II SAB/Rz 51/09
PostanowienieWSA w Rzeszowie2009-12-17
Skład orzekający: Piotr Godlewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, biorąc pod uwagę jej sytuację materialną i dochody?Ratio decidendi
Skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, ponieważ jej sytuacja materialna, obejmująca niskie dochody, zbliżający się bezpłatny urlop wychowawczy oraz konieczność ponoszenia znaczących wydatków na utrzymanie rodziny i domu, uniemożliwia jej poniesienie kosztów postępowania bez narażania siebie i rodziny na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Posiadany majątek nie jest wystarczający do pokrycia tych kosztów.Stan faktyczny
Skarżąca R. B. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, w sprawie ze skargi na bezczynność Marszałka Województwa. Wskazała na trudną sytuację materialną związaną z niskimi dochodami, zbliżającym się bezpłatnym urlopem wychowawczym oraz koniecznością ponoszenia wydatków na utrzymanie rodziny i domu. Dołączyła oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach.Rozstrzygnięcie
Referendarz sądowy postanowił zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w całości oraz ustanowić dla niej adwokata.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Piotr Godlewski po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie z jej skargi na bezczynność Marszałka Województwa [...] w przedmiocie bezczynności urzędnika postanawia I. Zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w całości, II. Ustanowić dla skarżącej adwokata.
R. B. w sprawie ze skargi na bezczynność Marszałka Województwa [...] wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu PPF zwróciła się o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, wskazując przy tym w uzasadnieniu wniosku na adw. M. K. "który prowadzi mi już sprawy i zna o co w nich chodzi".
Skarżąca podniosła, że nie stać jej na poniesienie kosztów sądowych z uwagi na wyższe wydatki związane ze zbliżającym się okresem świątecznym oraz przejściem od połowy stycznia 2010 r. na bezpłatny urlop wychowawczy, co oznacza że wraz
z dziećmi będzie pozostawała na wyłącznym utrzymaniu męża i musi zaoszczędzić środki na ten okres.
Wg zawartego we wniosku oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku
i dochodach:
- skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z mężem i dziećmi (2 i 5 lat),
- posiadany przez nich majątek obejmuje nieukończony dom o pow. 116 m² oraz
nieruchomość rolną o pow. 1,06 ha,
- uzyskane przez nich w 2008 r. dochody obejmowały: wynagrodzenie za pracę skarżącej w kwocie 612 zł. (I 2008 r.), pobierany przez 11 m-cy zasiłek wychowawczy w wysokości 400 zł., wynagrodzenie za pracę jej męża (łącznie 12 707 zł.) oraz dochód z gospodarstwa ustalony wg jego powierzchni przeliczeniowej – ok. 1898 zł.,
- ponoszone w ciągu roku wydatki obejmują ogrzewanie (ok. 3 250 zł.), gaz (800 zł.), energię elektrycz. (2000 zł.), bilety miesięczne (ok. 2800 zł.), nakłady związane
z prowadzeniem gospodarstwa (ok. 2500 zł.), oprócz tego "wydatki na wpisowe do sądów 1600 zł. koszty odwołań 7000 zł. dotychczas, nie licząc pomocy rodziców".
Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje:
Zwolnienie osoby fizycznej od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata wiąże się z przyznaniem jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, co uwarunkowane jest wykazaniem przez nią braku możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania.
Analizując sytuację materialną skarżącej i wynikające z tego jej możliwości płatnicze uznano, iż warunek ten ona spełnia. Przy założeniu dopuszczalności skargi, opłacenie przez nią kosztów sądowych które mogą wyniknąć w niniejszej sprawie oraz ustanowienie pełnomocnika z wyboru z całą pewnością przekracza jej możliwości finansowe i nie mogłoby się odbyć bez narażania jej i członków rodziny na niemożność zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych. Wynika to z relatywnie niskich dochodów jej i męża, co pośrednio wiąże się z przebywaniem skarżącej na zasiłku wychowawczym. Jak wynika ze złożonego oświadczenia, kończy się dla niej okres jego pobierania, co oznacza że jedynym żywicielem rodziny zostanie jej mąż,
a przez to ulegną zmniejszeniu ich i tak stosunkowo niewysokie dochody. Powyższe uprawdopodabniają także wymienione wydatki na bieżące utrzymanie siebie i domu (opłaty), mimo że nie zostały wśród nich wyodrębnione chociażby tak istotne, jak te przeznaczane na zakup żywności. Mimo że posiadanie nieruchomości rolnej
i pozyskiwane z niej płody z pewnością w pewnym stopniu je kompensują, to nie budzi wątpliwości, że ich osiągnięcie również wiąże się z koniecznością poczynienia pewnych nakładów i wydatków. Za pozbawione słuszności z pewnością nie mogą być też uznane wydatki na zakup biletów (m.in. na dojazdy do pracy)
Abstrahując od już poniesionych wydatków na prowadzenie spraw sądowych
i korzystania z pomocy rodziców należy uznać, że w takiej sytuacji skarżąca nie będzie w stanie podołać dodatkowym obciążeniom finansowym związanym
z kosztami postępowania w niniejszej sprawie. Nie posiada ona też żadnych wartościowych składników majątkowych, które mogłyby być na ten cel przeznaczone. Uzasadnia to uwzględnienie jej wniosku w całości, co odpowiada orzeczeniom, które w nieodległej przeszłości zapadały w wyniku rozpoznania jej poprzednich wniosków o prawo pomocy, m.in. w sprawach II SA/Rz 737/09, II SAB/Rz 45/09, II SO/Rz 11/09 i II SO/Rz 12/09.
W kontekście wniosku skarżącej, aby był to ten sam adwokat co już wyznaczony we wcześniejszych sprawach z jej udziałem należy podkreślić, iż decyzja o wyznaczeniu leży wyłącznie w gestii organów właściwego samorządu zawodowego – tutaj Okręgowej Rady Adwokackiej w R., na co sądy administracyjne nie mają wpływu.
W związku z powyższym, na podstawie art. 246 § 1 w związku z art. 245 § 2
i 3 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło