II SAB/Rz 51/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. B. na bezczynność Marszałka Województwa [...] w przedmiocie bezczynności urzędnika - postanawia - odrzucić skargę. Przedmiotem niniejszego postępowania jest skarga R. B. na "bezczynność i nierzetelność urzędniczą" Marszałka Województwa [...] polegającą na nieprzekazaniu zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Jak wynika z akt sprawy, w tym z odpowiedzi na skargę, postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009 r., znak: [...] Marszałek Województwa [...] pozytywnie uzgodnił w zakresie melioracji wodnych projekt decyzji o warunkach zabudowy na zamierzenie inwestycyjne pn. "budowa budynku mieszkalnego wraz z infrastrukturą techniczną i zbiornika bezodpływowego na ścieki na działce nr ewid. 14 położonej w miejscowości H., budowa zjazdu indywidualnego z drogi powiatowej nr ewid. 159 relacji B. – B." na działkach nr ewid. 159, 26/2 do działki nr ewid. 14. Na powyższe postanowienie, pismem z dnia [...] maja 2009 r., R. B. złożyła zażalenie. W dniu [...] czerwca 2009 r. akta sprawy, w której wydano zaskarżone postanowienie, zostały przekazane do SKO w [...]. W dniu 31 sierpnia 2009 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) R. B. złożyła, za pośrednictwem Marszałka Województwa [...], skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego "na bezczynność i nierzetelność urzędniczą na podstawie art. 227 k.p.a.", zarzucając, iż pomimo upływu trzech miesięcy Marszałek Województwa [...] nadal nie przekazał jej zażalenia z dnia [...].05.2009 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. W odpowiedzi na skargę Marszałek Województwa [...] wskazał, iż w sprawie nie zachodzi bezczynność, albowiem pismem z dnia [...] września 2009 r. udzielił skarżącej odpowiedzi, informując ją, iż akta sprawy związane z jej zażaleniem zostały przekazane do SKO w [...]. Wyjaśnił, iż pismem z dnia [...] listopada 2009r. (winno być [...] listopada 2009r.) poinformował R. B., iż jej skarga z dnia 31 sierpnia 2009 r. została przekazana do WSA w Rzeszowie, a opóźnienie w przekazaniu skargi wynikało z błędnego zinterpretowania woli skarżącej przez pracowników i przekonaniem organu, iż udzielona skarżącej pismem z dnia [...].09.09 r. odpowiedź była dla niej zadowalająca. W dalszej części organ wniósł o odrzucenie skargi R. B., albowiem przed wniesieniem skargi do sądu nie wyczerpała trybu przewidzianego w art. 37 ustawy z dnia 14.06.1960 r. /Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm./ - zwanej dalej k.p.a. W dniu 1 grudnia 2009 r. do tut. Sądu wpłynęło pismo R. B., w którym odniosła się do argumentów zawartych w odpowiedzi na skargę. Wskazała m.in. iż nie jest prawdą jakoby niewyczerpała trybu przewidzianego w art. 37 k.p.a., albowiem pismem z dnia 16 października 2009 r. zwróciła się do jednostek nadrzędnych tj. do SKO i do Wojewody z zażaleniem. Na potwierdzenie tego faktu skarżąca przesłała, potwierdzoną za zgodność, kserokopię ww. zażaleń z dnia 16.10.2009 r. kierowanych do SKO w [...] jak i do Wojewody [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - określanej dalej jako P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. wynika natomiast, że kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów, między innymi w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w formie decyzji administracyjnej. Stosownie zaś do art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.) Warunkiem wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej jest uprzednie złożenie zażalenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Przepis ten stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Zgodnie z ugruntowanym poglądem w orzecznictwie i doktrynie warunkiem wniesienia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu administracji jest uprzednie złożenie zażalenia w trybie art. 37 kpa. Niezłożenie takiego zażalenia stanowi brak formalny skargi, skutkujący jej odrzuceniem – (por. postanowienie NSA z dnia 17.10.1997 r., sygn. IV SAB 31/97 – publ. OSP 1998/10 poz. 185). Tak więc wniesienie skargi do sądu na bezczynność organu jest możliwe tylko wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa, ponieważ zażalenie, o którym mowa w tym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 P.p.s.a. (patrz: wyrok WSA w Warszawie z dnia 15.11.2007 r., sygn. I SAB/Wa 112/2007 – publ. System Informacji Prawniczej LexPolonica nr 2000470). W przedmiotowej sprawie R. B. zarzuciła "bezczynność i nierzetelność urzędniczą" Marszałkowi Województwa [...] polegającą na nieprzekazaniu zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Oznacza to, iż zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. skarżąca przed złożeniem skargi powinna wnieść zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia tj. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (w niniejszej sprawie zaskarżony zażaleniem R. B. z dnia [...].05.2009 r. akt ma charakter uzgodnienia, a zatem organem właściwym do rozpatrzenia zażalenia jest organ wyższego stopnia w stosunku do marszałka województwa tj. samorządowe kolegium odwoławcze). Tymczasem z akt sprawy wynika, iż R. B. tego nie uczyniła. Skarżąca złożyła co prawda zażalenie, jednakże zostało ono wniesione już po złożeniu skargi do WSA w Rzeszowie na bezczynność organu. Z zestawienia dat wynika, iż R. B. w dniu 31 sierpnia 2009 r. nadała w urzędzie pocztowym skargę do WSA w Rzeszowie za pośrednictwem Marszałka Województwa [...] (k. 27 akt sądowych sprawy), zaś zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, jako organu wyższego stopnia wniosła pismem z dnia 16 października 2009 r. Fakt złożenia określonego wyżej zażalenia już po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego, powoduje, iż tut. Sąd zobligowany jest skargę odrzucić. W myśl bowiem art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn. Do przyczyn takich zalicza się m. in. niewyczerpanie przed wniesieniem skargi na bezczynność środka zaskrzenia w postaci zażalenia, przewidzianego w art. 37 k.p.a. – (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. T. Woś, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 88). Z powyższych względów bezprzedmiotowym stało się odniesienie się przez Sąd do zarzutów merytorycznych skargi. Mając na uwadze powyższe, działając na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia i skargę R. B., jako niedopuszczalną odrzucił.