w.w. Wójta, a ten zaniedbał obowiązki służbowe i w terminie 30 dni od otrzymania decyzji nie wydał nowej decyzji czym naruszył art. 37 § 3 kpa. Skarżący w dniu 1 kwietnia 2009r. złożył do Kolegium zażalenie na bezczynność Wójta. W wyniku jego rozpatrzenia postanowieniem z dnia [....] lipca 2009r. Kolegium uznało je za uzasadnione i zobowiązało Wójta do załatwienia sprawy w dodatkowym 30 dniowym terminie oraz zobowiązało go do wyjaśnienia przyczyn i ustalenia winnych niezałatwienia sprawy w terminie. Jednakże pomimo upływu wyznaczonego przez Kolegium terminu Wójt do dnia złożenia skargi nie wykonał nałożonych na niego obowiązków. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o umorzenie postępowania w części obejmującej jego bezczynność oraz o jej odrzucenie względnie o oddalenie skargi w części obejmującej wniosek o ukaranie go grzywną. W uzasadnieniu wskazał, że decyzją z dnia [...] stycznia 2009r. Kolegium uchyliło decyzję Wójta z dnia [...] listopada 2008r. odmawiającą skarżącemu ustalenia warunków zabudowy na zamierzenie inwestycyjne pod nazwą "budynek gospodarczy zmiana sposobu użytkowania na handlowo-magazynowy, handel-biuro obsługi klienta składu węgla, magazyn- dla maszyn i narzędzi składu węgla" na działce nr ewid. 393/2 położonej w T.". Następnie w wyniku zażalenia na bezczynność organu I instancji Kolegium uznało je za uzasadnione i postanowieniem z dnia [...] lipca 2009r. wyznaczyło dodatkowy termin na załatwienie sprawy. Wójt podał że akta sprawy przekazał do Kolegium w związku z zażaleniem na bezczynność, które następnie zostały przekazane wraz ze skargą do WSA w Rzeszowie. W związku z czym niemożliwym było wydanie decyzji, bo organ nie dysponował aktami. Dopiero w dniu [...] października 2009r., wydał decyzję nr [...] co uzasadnia umorzenie postępowania. W ocenie Wójta z art. 154 § 1 P.p.s.a. istnieje możliwość ukarania organu grzywną w razie nie wykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność, po uprzednim wezwaniu właściwego organu do załatwienia sprawy. Natomiast w niniejszej sprawie nie zapadł wyrok uwzględniający skargę na bezczynność jak również przed wniesieniem skargi a po wyczerpaniu środka zaskarżenia skarżący nie wzywał organu do załatwienia sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Jego kontrola ogranicza się więc do zbadania czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej skrótem P.p.s.a., nie określono jednoznacznie na czym polega stan bezczynności organów administracji publicznej jednakże w orzecznictwie sądowym i doktrynie prawniczej zgodnie przyjmuje się, że z taką bezczynnością mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie, lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego aktu - nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności - T. Woś "Postępowanie sądowoadministracyjne", wyd. Prawnicze PWN, Warszawa 1996r. s. 62-63. Sąd administracyjny w sprawach bezczynności nie przeprowadza kontroli określonego aktu lub czynności danego organu a jedynie rozstrzyga na podstawie stanu faktycznego danej sprawy istniejącego w dacie orzekania czy organ administracji pozostaje w bezczynności. W sytuacji gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organ wyda określony akt bądź dokona żądanej czynności - co do których pozostawał w bezczynności wówczas zastosowanie ma art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. i postępowanie sądowe podlega umorzeniu- uchwała NSA z dnia 26 listopada 2008r. sygn. akt I OPS 6/08, ONSAiWSA 2009/4/63. Przenosząc powyższe wywody na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że w dniu 11 kwietnia 2008r. P. K. złożył wniosek o ustalenie warunków zabudowy na zamierzenie inwestycyjne pod nazwą: "budynek gospodarczy- zmiana sposobu użytkowania na handlowo-magazynowy- biuro obsługi i magazyn maszyn składu węgla" na działce nr ewid. 393/2 położonej w T. Decyzją z dnia [...] listopada 2008r., nr [...] Wójt Gminy odmówił ustalenia warunków zabudowy na planowane zamierzenie inwestycyjne. W wyniku wniesionego odwołania od tej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w dniu [...] stycznia 2009r. decyzją nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Następnie pismem z dnia 1 kwietnia 2009r. P. K. wniósł do Kolegium zażalenie na bezczynność Wójta Gminy z wnioskiem o ukaranie winnych zaniedbania obowiązków służbowych. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2009r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało zażalenie za uzasadnione i wyznaczyło Wójtowi dodatkowy termin do załatwienia sprawy oraz zobowiązało ten organ do wyjaśnienia przyczyn i ustalenia osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie. W wyniku wniesionej przez P. K. skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpatrzenia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie toczyło się przed Sądem postępowanie pod sygn. akt IISAB/Rz 29/09. Zostało ono zakończone wyrokiem z dnia 4 listopada 2009r. oddalającym skargę. W dniu 28 września 2009r. P. K. wniósł przedmiotową skargę na bezczynność Wójta. Zaś w dniu [...] października 2009r. Wójt Gminy decyzją nr [...] odmówił ustalenia warunków zabudowy dla planowanej inwestycji. Tym samym stwierdzić należy, że zlikwidowany został stan bezczynności. Podkreślenia wymaga to, że w sprawach ze skarg na bezczynność organów administracji publicznej sąd administracyjny orzeka według stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dacie orzekania - wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 sierpnia 2005r. sygn. akt IVSAB/Wa 64/05, Lex nr 191990. Niewątpliwie w niniejszej sprawie w dacie orzekania przez sąd Wójt Gminy nie pozostawał już w bezczynności. Odnosząc się do wniosków skargi dotyczących wymierzenia Wójtowi Gminy grzywny za niewykonanie obowiązków służbowych nałożonych na niego przez Kolegium Sąd uznał je za nieuzasadnione. Wyjaśnić należy, że stosownie do art. 154 § 1 P.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z przepisu tego wynika, że kwestia wymierzenia grzywny organowi może nastąpić dopiero w związku z jego bezczynnością po wyroku uchylającym decyzję administracyjne, podnoszone zatem przez skarżącego okoliczności pozostają poza zakresem rozpoznania. Tak więc nie było zasadnym wymierzanie grzywny organowi w przedmiotowym postępowaniu w sytuacji gdy w sprawie nie został wcześniej wydany wyrok uwzględniający skargę. Stanowisko skarżącego co do niezastosowania się organu do obowiązków nałożonych przez Kolegium " z daty [...] stycznia 2009 oraz [...] lipca 2009r" jest subiektywne i nawet gdyby było słuszne nie może stanowić podstawy do wymierzenia grzywny. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.