II SAB/Rz 50/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Małgorzata Wolska /spr./ Sędziowie WSA Zbigniew Czarnik WSA Joanna Zdrzałka Protokolant Sylwia Pacześniak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 3 listopada 2011 r. sprawy ze skargi D. P. na przewlekłe prowadzenia postępowania przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w przedmiocie zasiłku celowego - postanawia- umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. II SAB/Rz 50/11 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] sierpnia 2010r. znak [...] Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie, działający z upoważnienia Prezydenta Miasta przyznał D. P. zasiłek celowy w kwocie 7 000,00 zł tytułem I raty na pokrycie kosztów remontu budynku/lokalu mieszkalnego położonego w T. przy ul. [...], który uległ zniszczeniu na skutek powodzi w miesiącu maju/czerwcu 2010r. W pkt 3 decyzji zobowiązano D. P. do przedłożenia faktur lub innych dowodów zakupu materiałów budowlanych w terminie jak najszybszym nie dłuższym niż do dwóch miesięcy od wydania decyzji. Na skutek złożonego przez D. P. odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] września 2010r. nr [...] uchyliło powyższą decyzję w zakresie pkt 3 (dotyczącego terminu przedłożenia faktur lub innych dowodów zakupu materiałów budowlanych, nie dłuższego niż 2 miesiące), a sprawę w tym zakresie przekazało do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Decyzją z dnia [...] listopada 2010r. znak [...] działający z upoważnienia Prezydenta Miasta, Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie, zmienił swoją decyzję z dnia [...] sierpnia 2011r. w ten sposób, że w pkt 3 zobowiązał D. P. do przedłożenia faktur lub innych dowodów zakupu materiałów budowlanych w terminie do 20 grudnia 2010r. Niewykorzystane środki w terminie, należało zwrócić do Ośrodka. Także i ta decyzja została zaskarżona odwołaniem, a po jego rozpoznaniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] grudnia 2010r. nr [...] zmieniło decyzję z dnia [...].11.2010r w punkcie 3, określając termin rozliczenia do dnia 31 maja 2011r. Na skutek złożonej przez D. P. skargi do WSA w Rzeszowie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., decyzją z dnia [...] lutego 2011r., nr [...] uwzględniło skargę w całości i uchyliło własną decyzję z dnia [...] grudnia 2010r. Jednocześnie działając na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. uchyliło decyzję organu I instancji z dnia [...] listopada 2010r., a sprawę przekazało do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Pismem z dnia [...] kwietnia 2011r. znak: [...] Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie, działając w oparciu o art. 35 i art. 36 § 1 k.p.a. poinformował stronę o przedłużeniu terminu ostatecznego rozpatrzenia sprawy, z uwagi na prowadzenie postępowania wyjaśniającego przez SKO i wskazał jednocześnie, że o nowym terminie załatwienia sprawy strona zostanie powiadomiona po ustaniu przyczyn niezależnych od organu I instancji. D. P. – działająca przez pełnomocnika rad. pr. M. P. złożyła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, wnosząc o wyznaczenie dodatkowego terminu do załatwienia sprawy nie dłuższego niż do 15 maja 2011r. oraz wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie i podjęcia działań zmierzających do pociągnięcia ich do odpowiedzialności, zgodnie z art. 37 § 2 k.p.a. Postanowieniem z dnia [...] maja 2011r., Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło uwzględnienia zażalenia. Wskazało, że zażalenie o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. jest szczególnym środkiem prawnym. W sprawie na "niezałatwienie sprawy w terminie" konieczne jest spełnienie dwóch przesłanek. Pierwsza z nich zawarta jest w określeniu "niezałatwienie sprawy", drugą stanowi upływ terminu podstawowego lub dodatkowego (wyznaczonego). Brak którejkolwiek z nich wyklucza milczenie organu. Kolegium uznało, że powyższe przesłanki nie zostały spełnione. Podniosło, że na skutek kasacyjnej decyzji Kolegium z dnia [...].02.2011r. organ I instancji został zobowiązany do ponownego rozpatrzenia sprawy, po drugie decyzja ta (z [...].02.2011r.) poddana została sądowej kontroli, na skutek skargi złożonej do WSA w Rzeszowie, po trzecie pismem z dnia [...].04.2011r. organ I instancji poinformował stronę o niezłatwieniu sprawy w terminie. Nadto postanowieniem z dnia [...] maja 2011r. organ I instancji zawiesił postępowanie w przedmiotowej sprawie do czasu zakończenia postępowania sądowego przed WSA w Rzeszowie. Kolegium uznało, że zagadnienie, które będzie przedmiotem rozważań Sądu ma bezpośredni związek ze sprawą, której załatwienia domaga się odwołująca, a zatem w pełni uzasadnionym było stanowisko organu I instancji w kwestii przedłużenia terminu, a następnie zawieszenia postępowania. SKO stwierdziło, że mimo pewnych uchybień, organ I instancji nie pozostawał w bierności. W dniu 8 lipca 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, za pośrednictwem Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie, wpłynęła skarga D. P. – zastępowanej przez pełnomocnika rad. pr. M. P. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy w Rodzinie. Skarżąca zawnioskowała o zobowiązanie Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy w Rodzinie do wydania decyzji, zgodnie z pkt II decyzji SKO z dnia [...].02.2011r., znak: [...], w oznaczonym terminie, stwierdzenie, że przewlekle prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżąca wskazując na dotychczasowy przebieg postępowania podniosła, że ani MOPR ani Dyrektor nie są uprawnieni do przedłużania terminów załatwiania spraw, określonych przepisami k.p.a. Organ ma natomiast obowiązek zawiadomić strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Podkreśliła, że w piśmie z dnia [...] kwietnia 2011r. nie wskazano nowego terminu załatwienia sprawy, co oznacza rażące naruszenie obowiązku wynikającego z wyżej wskazanego przepisu. Zapowiedziano jedynie zawiadomienie strony w bliżej nieokreślonej przyszłości. Nadto podane rzekome i nieprawdziwe przyczyny niezałatwienia sprawy w terminie nie uzasadniają niezałatwienia sprawy. Wskazała, że po otrzymaniu zażalenia organ I instancji zawiesił postanowieniem z dnia [...] maja 2011r. postępowanie, które to postanowienie zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie. W ocenie organu skarga jest przedwczesna, bezprzedmiotowa i podlega odrzuceniu, albowiem nie upłynął termin – [...] września 2011r. - określony w zaskarżonej decyzji SKO, do rozliczenia przyznanego i wypłaconego zasiłku celowego. Wnosząc natomiast o oddalenie Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie wskazał, że bezpodstawny jest zarzut o przewlekłym prowadzeniu postępowania. Wszelkie działania organu podejmowane w celu przyznania skarżącej pomocy w formie zasiłku celowego z tytułu strat poniesionych w powodzi w miesiącu maj/czerwiec 2010r. były zgodne z przepisami i jej wnioskiem, a sama pomoc w formie zasiłku została wypłacona. Podejmowane w sprawie czynności przeczą bezczynności organu. Działania podejmowane były w określonym prawem terminie, a realizując ustawowy obowiązek organ zakończył prowadzone postępowanie wydaniem stosownego aktu (postanowienia) odpowiedniego do stanu sprawy. W piśmie z dnia 26 października 2011r. (28 października 2011r. – data wpływu do Sądu) D. P, działająca przez pełnomocnika rad. pr. M. P., cofnęła skargę z dnia 7.06.2011r. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora MOPR i wniosła o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - określanej dalej jako P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd. Jedynie w przypadku, gdyby cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub powodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, Sąd jest zobligowany do uznania tej czynności za niedopuszczalną. Skuteczne cofnięcie skargi jest przesłanką umorzenia postępowania wskazaną w art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie ustawowe przesłanki wyłączające skuteczność oświadczenia strony skarżącej o cofnięciu skargi nie zachodzą. Skarżąca pismem z dnia 26 października 2011r. cofnęła skutecznie skargę, a w ocenie Sądu brak jest okoliczności, które wskazywałyby na konieczność uznania tego oświadczenia za niedopuszczalne. Zatem postępowanie wszczęte na skutek skargi D. P. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie, podlega umorzeniu. W związku z powyższym, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 60 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.